itiraf.com - hayat okulu : Uyarı

09 Şubat 2012 Perşembe

Rumuz	:

Parola	:

630

isyanım_kendime, Kadın, 31, İstanbul

Uyarı

4 yıl önce gönderdi

Çocuk evliliği kenetler kurtarır sananlar, lütfen benim yaptığım hataya siz düşmeyin. Benim gibi aciz davranıp, çocuğunuzu evliliğinizi kurtarmak için alet etmeyin. Belki benim yaşadıklarım size ibret olur. Aklımı kaçırmak üzereyim. Henüz bir yıllık evli ve bir çocuk annesiyim. Ama boşanmış insanlar belki eşleriyle benden daha çok görüşüyordur. Evlendiğimiz günden beri, kocam beni hayatının cezası gibi görüyor. Benimle evlenmeden önce sayısız ilişkisi olmuş. Benimle evlendiği sıralarda ise uzun süreli bi ilişkisi varmış. Kızcağızın da evlenene kadar benden haberi olduğunu sanmıyorum. Kocam sanırım onu çok sevmiş ve halen seviyor. Evliliğimizde aile etkisi çoktu. Ailesinin zoruyla evlendiğini sürekli başıma kaktı. Ama neden güçlü durmadı ve neden onunla evlenmedi bilmiyorum. Evliliğimizin ilk haftasından itibaren beni evde bırakıp gecenin bir yarıları geldi eve. Ondan sonra ise her gece nerede olduğunu bilmediğim, hesap soramadığım yerlerden içip içip geldi. Rüyalarında o kızın adını sayıkladı. Başta inkar etti, "Tanımıyorum, o kim bilmiyorum." dedi. Fakat sonra her şeyi anlattı. Hamileydim. Çocuk doğunca düzelir sandım. Fakat ben karnım burnumdayken, kocam gecenin bir yarıları sızıp geldi eve. Beni hiçbir zaman sevmediğini söyleyip duruyor. O kızdan sanırım kopamıyor. Kızın evlendiğini duydum arkadaşlarından. Ama bu kez başka insanlara yöneldi. Ama aklının bir kısmı onda, bir kısmı dışarıda. Benim ve çocuğumun hayatında bir rolü yok gibi yaşıyor. Eve sadece sızmaya yakın geliyor. Artık dayanamıyorum. Ortada ikimizin günahı yavru, öylece masum duruyor. Ona sağlayabileceğimiz sağlıklı bir gelecek yok. Siz siz olun çocuk için önce evliliğinizi oturtun. Hiçbir şey bitmiş ya da yürümeyen bir ilişkiyi kurtarmaya yetmiyor. Benim canım yandı, sizinki yanmasın...

(23)

Bu yorumu

dilişeyda , Kadın , 50 , Ankara - 29.02.2008 11:50

Henüz bir yıllık evlisiniz ve bunlar yaşanıyor. Çok üzücü. Siz bunları yaşarken bu adamın evlenmesi için baskı yapan ve kadar evlatlarına söz geçirebilen ailesi nerde peki? Bütün bu yaşananlardan ne kadar haberleri var ve sorumluluk alıyorlar. Bu arada siz çalışıyor musunuz? Eğer çalışmıyorsanız bu çocuğun bakımını eğer varsa kayınvalidenizin ya da annenizin üzerine bırakıp bir işe girin. Kendinizi daha güçlü hissedeceksiniz ve çözümlere daha kolay ulaşacaksınız. Boşanma kararını yalnız vermeyin hem kendi ailenizi hem de eşinizin ailesini yanınıza almak için çabalayın. O çocuğun geleceği söz konusu. Bu işte ne kadar canınız yandıysa o kadar güçlü olun. Koca herşey demek değil. Siz de yapabilirsiniz. Bunu herkese gösterin.

Bu yorumu

sofersinsensofer , Kadın , 26 , İstanbul - 29.02.2008 11:42

Böyle hikayelere sinirleniyorum ve üzülüyorum. Tüm dünya duysun, çocuk evliliği kurtarmaz. Kurtarmayacağı gibi çocuğa da zarar verir. Bir çocuğu dünyaya getirecekseniz, en başta, ona sağlayacağınız sağlıklı ve huzurlu bir yaşamı hazırlayın. Ben de mutsuz bir çiftin çocuğu olarak büyüdüm. Beni doğurduğu için değil ama beni o ortamda büyüttüğü için hep anneme kızdım. Hala da aklıma gelince kızıyorum. Yaradandan gelen önemli bir sağlık problemi olmadığı sürece, bir annenin aciz olmaya hakkı yoktur diye düşünüyorum, ya da anne olmayacaksınız bu kadar basit. İlaveten şunu da belirtmek istiyorum, mutsuz bir evliliği, çocukları için devam ettiren anneler babalar, bunu yapmayın, o çocuk sağlıklı ve huzurlu bir ortamda çok daha iyi şartlarda yetişecektir.

