itiraf.com - hayat okulu : Bayramlık

23 Kasım 2008 Pazar

Rumuz	:

Parola	:

1738

daphnis35, Kadın, 35, İzmir

Bayramlık

1 yıl 1 ay 19 gün önce gönderdi

İki yıl önce birinci sınıfları okutuyordum. Öğrencileri daha tam olarak tanımadığım okulun ilk günleriydi. Derste beslenme yapıyoruz. Öğrencilerin büyük çoğunluğu sandviç, meyve suyu, süt, elma vb. oluşan beslenmelerini peçetelerini de sererek sıralarına yaydılar. Güle oynaya yemek yiyen çocuklarımın arasında, en önde oturan bir çocuğumun ellerinin arasında gazete parçasına sarılmış bir şeyi evirip çevirdiğini gördüm. Yanına gittim ve elindeki gazeteyi açtığımda içinde çocuğun beslenmesi olduğunu gördüm. Ekmeğin köşesinden koparılmış içi boş bir parça... Evet içi bomboş bir ekmek köşesi. Yanında su bile yok. Çocuk gazetesini sıranın üzerine açtı ve ekmeğini kemirmeye başladı. Gözümün önüne sabah oğlumla yaptığım tartışma geldi. Ondan bir yaş büyük oğlum X marka süt olmazsa bundan sonra kahvaltısında asla ve asla süt içmeyeceğini söylemişti. Ben sınıf annesine para verip öğrencim için kantine sandviç yaptırmaya gönderdim. Biraz sonra sınıf annesi gelmeden çocuk yanıma geldi ve "Beslenmem bitti, tuvalete gidip ellerimi yıkayabilir miyim?" diye sordu. Evet beslenmesi bitmişti, yani içi boş olan ekmek köşesini kemirmeyi başarmıştı. Şimdi üçüncü sınıftayız onunla birlikte. Ben de her bayram ona ve iki kardeşine bayramlıklarını alıyorum. Okul ihtiyaçlarını karşılıyorum. Eline torbaları arkadaşları sınıftan çıktıktan sonra veriyorum. O an gözlerinde gördüğüm sevincin ve parıltının bana yaşattığı mutluluğu hiçbir şeye değişmem.

(8)

Bu yorumu

CILGINÖĞRETMEN , Kadın , 37 , İstanbul - 11.10.2007 22:18

Böyle öğretmenlerin, insanların varlığı içimize su serpiyor. Hiç değilse yalnız olmadığımızı anlıyoruz. Yani hani şu göstermelik, bayramdan bayrama yapılan yardımlar, insanların izdihamı, bir lokma ekmek kapabilmek için birbirini ezmesi. Uzun süredir bir proje üzerinde çalışıyorum ve uyguluyorum. Elbette yalnız değilim. yardımcı olan arkadaşlarım var. Görev yaptığım lise 4000 mevcutlu, 200 öğretmen ve 10 kadar hizmetli, görevli ,memur v.s . Bunlardan destek aldığım sadece birkaç kişi ama olsun. Konu basit az giyilmiş giysiler, yarım kalmış ilaçlar ve işe yarar ev eşyaları falan. Topluyoruz, iş dağılımı yapıp giysileri temizleyip ütülüyoruz. İlaçları taksim edip ayırıyoruz. Ev eşyalarını temizleyip bir yerde topluyoruz. Giysiler metal raflar bulunan bir odada askılara asıyoruz, kazaklar üstüste katlanıp koyuyoruz, ayakkabılar cilalanıp yerini alıyor. Maddi durumu iyi olmayan öğrenciler tespit ediliyor, yurtta kalanlara müdür yardımcısı önayak oluyor. Bizden haberleri olmuyor öğrencilerin, onlara anahtar veriliyor, tek başlarına girip sadece ihtiyaç duydukları giysiyi alıp çıkıyorlar. Ayakkabısının ön kısmı yırtılınca, iple bağlamış 18 yaşındaki öğrencimi görünce bu fikri gerçekleştirmeye karar verdim. Birşekilde yürüyor. Bayramlarda ise yeni giysiler bulabiliyoruz. Yüzlerindeki mutluluk ve yıllar sonra Kanadadaki okullarından sizi arayıp iyi bayramlar demeleri dünyaya bedel oluyor. Herkese sağlıklı, mutlu ve yaşam dolu bayramlar diliyorum.

Bu yorumu

ismet2003xxx , Erkek , 34 , Aydın - 11.10.2007 13:29

Beslenme, ben ilkokulda iken, aile sponsorluğunda sıra ile yapılırdı.Fakir bir arkadaşımızın sırası idi, ama ailesinin 40 kişiyi doyurmaya gücü yoktu.Kese kağıdında bir kilo kadar petibör bisküvi getirmişti. 40 kişi ''Mmm! Çok güzelmiş, Çok lezzetliymiş'' diyerek yemiş, ağlayan arkadaşımızı sıra ile öpmüştük.

Bu yorumu

jny , Erkek , 22 , Eskişehir - 11.10.2007 11:58

Bu iyiliklerin karşılığını muhakkak alırsın...

Bu yorumu

bene , Kadın , 41 , İstanbul - 11.10.2007 10:41

Mühendislik okumuş ve yüksek lisansımı da tamamlamışken öğretmenliğe geçtim. Şimdi de üniversitede hocayım. Sadece bir tek öğrencimin dahi hayatında fark yaratabilmişsem üniversitedeki sınıf arkadaşlarımınkilerin yanında esamesi dahi okunmayacak maaş bordroma değer. Nitekim farklar da yarattım ve yaratmaya devam ediyorum. İyi ki eğitimciyim... Ne mutlu bizlere:)))

Bu yorumu

100

mezunbilkenter , Erkek , 40 , Tekirdağ - 11.10.2007 09:14

Gözlerim yaşardı okurken. İyi ki varsınız.

Bu yorumu

126

dangereux , Erkek , 32 , Ankara - 11.10.2007 01:41

Ellerinden öpüyorum.

Bu yorumu

161

miaji , Kadın , 36 , Ankara - 11.10.2007 00:57

Öğretmenim, kolonlosak mı sizlerden? Hani şöyle her okula 20 tane düşse, "İklim değişir Akdeniz olur" herkes gülümser... Mutlu etmek insanları zor değil. Hiç zor değil. Binlerce teşekkürler. İnanıyorum ki tek ses ben değilim bu teşekkürlerde. Nice bayramlarda sevindirdiğiniz yüreklerin tarifine teşekkür az gelir.