itiraf.com - hayat okulu : Kahve önü

08 Eylül 2008 Pazartesi

Rumuz	:

Parola	:

953

denizsevdalısı, Kadın, 25, Mersin

Kahve önü

11 ay 26 gün önce gönderdi

Ben küçükken babaannemlere gittiğimiz günlerin birinde yan komşuları aşağıda beni görüp yanaklarımı sıkarken artık nasıl bir sevgi sözcüğü olarak düşündüyse "Aman da aman. Or...u halana mı geldin seen?" diye yanaklarımı sıkıvermişti. Bu arada balkonda bizi bekleyen babaannem yukarıdan bana "Kızım yukarıya çıkmadan dedeni de kahveden çağırın da öyle gel" dedi. Ben de görevini yerine getirme hevesiyle yanarak kahveye kadar koşmuş ve olanca sesimle dedeme babaannemin onu çağırdığını haykırdıktan sonra sesimin gürlüğünden hiçbir şey eksiltmeden ekleyivermiştim: "Dedee, bir de halam or...u olmuuuş!!" Bütün kahvede sessizlik, sessizlik, sessizlik...

(1)

Bu yorumu

CILGINÖĞRETMEN , Kadın , 37 , İstanbul - 18.09.2007 12:46

Küçükken yalan söylememek, söyleyememek ne güzeldi.Büyüdük mertlik bozuldu. Ben 7-8 yaşlarındayken halam eniştemle (nişanlıydalar) gizli gizli buluşur,babamlar görmesin , duymasın diye herşeyi yaparlardı. Bir öğleden sonrası bizim evde biraraya geldiler.Evde biz de varız, herşey masumane yani. Akşam giderken bana tembihledir." Sakın babanla, amcana eniştenin geldiğini söyleme"." Tamam "dedim. Babamlar eve gelir gelmez "babacım eniştem bize hiç gelmedi biliyo musun,biz halamla evcilik oynadık " . Babam bana inandı tabiki ))). Küçük olmak,gerçekten harika.

itiraf.com'da nasıl yorumcu üye olunur?