Bu yorumu

-74

idros , Erkek , 32 , İstanbul - 29.02.2008 11:35

Burada, doğumhane ebelerine atfedilen bir deyiş aklıma geldi, müsaadenizle söylüyorum; "yaparken güzeldi değil mi!"

Bu yorumu

terazi78 , Kadın , 29 , Ankara - 29.02.2008 10:34

Benim anlamadığım, senin hiç mi değerin yok neden sadece çocuğuna üzülüyorsun? Senin çektiklerin ne olacak? Bunun hesabını kim verecek? En baştan olaya bakış açın çok yanlış. Her zaman derim anne babanın bir arada olup çocukların mutsuz ve huzursuz bir ortam da büyümesindense, ayrı ama huzurlu bir ortamda büyümeleri daha mantıklıdır.

Bu yorumu

marconi , Kadın , 42 , İstanbul - 29.02.2008 09:50

Sevgili isyanım_kendime, evlenirken toy olmadığınız bir yaştaymışsınız. Yani ne isteyip ne istemeyeceğinizi iyi değerlendirebilecek olgun bir yaş. Hadi, eşinizin üzerinde ailesinin baskısı vardı. Ya sizin? Neden yangından mal kaçırır gibi evlendiniz? Burası meçhul işte. Umutsuz bir aşkın pençesine düşmüş, ailesine ve tüm olanlara karşı güçlü duramayan bir adam ve ailesinin uzantısı olarak siz... Yine yangından kaçırır gibi neden çocuk yaptınız? Ne günahı var o yavrunun? Ben deliler gibi aşık evlendiğim halde 5 sene çocuk yapmadım, evlilik nereye varacak bakalım diye. Yaptığımda da asıl güvencem kendimdim, evliliğim değil. Kendi hayatınıza kattığınız her şey için sadece kendiniz sorumlusunuzdur. Elbette çocuğu tek başınıza yapmıyorsunuz, fakat tek başınıza büyütebilecek güçte olmalısınız. Gelelim şimdi durumunuza, ya büyük bir sabır gösterecek, eşinizden hiçbir beklentiniz olmadan hayatınıza bu şekilde kenarda köşede devam edeceksiniz (ki bu da ciddi sağlam sinir ve psikoloji gerektirir), ya da yollarınızı ayıracaksınız. Fırtınadaki bir evlilikte çocuğu çıpa olarak görmek çok ama çok sorumsuzca bir şey. Elinde sihirli değnekle mi doğacak ki, sizin düzeltemediğinizi düzeltsin. Bu kadar büyük bir sorumluluğu o minicik aciz bedene yüklemek çok acımasızca. Burada canı yanan sadece siz değilsiniz. En başta, eşiniz, sonra çocuğunuz en son siz... Bu üçlü içersinde en güçlü olabilecek kişi sizsiniz çünkü...

Bu yorumu

kalakaldım... , Kadın , 27 , Yurtdışı - 29.02.2008 09:44

El elin eşeğini türkü çağırarak ararmış.Bu gibi durumlarda herkes şöyle yap böyle yap der.Şartlardan bihaber akıl vermeye çalışır.Kendi başına gelince de çaresizlik içinde kıvranır.Oyüzden size söyleyebileceğim tek şey evliliğinize ait detayları artısı ve eksisini sizden daha iyi kimse bilemez.Dolayısıyla bu evlilik içinde verilebilecek en doğru kararı yine siz vereceksiniz.Kendinize acımayı bırakıp toparalanın lütfen.

