itiraf.com - hayat okulu : Başlıksız

07 Ocak 2009 Çarşamba

Rumuz	:

Parola	:

klatskin, Erkek, 29, İzmir

Başlıksız

6 yıl 7 ay 1 gün önce gönderdi

Geçtiğimiz pazar günü yazlığın balkonunda oturmuş gazetemi okuyordum. Birden sahilden bağrışmalar ve çığlıklar geldi. Kalabalığın içinde denizden bir çocuk çıkartıldı. İçgüdüsel olarak oraya doğru koştum. Bir gencin kollarında 10 yaşlarında bir erkek çocuğu, etrafta da yaklaşık 20-30 kişilik bir kalabalık vardı. Çocuk, ebeveynlerinin de dikkatsizliği ile boğulmuştu. Yüzü morarmış ve zor nefes alıyordu. Tam olarak kendinde değildi. Kalabalık koro halinde yüksek sesle ne yapacağını tartışırken, ben filmlerde olduğu gibi "Açılın ben doktorum. Bırakın çocuğu" diye bağırdım. Hemen pozisyon verip sunni tenefüse başladım. Yaklaşık 10 dakikalık bir uğraştan sonra bir-iki litre kadar kusan, solunumu düzelen ve bilinci yerine gelen çocuğu ailesine teslim ettim. Teşekkür ettiler. İtiraf ve önerilere gelince: 1) Daha önce hastanede pek çok kez buna benzer durumlarla karşılaştığım halde ilk defa tek başıma ve donanımsız bir ortamda müdahele etmek zorunda kaldım. 2) Tek başına sorumluluk almak çok riskli ve zor. 3) Çocuk kurtulamayacak diye çok korktum. 4) Çocuk kurtulduktan sonra içimi müthiş bir heyecan ve sevinç duygusu kapladı. Yaptığım işle gurur duydum. Ailesinin minnettarlığı her şeye bedeldi. 5) Asla çocuğunuzu denizde tek başına bırakmayın. 6) Aslında ben de yüzme bilmiyorum.