itiraf.com - hayat okulu : Salak kız

23 Mayıs 2012 Çarşamba

Rumuz	:

Parola	:

1108

babyonboard, Kadın, 26, İstanbul

Salak kız

4 yıl 8 ay 17 gün önce gönderdi

İlkokuldan sonra beni okutmak istemeyen aileme inat büyük abime yalvar yakar ortaokula yazdırdım kendimi. Okumaz bu, liseye göndermeyelim dediler; hasbel kader yazıldım ona da. Başarısızlık o kadar kazınmıştı ki beynime lise de 4 yıl boyunca birinci olup en son okul birincisi olmama rağmen hiçbir zaman ailemi veli toplantısına çağıramadım. Mezuniyet törenime bile gelmelerini istemedim, birinci olduğuma inanmıyordum. Liseden sonra başarı başarıyı getirdi. Üniversite ve ardından yüksek lisans. Ancak hala ailemin bana yakıştırdığı "salak kız" imajı geçmedi. Hala elde ettiğim başarıları bir başkalarının başarısı olarak izliyorum. Hala tek başıma bir iş yaparken çok korkuyorum. Ve hala ailem benim yaptığım başarıları takdir etmiyor.

(11)

Bu yorumu

shineway , Kadın , 28 , İstanbul - 30.09.2007 02:19

Siz kendinize güvenip , kendinizi takdir etmezseniz başkalarıda bunu yapmaz. Başka insanlar sizin kendinize verdiğiniz değerden fazlasını vermezler. Önce kendinizi sevmeyi öğrenmelisiniz. Değerinizin farkına varın ve bunu hissettirin bence.

Bu yorumu

-24

ruger , Erkek , 46 , İstanbul - 29.09.2007 12:47

Azimle şeeden mermeri deler derler.Siz başarılarınıza devam edin,takdir arkadan gelecektir.

Bu yorumu

Polyhymnia , Erkek , 31 , Muğla - 29.09.2007 10:33

Kendin için mi başarılı oluyorsun, yoksa ailen ve çevren için mi? Bunu çözdüğün anda bence hiçbir problemin kalmayacak.

Bu yorumu

KirkYediBucuk , Erkek , 31 , İzmir - 29.09.2007 08:21

Takdir edilmemek, hele aile tarafından, kötü ama bunları gaz verici atraksiyonlar olarak alıp hayatta daha başarılı olabiliriz de. Lise’de matematik öğretmenim senden bir halt olmaz, okuma sakın babanın yanında kabzımallık yap dedi. [Belki de haklıydı lise’de 3 sene boyunca matematik dersim zayıftı] Ama üniversite sınavlarında öss’de matematikten tulum [bütün soruları doğru yanıtlamaya verilen tabir] öys’den 45/52 net çıkarıp üniversitede burs kazanan da bu öğrenciydi. Sonra kalktı bu eleman türk zeka vakfının sınavlarında üniversite sınav sorularıyla karşılaştıralamayacak kalınlıkta soruları çözüp 3 defa yarı finalist, 1 defa finalist oldu ama babasının yorumu:"derece yaptın da karnın mı doydu"oldu. Hadi elin matematik öğretmenini geçtim babam hala mühendis’likten mezun olmamı küçümser” K.çımın mühendisi” der durur. Canı sağolsun, baba’dır. Bunları egomu tatmin amaçlı bakın ben okudum da büyük adam oldum minvalinden yazmıyorum, bunları hayatımızdaki olumsuz şartları, olumluya çevirmenin [bu örneklerde toplumsal tabirle gaza gelmek] gerekli olduğunu bilmemiz için yazıyorum.

Bu yorumu

g-e-z-g-i-n , Erkek , 38 , Ankara - 29.09.2007 06:20

Cumhurbaşkanının şehrinde de sadece adam olamayacak çocukları (iyi tüccar olamayacağına inanılanları) okuturlar. Ama bak onlar memleketin en tepesine tırmanabiliyorlar:) Şaka bir yana, okul hayatında insanı en çok tetikleyen şey zorluklar ve zorunluluklardır. Ailenin duruşu böyle olsa da senin ortaya koyduğun sonuç mükemmel. Emin ol onlar da yakında gerçeği göreceklerdir. Hatta seni içten içe takdir ediyorlardır bile.