Bu yorumu

keklikEFEM , Kadın , 33 , İzmir - 29.02.2008 09:20

31 yaşındasınız ; eğitiminizi yada çalışıp çalışmadığınızı bilmiyorum ama bu acizliğinizi anlamadım..yanlış bir evlilik yapmışsınız tamam üstüne birde çocuğunuz olmuş buda yanlış ama olmuş ve niye hayata bir yerlerden tutunmuyorsunuz ?? boşanmak isteyip istemediğinizde net değil yazmamışsınız itirafınız sadece nasihatları içeriyor..sanki öyle bir kabullenmişlik öyle bir acizlik varki üzerinizde ben bunları yaşadım , yaşamaya devam ediyorum , edeceğimde ..ama siz yapmayın demişsin...sen böyle yaşamaya devam edecekmisin ?? yoksa çocuğun ve kendin için biryerlerden başlarmısın ?

Bu yorumu

bellevie , Kadın , 34 , İstanbul - 29.02.2008 09:12

Geleceğiniz ile ilgili vereceğiniz karar ne olursa olsun, lütfen ama lütfen çocuğunuza yaşadıklarınızı hissettirmeyin. Onu sakın suçlamayın, unutmayın, onu siz istediniz. Onun karşısında güçlü durun, sevginizi esirgemeyin. Babası, varla yok arasında hayatında olacak gibi görünüyor. Siz bu eksikliği hissettirmez ve çocuğunuza sevgiyle, sabırla, anlayışla yaklaşırsanız, ne olursa olsun, o bu evlilikten, yada boşanmadan, daha az etkilenecektir. Daima ümitli olun. Yolunuz açık olsun!

Bu yorumu

miaji , Kadın , 37 , Ankara - 29.02.2008 03:15

Evlilikte keramet vardır, olmadı çocukta bir şey bulur adamın ayağı evine bağlanır diye nice nice evlilikler güzel sonuçlanmıyor. Kimse kötü olsun diye evlenmiyor mutlaka. Çocuklara ebeveyn olmak, ayrılsanız da zor olmasa gerek. Annelik babalık yapabilirsiniz. Hatta birbirinizi sevmek zorunda da değilsiniz ama o çocuklar sevilmeyi hakediyor... Bakamayacağı çocuğu, çocuk yuvalarına bırakan sayısız insan var. Tüm bunların anlamını düşününce büyük bir yanlışlar silsilesi de size denk gelmiş isyanım_kendime... Alkolik adam, yanlış adam, yanlış baba, yanlış koca, dinmeyen acı, bitmeyen sabır... Nerden tutsan orda elinde kalacak bu ilişkide neden bir yerinden tutmadığını anlayamıyorum dersem, bu cesaretsizliğini çocuğuna yıkma dersem şimdi sen kızarsın da bana... Kızma, dost-doğru ve dosdoğru işte...

Bu yorumu

g-e-z-g-i-n , Erkek , 39 , Ankara - 29.02.2008 02:33

Detaylarıyla gözümüzün önüne serdiğiniz tabloda daha çok bir çocuğunuz olmaması gerekiyormuş kanaati uyandırıyor.. Yani sizin dünyanızdan bihaber bir çocuğun kurtarabileceği bir ilişkiniz yokmuş. Çocuğa yüklediğiniz anlam da bu yüzden yanlış. Çocuğun kurtarabileceği tek evlilik biçimi sadece monotonlaşmış bir evlilik türüdür. Yoksa herkesin hangi dünyaya kulak kesilmişse ötekine sağır olduğu bir evlilik dünyası değildir.

Bu yorumu

başrolbenim , Kadın , 22 , İzmir - 29.02.2008 00:58

Bazen şartlar insanı sürükleyip, hiç düşünmediği bir hayatı yaşamak zorunda bırakabiliyor... Sizi isteyerek ya da istemeyerek yaşadığınız bu hayat için yadırgamıyorum. Ama ne şekilde olursa olsun şartları değiştirmek için biraz çaba sarf etmelisiniz çünkü artık bir sorumluluğunuz daha var... Bebeğiniz için çok üzgünüm ki o babası yanında büyüse bile aşkla yapılmış bir bebek olmayacak hiç bir zaman... Ama onu "aşkla" büyütmek sizin elinizde...

