itiraf.com - hayat okulu : Dayak

12 Ekim 2008 Pazar

Rumuz	:

Parola	:

863

freyjja, Kadın, 21, İstanbul

Dayak

1 yıl 1 gün önce gönderdi

1- 16 yaşındaydım, intihara kalkıştığım için sorgusuz sualsiz beni evire çevire dövmüştü. Dolabın kapağına çarpmıştı başımı ve bir çivi kafa derimi sıyırıp kanlar hafiften süzülünceye dek bırakmamıştı dayak faslını. Yüzümün halini görüp soranlara ranzadan düştüğümü söylemiştim. 2- 17 yaşındaydım ve sofradaydık. Sahura kalkıp sofrayı neden ben hazırlamıyorum diye gözümün üstüne tüm gücüyle yumruk attı. Günlerce mosmor olmuş bir gözle okula gittiğimde soranlara o zamanlar henüz 1 yaşında olan kardeşimin yanlışlıkla tekme attığını söylemiştim. 3- Galiba 5 yaşlarındaydım, çocuk aklımla okula gideceğim diye evden çıkıp bir iki saat gelmedim diye beni öyle bir dövmüştü ki günlerce acıdan ağladığımı bilirim. Anneannem sorduğunda hasta olduğumu söylememi tembihlemişlerdi. 4- Okula gitmiyordum henüz, annemle kavga ettiklerini duyduğumda onu da dövecek diye ağlamaya başlamıştım, kapıdan çıkmak üzereyken beni buldu ve ağlamaktan bayılana dek dövdü. O kadar ki annem soranlara mahallenin çocuklarının yaptığını söylemesine rağmen komşumuz olan bir yaşlı teyze inanmamış ve bunu bir çocuğa yapanı mutlaka bulmaları gerektiğini söylemişti. 5- Esas itiraf bütün bunları yapan insan, 2 üniversite mezunu, yabancı dil bilen ve oturduğumuz şehirde tanınan, herkeslerin pek bir övdüğü babam. Ama ben en çok anneme kızıyorum, ben çocuk aklımla bile onu korumaya çalışırken o bir kere bile babama engel olmadığı ve her seferinde dayak yememin benim suçum olduğunu söylediği için. Kendi mesleği, ailesinin gayet iyi maddi gücü olmasına rağmen hiç aldırmadığı için. Babama gelince bir bankamatikten farkı yok benim için. Ben ruhumda hiçbir zaman onarılmayacak yaralarım,kırık ruhum ile okulu bitirmek için gün sayıyorum.

(7)

Bu yorumu

coldwinter , Kadın , 42 , İngiltere - 16.10.2007 15:44

Icimdeki ofkeyi isyani aciyi anlatmam cok zor.Hala siddet gorup gormedigini belirtmemissin.Eger hala siddet goruyorsan lutfen susma.Bu kez susma.Mor Cati kadin Siginma evini ara; onlar sana hukuksal,psikolojik,barinma gibi her turlu destegi ucretsiz sunarlar.Yada baska kadin orgutlerini arayip destek isteyebilirsin.Ayrica eve ve senin yanina yaklasma cezasi alir.Yeni yasalar siddet uygulayana siddet gorene yaklasmama cezasi veriyor.Yuregini onarmak icin susmaman gerekiyor.Belki annende kurtulusunun susmakta olmadigini gorur ve sana elini uzatir.Diliyorum hepsi gecmiste kalmistir.Dayak atanlarin kolay kolay vazgecmedikleri istatiksel olarak belirtilse bile oyle ummak istiyorum.Lutfen bizi bilgilendir..

Bu yorumu

rumuz_mu? , Kadın , 33 , İzmir - 16.10.2007 14:15

Diyorum hep anne baba olmak ehliyete bağlanmlı. Ehliyet alırken de psikolojik tarama yapılmalı.

Bu yorumu

densizdevekulağı , Erkek , 31 , Şanlıurfa - 16.10.2007 09:50

Boşuna dememişler "İlim cehaleti alır; eşşeklik bâki kalır" diye. Baban, 2 değil 20 üniversite okusa ne olacak ki?

Bu yorumu

Peregrine , Erkek , 35 , İstanbul - 16.10.2007 02:52

Ebeveyn olmak ile çocuk sahibi olmak farklı şeylerdir. Ebeveyn olmak, sabır ister, sorumluluk ister, güçlü olmayı ister. Herkesin harcı değildir. Birey olamayan, kendi ayakları üzerinde durmayı öğrenmemiş, hayatın zorlukları ile karşılaşmamış, ne yapacağını bilemeyen insanlar ebeveyn de olamazlar, çünkü çocuklarına aktaracak bir birikimleri yoktur. Belki freyjja'nın babası gibi, maddi kaynak sağlayabilir yalnızca. Fakat anne ya da baba sevgisinden yoksun büyümüş, fiziksel ve ruhsal acılar içinde geçirilmiş bir çocukluğun eksikliğini hiç bir şey tamamlayamaz. Hikayede dendiği gibi, "Çivileri sökebilirsin belki, ama kapıdaki delikler kalacaktır".

Bu yorumu

126

jasmine73 , Kadın , 34 , İstanbul - 16.10.2007 00:47

Sadistlere hiç bir şey ifade etmez bu itiraf da, gözyaşları da. Onlar başka şeylerin dilinden anlarlar. Mesela bir gün, kendi öz kızına bu yaptıklarını, yaşattıklarını herkesin duyması ve onu aşağılaması. İşte onun hakettiği ceza bu... Ama kızımızın eli ekmek tutsun, onun evinden ayrılsın ondan sonra...Mutlu bir evliliği olsun, çocukları olsun, ama ebeveynleri onların yüzüne hasret yaşasın...İşte en güzel ceza bu...

Bu yorumu

bizans , Erkek , 28 , İzmir - 16.10.2007 00:47

Şiddet; insana, dünyadaki cehennemi yaşatıyor… İnsanoğlu nedense şiddeti yaratıyor. Sonrada onu normalleştiriyor kendi içinde. Duygularını kontrol edememesi nedeniyle uyguladığı şiddet için, kendini üzmemek amacıyla, kendi içinde haklı nedenler buluyor. Papatyaya uygulanan şiddetle insan uygulanan aynı nedenleri barındırıyor. İnsanların içine işlemiş olan sürekli “güç” isteği, onu kontrolden çıkarıyor. Kendi dışındaki her canlıyı sindirip, kontrol altına almayı istiyor. Bunu yaparken de vahşi oluyor. Ama bizler gene “insan” olduğumuz için üzülüyoruz bu acı dolu küçük kıza… Sevgili freyjja, ona olan nefretin, asla kalbinin saflığını zedelemesin. Bence onu ve yaptıklarını unutup, yaşamını en iyi şekilde sürdürmelisin. O bunları yaptı, çünkü zayıf bir insandı. Kontrol edemediğin olaylardan ve çocukluğunda meydana gelen kötü anılarından sen sorumlu değilsin, ama gelecekteki mutluluğundan sorumlusun.