itiraf.com - hayat okulu : Dünya Çocuk Günü

09 Temmuz 2008 Çarşamba

Rumuz	:

Parola	:

626

!BRİTNEY!, Kadın, 27, İstanbul

Dünya Çocuk Günü

9 ay 10 gün önce gönderdi

Dünya Çocuk Günü'nde oturduğumuz yerden hediyeler toplayıp çocuklara (Çocuk Esirgeme Kurumuna) götürme kararı aldık. Hayatımda bu kadar duygulanmamıştım. Sınıflara girdiğimizde o çocukların gözlerindeki ışıltı görülmeliydi. Ellerimizdeki hediyelere bakıyorlardı. Müdürlerine "Müdür baba" demeleri, sınıf hocalarının "anne anne.." diye peşinden koşmaları.... İşte o zaman insan anne ve babanın ne demek olduğunu daha iyi anlıyor. Biz, bize alınan hediyelere burun kıvırırken, o çocukların küçücük bir hediye ile mutlu olmaları ve onları mutlu etmek... Şevkate o kadar ihtiyaçları var ki.. Kucağımıza oturup onlarla ilgilenmemizi istemeleri... Sıcak bir kucaklamanın bile onları mutlu etmeye yettiğini görmek... Rica ediyorum, siz de onlara sıcacık bir el uzatın...

(3)

Bu yorumu

g-e-z-g-i-n , Erkek , 38 , Ankara - 03.10.2007 02:27

İnsanlar hangi dünyaya kulak kesilmişse ötekine sağır.Yardımlaşmayı sosyal adaletin ve refahın vazgeçilmez bir unsuru olarak görmeden mutlu bir toplum yaratmak imkansızdır. Üstelik biz "gülümsemenin" bile ibadet addedildiği bir kültüre sahibiz.

Bu yorumu

jigger , Kadın , 33 , İstanbul - 03.10.2007 02:12

Tebi herkes bu konuda duyarlı olmalıdır.Ama biz ne kadar onlara sıcacık elimizi uzatsak da önemli olan orada çalışanların duyarlılığıdır.Zaten orada çalışanlar çocuklarla gerektiği gibi ilgilenseler o yavrular da sevgiye bu kadar hasretlik çekmezler.Bence çocuk yuvalarında çalışanlar mutlaka uzman olmalı ve 24 saat kamerayla takip edilmeliler.

Bu yorumu

miaji , Kadın , 36 , Ankara - 03.10.2007 01:12

Büyük ihtimal siz de saflık diyeceksiniz. Zenginlerin sık sık çocuk esirgemeye gittiğini, yardıma ihtiyacı olanlara yardım ettiğini düşünürdüm. Hep de başkalarına yardım edebilecek kadar varlık isterdim. Dün arkadaşımla yaptığım konuşma neticesinde öğrendim ki onlar çevre değiştirince kalpleri de gözleri de kataraklanıyormuş. Yaşlılar yurduna, çocuk esirgemeye, engelli okullarına gidin, hastahane önlerine bir bakın... Okullarda kitap alamayan bir kaç çocuğa yardım edin. Bu kadarını yapabilirsiniz. Hazineler saçmıyorsunuz. Götüreceğiniz bir koli büskivi de olsa, içlerinden birine olacak size olmayan ama onlara olabilecek bir giysi de olsa verin. Alan el değil veren el makbuldür. Sizden varlığın-sağlığın gitme ihtimalini düşünüp; sağlığınıza ve varlığınıza bir şükür, bir teşekkür yolu bilin bunu. İçinizdeki güzel duyguları da saklamayın, kitaplığınızdaki bir kitabı da. Mümkünse sizde ne fazlaysa paylaşın, akıl dahil!

itiraf.com'da nasıl yorumcu üye olunur?