Bu yorumu

empatici , Kadın , 32 , Adana - 29.02.2008 00:46

Düşündüklerimizin olmasını istemek ya da en doğru gördüklerimizi söylemesi o kadar kolay kii ama uygulamaya koymak ve sonuca ulaşmak çok zor! Bu gibi durumlarda oluşacak zorlu sürece hazırlıklı, cesaretli ve gerekli maddi imkanları da göz ardı etme. Şu an ki durumundan çok daha kötü bi ortam olacaksa ve bu yükü kaldıramayacaksan mevcut imkanı düzene koymaya çalış derim. Konuşman gerekiyorsa konuş, seni anlayıp dinlemiyorsa bi aile büyüğünden yardım al, olmadı doktora gidin daha da olmadı bi dönem ayrı yaşayın. En azından bazı şeyleri kurtarabilmek ve düzenli bi yaşama kavuşabilmek için ne gerekiyorsa yap. En başta çocuğun için denenebilecek herşeyi dene. Boşanmak çok kolay bundan emin ol ama çocuğun için her zaman en doğrusu anne babanın da bulunduğu düzenli ve huzurlu bi ortam. Aşk olmasa da saygı ve güvenin oluşması sağlanmalı en azından sağlıklı bi birliktelik için. Allah yardımcınız olsun.

Bu yorumu

jny , Erkek , 23 , Bursa - 29.02.2008 00:41

Çocuk için en önemli şey ihtiyacı olan sevgiyi ve ilgiyi alabilmesi, bu konuda uzmanlar da çok yardımcı oluyor. İtirafta yazanları ben daha önce de çeşitli yorumlarımda belirtmiştim, o yüzden fazla uzatmadan kısaca üzerinden geçiyorum: Ebeveyn olmak çoğu kişinin sandığından çok daha fazla sorumluluk ister. Siz farkında olmazsınız belki, ama çocuğunuzun manevi ihtiyaçlarını karşılayamadığınızda onun psikolojisinde çok büyük yaralar açarsınız ve sorunlu bir birey yetişmesine sebep olursunuz. Tamamen oturmuş mutlu bir evlilik, huzurlu bir ev ortamı olmadığı sürece çocuk yapmayı unutun. Herşey oturduğunda bu düzenin kalıcı olacağından emin olun, işte o zaman gönül rahatlığıyla çocuğu yapabilirsiniz. Aksi takdirde kendi problemlerinizi günahsız çocuğunuza da yansıtırsınız. Yalnız her şeyden önce, mutlu bir evlilik yapacağınıza emin olduğunuz biriyle evlenin. Sadece aşk hiç bir şeye yetmiyor. Evleneceğiniz kişiyle arkadaş olarak da çok iyi geçinebiliyor olmalısınız...

Bu yorumu

aslıolayım , Kadın , 33 , İstanbul - 29.02.2008 00:36

Anne ve babası ayrı bir çocuk olarak ve de benim babam eşiniz gibi bir babayken diyorum ki,bir evlilik terapistine gitmeden;evliliğinizi kurtarmak için her yolu denemeden ayrılmayın.Bunu yaparsanız,yarın bir gün çocuğunuz sorduğunda,"Ben her yolu denedim" dersiniz gönül rahatlığıyla...Boşanırsanız, çocuğunuzun babayla tüm ilişkisi bitecek gibi geldi bana, içinde bulunduğunuz şartlarda... Ve ne olursa olsun,eşiniz "baba" olduğunu hatırlayana kadar,çocuğunuzu ondan koparmayın lütfen.Bir babanın yerini hiç kimse tutamaz...

Bu yorumu

illyse , Kadın , 31 , İstanbul - 29.02.2008 00:31

Esasında baştan itibaren yanlış olan bu evlilikte hatada esas pay sahibi eşinizin ailesi.Sanırım onlar diğer kızı tasvip etmediler ya da sayısız ilişkilerle dolu bir hayatı düzene sokmak istediler.Olan ikinize olmuş.Şimdi de çocuğunuza olmadan bir an önce eşinizle ciddi bir konuşma yapın.Geleceğinizi yeniden planlamanız gerekecek.Sağlıklı ve mutlu bir evlilik sadece çocuk üstüne kurulu olamaz.Zaten aranızda bir sevgi ilişkisi olmadığını söylüyorsunuz, anladığım kadarıyla saygı ve paylaşım da yok ki eşiniz üstelik de hamile olmanıza rağmen size saygı, şefkat göstermemiş.Tek taraflı bir çabayla, tek taraflı bir sevgiyle evliliğiniz yürümez.Zaten siz de farkındasınız durumun.Ekonomik durumunuzu bilmiyorum ama bahsetmediğinize göre problem teşkil etmiyor sanırım.Bu nedenle genç yaşınızda lütfen hayatı kendinize ziyan etmeyin.Bir an önce kendiniz ve çocuğunuz için yaşamaya bakın.Size mutlu ve huzurlu bir hayat diliyorum.

