itiraf.com - hayat okulu : Müzik sevgisi

11 Ekim 2008 Cumartesi

Rumuz	:

Parola	:

443

terecikız, Kadın, 27, İzmir

Müzik sevgisi

1 yıl 8 gün önce gönderdi

Sesim güzel olmasına rağmen topluluk önünde asla şarkı söyleyemem. Bunun nedeni ilkokul sıralarına uzanıyor sanırım. İlkokul ikinci sınıfa gidiyorum, müzik dersi yapıyoruz. Öğretmenimiz. "Şarkı söylemek isteyen var mı?" diyor ve ben hevesle atılıp başlıyorum. "Yıldızların altındaaa, İstanbul'un parkındaaa, ben bir oğlan sevmiştim aman allah 13-14 yaşındaaa. Arabaya binersiiiiin, lastik patladı dersiiiiiin...'' Öğretmenim kızarak beni yerime oturtuyor. Müzikle ilgili her şey başlamadan bitiyor. Ama çok küçüktüm yaaa...

(5)

Bu yorumu

densizdevekulağı , Erkek , 31 , Şanlıurfa - 08.10.2007 18:03

Yıllardır gitar çalmama ve müzikle içli dışlı olmama rağmen sanat müziğini bir türlü sevemiyorum. Ne zaman sanat müziği çalınsa karnım ağrımaya başlar. İçim sıkılır, yüreğim daralır, kendimi berbat ötesi hissederim. Hiçbir sanat müziğinin bana hitap ettiğini daha duymadım. Bunun esas sebebi ise benim ilkokula başlama yıllarıma dayanıyor. Anlatayım: Çocukken okuldan nefret ederdim. Sebebi ise ilkokul 1. sınıf öğretmenimin beni daha okulun ilk haftası tahtaya kaldırıp "Ali gel" yazdırmaya çalışmasıydı. Dün gibi hatırlarım. Harfleri nasıl sıralayacağımı bile bilemeyen ben, yazamayınca, öğretmenin attığı tokadın etkisiyle bir de tahtaya çarpmış ve bir daha okula gitmek istememiştim. Annem, benimle haziran ayına kadar sınıfa gelmiş, yanımda oturmak zorunda kalmıştı. İşte o dönemde -hafızam zayıf olmasına rağmen yine iyi hatırlarım- öğlen okul ziline 1 saat kala hazırlanmaya başlarken babam açardı radyoyu ve sanat müziği dinlerdi. Ben o müzik eşliğinde ağlaya ağlaya önlüğümü giyer ve okula gitmeye hazırlanırdım. Karnım ağrır, içim daralarırdı. Bu yüzdendir ki, nerede sanat müziğinden bir şeyler çalınsa ortamı derhal terkederim.

Bu yorumu

coldwinter , Kadın , 42 , İngiltere - 08.10.2007 13:36

Cocuklari azarlayarak korkutarak sindirerek egitmeye calisirsak;gudumlu, okumayan arastirmayan sadece sunulani yapan nesiller yetisir.Oysa bilim korkuya taniklik etmez.

Bu yorumu

oyton , Kadın , 25 , Ankara - 08.10.2007 13:13

Sevgili KirkYediBucuk, ben de bir şiir okudum, ilkokul 2. sınıftaydım. Günlerden neydi, 29 Ekim mi, 10 Kasım mı, hangi özel gündü bilinçaltım hızla unutmuş demek ki, hatırlamıyorum gerçekten. Gerçi kürsüye çıktığımda da senin gibi bir ordu okulu karşımda hazır ol görünce (herkes bekleyen gözlerle bana bakıyordu ya) şiiri hatırlayamamış, her iki kelime arasında şiirden bir satır tamamlanmadan stresten gülmüştüm şiir bitene(!) kadar. Sonrasında, şiir performansımdan dolayı utancından yerin dibine giren sınıf öğretmenimden iyi bir azar yemiştim.

Bu yorumu

yukarı , Kadın , 32 , Bursa - 08.10.2007 06:37

Kalabalık bir akraba topluluğunun önünde okuduğum şiire, kahkahayla gülünmesinden dolayı, şiire ilgim "Saat dokuzu beş geçe /Atam Dolmabahçe'de..." den ileri gidememiştir. Hala şiirden anlamam ve zevk alamam.

Bu yorumu

101

KirkYediBucuk , Erkek , 31 , İzmir - 08.10.2007 05:21

Yıl 1986. 10 yaşındayım. bütün okul öğrencileri sabah'ın ayazında toplanmış andımızı söyleyip sınıflara dağılacağız. Hergün bunu söylemek için hevesli bir öğrenci kaldırır parmağını ve müdür yardımcımız birisini seçip bu kişiye andımızı söyletir. [Hatırlarsınız, diğer okul da bu kişi ne derse onu tekrarlar] Herkes söylüyor da ben neden söylemeyeyim, eksiğim mi var. Yok. Fazlası da var. Der gaz yapıp parmak kaldırırsınız. -Örtmenim ben, ben ben okumak istiyorum! Müdür yardımcımız o vakur sesiyle beni çağırır:"Peki evladım, gel bakayım" Merdivenler çıkılır. 3 yıldır okuduğunuz okuldaki öğrencileri İlk defa bir karede ve size bakar görürsünüz. 9 yaşınızda erkenden Yusuf'la tanışırsınız.[Diğer yusuf'ta birazdan gelecektir 5 dakikaya kalmaz yusuf yusuf olacaklardır] Ama geri dönüş yoktur. Sesiniz titrese de bağırırsınız.."-Türküm!!" Okul gür bir sesle tekrarlar. Bu gürültü sizi daha da korkutur"-Doğruyum!" dersiniz daha bir titreyerek. Yine okulca tekrar ederler. "Çalışkanım!" dersiniz belli belirsiz ama sonraki kelime neydi aklınıza gelmez! Ön sıralaraki öğrencilere bakarsınız fısıldayan, kopya verecek var mı diye ama yoktur. Sırıtarak, haince size bakar bu oyun arkadaşlarınız. "Unuttum" dersiniz utana sıkıla.. Bunu andımızın bir parçası sayan yurdumun bazı safötesi gençliği "unuttum!" diye bağırır...Müdür yardımcınızdan fırça yerler bu masum sazancıklar susmaları konusunda. Sonra o müdür yardımcınız size yönelir; koca okul önünde canlı yayında azarlanıp yerinize yollanırsınız ve daha sonra okulda aylarca parmakla gösterilen öğrenci olur çıkarsınız.

itiraf.com'da nasıl yorumcu üye olunur?