Bu yorumu

-37

lordofflies , Erkek , 37 , İzmir - 29.09.2007 03:38

Ailesinin okutmak istemediği, salaklığı yakıştırdığı bir kız çocuğunun nasıl bir ikna yeteneği vardır ki ortaokula yalvar yakar kayıt yaptırır, hasbelkader liseye yazılır, ardından üniversiteye gidip bir de yüksek lisans yapar pek anlamadım. Kendi başarılarını öne çıkartmak adına, aileni bu kadar da batırmamalıydın bence. Öte yandan, sözünü ettiğin başarılar doğruysa, darısı tüm kızlarımızın başına...

Bu yorumu

Peregrine , Erkek , 35 , İstanbul - 29.09.2007 02:46

Anadolu'da (biraz kaba olacak, şimdiden özür dileyeyim) 'Kapının danası öküz olmaz' diye bir deyim vardır. Ne yaparsan yap, yakın çevren seni çocukluğundaki halinle ve hatalarınla değerlendirir. Kısacası onların gözünde hiç büyümezsin. Benim ailem de uzun bir süre kişisel başarılarımı küçük gördü. Onlardan (coğrafi olarak) uzaklaşıp farklı bir şehirde iş hayatıma başladım. Kişisel başarılarımı iş hayatındaki başarılara çevirirken de onları değil sadece kendimi düşündüm. Yeri geldiğinde 'Bu işi benden iyi kimse yapamaz' dediğim de oldu. Zaman içinde ailem de anladı. Kısacası, başkalarının gözündeki değil kendi gözündeki başarılarınla kendini değerlendir. Takdir edilmek güzel bir duygudur ama takdir eden yoksa da sen başarı dolu hayatına emin adımlarla devam et. Bizler seni takdir ediyoruz, bunu unutma :)

Bu yorumu

miaji , Kadın , 36 , Ankara - 29.09.2007 00:36

Pek çok şeyi başarmış bir külkedisisin gözümde... Neden kendine güvenmiyorsun ki? Takdir edilmeyi bırak. Kendini takdir et ve kendini ödüllendir. Layık olduğun şeylerin sana verilmesini bekleme, onları hakettinse kalk al.Başarılarının sonsuz olacağına inanıyorum. Enerjin bittiğinde de bu yazılara bak olur mu ? :))

Bu yorumu

bitmemesi , Kadın , 32 , İstanbul - 29.09.2007 00:22

Az daha sabret. Güzel bir işin olsun, elin ekmek tutsun, kendi evine geç. Ailen seninle görüşmek isterse görüşme gününü ve saatini tayin etmek üzere onları sekreterine yönlendir desemde yapma tabii :) Arkanda teşvik eden, güç veren bir aile figürü olmadığına göre onlardan biraz uzak ve seyrek iletişimli yeni bir hayat kurmanı öneririm. Çünkü başardıklarını hissetmelisin.

Bu yorumu

166

moonlight_9 , Kadın , 30 , Denizli - 29.09.2007 00:21

Ortaokulda sadece matematik yüzünden sınıfta kaldım. Bu yüzden ticaret meslek lisesine gönderildim. Sonra dershaneye başladım. Bana "X'in bile dersleri çok iyiydi. O kazanamadı. Sense sınıfta kaldın. Sen mi kazanacaksın? Hem babanın maddi durumu iyi değil. Dershane parasını nasıl ödeyecek? Boşu boşuna babanı masrafa sokuyorsun." dediler. Bense dershaneye gittim ve eğitim fakültesini kazandım. Ama ikinci öğretimdi. Kazandığımı öğrendiğim gün evimize haciz geldi. Sevincim yarım kaldı. En yakınlarım bile okulun harç parasının tantanasını yaptılar ödeyemezler diye. Ama inat ettim. Gündüz çalıştım. Gece de okudum. Şu an öğretmenim. Aynı zamanda o günlerde arkamdan konuşan herkesin "sevgili öğretmen kızı." Adam yerine konmak için çaba sarfetme. İnsanlar anlarlarsa ne âlâ. Anlamayacak olduktan sonra kafalarına istediğin kadar vur, anlamıyorlar. Önemli olan şey ne biliyor musun? Senin kendine olan güvenin. Gerisi boş.

Bu yorumu

kimcadıbenmi , Kadın , 25 , Ankara - 29.09.2007 00:13

bu nasıl bir aile yahu ve sizi tebrik ederim bu kadar engellemeye -psikolojik- rağmen gayet başarılı olmuşsunuz, tek eksiğiniz biraz kendine güven, onu da en kısa zamanda edinmeniz dileğiyle.

itiraf.com'da nasıl yorumcu üye olunur?