Bu yorumu

sitedekitavuk , Kadın , 21 , Ankara - 29.02.2008 00:28

Annemle babam boşandığında 3 yaşındaydım, babamı kaybettiğimde ise 6. Hayatımda babamı yalnızca 2 kere görme şansım oldu, annemle aramızdaki ilişkinin ne durumda olduğunu da zaten itiraflarımı okuyanlar bilirler... Yani sizin anlayacağınız neredeyse ailesiz bir şekilde büyüdüm ama bu benim hayatımda asla bir "eksi" olmadı... Mutlu bir çocukluk geçirdim, sorumluluklarımı öğrendim, iyi okulları kazandım, derslerimde hep başarılı oldum, ne olursa olsun pes etmemeyi öğrendim ve etrafımdaki herkesin söylediği gibi yaşıtlarımdan hep daha güçlü oldum... Boşanmış ailelerin çocukları sorunlu ya da mutsuz olur diye bir genelleme olamaz...Bitmiş bir evlilik de asla bir çocuk tarafından kurtarılamaz... Ama "çocuğum için" bahanesinin arkasına saklanmayacak kadar güçlü olan bir ebeveyn çocuğunu mutsuz ve sorunlu bir hayattan kurtarabilir... Karar sizin; kendiniz ve çocuğunuz için en doğru kararı vereceğinize eminim...

Bu yorumu

affried , Erkek , 23 , İstanbul - 29.02.2008 00:26

Bir çocuğu yetiştirmek emeklerin en büyüğünü ister. Bunu bazen anne-baba evliliğini sürdürerek sağlar, bazen ise ayrı bir hayat seçerek. Ortak bir nokta var ki çocuğun mutlu-huzurlu-iyi bir geleceğe sahip olması. Arada kim olursa olsun buna çocuk da dahil, zoraki yapılan hiç bir işin mutluluk getireceğine inanmıyorum. Sizin kocanızla ilgili beklentilerinizi bir kenara koyup her ne koşulda olursa olsun çocuğunuza yönelmeniz gerekmekdedir. Eğer ki kocanızın düzeleceğine inanıyorsanız, bu çocuk sizin evliliğiniz için bir milad olacaksa -ki çok zor gözüküyor, bu uğurda savaşın. Ama şunu unutmamak gerekir bazen boşanmış çiftlerin çocukları, evli bir çiftin çocuğundan daha mutlu ve huzurlu olabiliyor. Çocuk bir ömür huzursuz bir aile ortamında büyüyeceğine, ayrı ama bir biriyle kavga etmeye bir çiftin çocuğu olarak büyümesi daha büyük bir fayda sağlıyor. İlk başlarda çocuğunuz için zor olacaktır ama ilerleyen zamanlarda o da bu doğru kararı anlayacaktır. Söz konusu olan bir çocuk daha da önemlisi bir birey. Çocukların geleceklerini kaybetmelerinin nedenler aile içi huzursuzlukdur. Tek bir anne ya da baba istedikden sonra çocuğuna sağlam bir gelecek, sevgidolu bir yuva kurabilir. Bunlar yapması çok zor şeyler ama artık sizin güçlü olmanız lazım. Kimseden bir şey beklemeden o küçük yavrunuz için dim dik ayakda durmanız lazım ve ben başarıcağınıza inanıyorum...

Bu yorumu

tiredharmonie , Kadın , 33 , İstanbul - 29.02.2008 00:17

valla ne desem boş size.bu yaşa gelmişsiniz yıllar size hiç mi birşey öğretmedi? evlenir evlenmez çocuk yapılır mı?1 yıllık evlisiniz ve çocuk yapmışsınız,hem de ne olduğu baştan belli olan bir adamdan.ve bu devirde hala çocuğu evliliği kurtarma malzemesi olarak gören sizin gibi zihniyetleri kınıyorum.bence aklınızı başınıza alın bir an önce bu adamı kapının önüne koyun,yavrunuzla kendinize düzgün bir yol çizin,hayatınıza o adam olmadan daha mutlu ve sağlıklı devam edersiniz.eve o halde gelen bir babası olan çocuk ileride buna katlandığınız için sizi suçlayıp kınayabilir,o zaman sakın "senin için katlandım yavrum" demeyin o zaman sizden nefret edecektir.(bizzat 2-3 vakaya tanık olduğum için yazabiliyorum,bunlar varsayım değil acı gerçekler)

