image description
Erkek, 33, Tekirdağ

Kontrol Önemli

Sene 2004, mevsim yaz. Tekirdağ merkezde minibüsçülük yaptığım yıllar. Son duraktan bir önceki durakta bütün müşterileri indirmenin rahatlığı ile aracı 1. vitese taktım ve rölantide, yolun en sağından devam ettim. Az ileride uzun süredir kesiştiğim kızı gördüm ve ona bakarak sesli bir biçimde "Bir seni sevemedim" deyip direksiyona vurdum. Tabi kızın duymasına imkan yoktu ama o da karşıdan bana gülüyordu. Yola yavaştan devam ederken kız arkadaşlarımdan birini arayıp akşama buluşmak istediğimi ve ona uygulamak istediğim fantezileri anlattım. Telefonu kapattıktan sonra mabadı hafifçe koltuktan keserek leş gibi kokulu ve sesli gaz çıkarma işlemini de tamamlamış oldum ki, o iğrenç koku içinde kendi kendime sesli küfürler ettim. Bir iki dakika sonra da son durağın yüz metre üzerindeki araç toplanma yerine geldim ve koltuğu arkaya yaslamaya çalışırken şöför koltuğunun tam arkasında, iç aynadan görünmeyen, ince ürkmüş bir kadın sesi "Şey, son durağa kadar inmeyecek misiniz?" dedi. O anda boş bulunup o kadar korktum ki havaya fırladım. Hayır insan bir öksürür, bir mırıldanır, herhangi bir şey yapar da yol boyunca arabada yalnız olmadığımı anlarım... Fakat kanımca abla daha benim yalnız kaldığıma inanıp yaptığım ilk harekette korkmuş ki çıtını dahi çıkaramamış onca zaman. Ben hem korkunun hem de yaptıklarımın utancı ile "Abla sen ne arıyorsun bu arabada?" diye kadıncağıza çıkıştım ama yerin dibine de girmiş bulundum. Ablayı son durağa bıraktıktan sonra birkaç gün o güzergahta çalışamadım. Sonrasında ise her son yolcuyu indirdikten sonra aracı kontrol etmeden nefes bile almadım.