Bu yorumu

127

dergisahibi , Erkek , 26 , İstanbul - 29.02.2008 00:10

"Arada çocuk var" , "Çocuk babasız mı büyüsün?" diyenlere hep söylemişimdir, boşanmış ailelerin çocukları ölmüyor, alayı psikopat olmuyor. Yeter ki anne - baba boşandıktan sonra da anne - baba olduklarının bilincinde olsunlar. Taraflardan biri yoksa, diğeri bu bilinci iki kat fazla taşımaya devam etsin. Rahmetli babamı sağlığında üç ya dört defa ancak görmüşümdür. Ancak annem bana tek başına, babamla birlikte verebileceklerinin fazlasını verdi. Eğer ben bugün bu yerde, bu durumdaysam bunu evliliğin bittiğini, ebeveynliğin bitmeyeceğini bilen anneme borçluyum. Hiç bir eksiklik de hissetmiyorum ne madden ne manen.. Üstelik bu tip konuları çok rahat konuşabiliyor, tartışabiliyor, gerektiğinde babamın arkadaşlarıyla oturup rakı masasında onu da yad edebiliyorum. Madem burası "itiraf".com açık konuşayım, her gece kavga gürültüyle, huzursuz bir aile ortamında büyüyeceğime, zamanında verilen "ayrılma" kararını da gayet doğru ve mantıklı buluyorum, hem kendim, hem annem açısından. Sözün özü, "bekara karı boşamak kolay" diyenler olacak yine biliyorum ama, buyurun size yaşanmış, canlı bir örnek.. Gerisi, bu durumda olanların mantığına ve vicdanına kalmış.

Bu yorumu

155

emelim100 , Kadın , 33 , Yurtdışı - 29.02.2008 00:09

Eşin, vaktinde güçlü olup, sevdiği kızla evlenmemiş aile baskısı yüzünden. Siz O'nun yapamadığını yapın, ''Güçlü'' olun ve tüm bu problemlere bir son vermek için, boşanın. Hemde sadece çocuğunuz ve kendiniz için yapın bunu. İnsan azmiyle neleri başarıyor, yapabilirsiniz. Yüzüne baka baka seni sevmiyorum diyen adamdan hayır gelmez, ne bugün, ne yarın!

Bu yorumu

birben33 , Kadın , 40 , Aydın - 29.02.2008 00:08

Söz konusu olayda anlamadığım ve tasvip etmediğim bir sürü şey varda en garibime giden şey varlığına tahammül edemediğin,yüzünü görmek istemediğin,bu yüzden eve geç vakit içip içip geldiğin birisiyle nasıl sevişirsin ?Madem bunu yapabiliyorsun hala nasıl o insana böyle davranabilirsin ?Sanki karısının zoruyla evlenmiş gibi acısını ondan çıkartmak çok adice.

Bu yorumu

KEDA , Erkek , 24 , İstanbul - 29.02.2008 00:07

Sizin adınıza gerçekten çok üzüldüm.Kocanız ne yazık ki bahsi geçen kadından sonra da pek durulacağa benzemez bir tavır içinde kalabilecek birisi izlenimi yarattı bende.Çocuk yapmak,bir insan yetiştirmek ne büyük sorumluluk gerektirir kimbilir.Düşününce bile insanın gözünü korkutuyor.Sizin için de herşey bitmiş sayılmaz.Belki evliliğiniz istediğiniz gibi yürümemiş ama,çocuğunuza hakettiği düzgün geleceği sunmak için,ekstra çaba göstermek de sizin elinizde.. Dilerim kendi hayatınıza sağlıklı bir yön verir ve bu doğrultuda çocuğunuza da düzgün bir gelecek sunarsınız.

Bu yorumu

chileqli_turta , Kadın , 23 , İstanbul - 29.02.2008 00:06

Tabii,yaşamadım ben ki gerçekten de sadece bir yorum... Kocanızı seviyor musunuz bilemiyorum ama en azından oturup konuşsanız ve dost olmaya çalışsanız bu evliliğin belli ki size bir hayrı yok en azından şuan ama çocuğunuzu sağlıklı bir ortamda büyütmek için geç değil. Madem ki bir melek var ortada onun için çaba sarfetmeye değer.. Aşk olmaması saygı olmaması gerektiği anlamına gelmez..

itiraf.com'da nasıl yorumcu üye olunur?