itiraf.com - hayat okulu : Vın vınnn

05 Eylül 2008 Cuma

Rumuz	:

Parola	:

380

romin, Erkek, 27, Mersin

Vın vınnn

9 ay 26 gün önce gönderdi

1998 yılında Antalya'da tanıştığım ve sonrasında bir süre yazıştığım Alman bir kız var. Bir sene önce yine yazışmaya başladık. Çok yorgun olduğumu söylediğimde ya da akşam içeceğim dediğimde beni "Arabayı dikkatli sür" diye ısrarla uyarır. Ben de hep tamam derim. Defalarca oldu bu. Hala benim arabam yok diyemedim. Mühendisim ama bir Alman mühendis kadar kazanmıyoruz be gülüm.

(5)

Bu yorumu

jny , Erkek , 22 , Bursa - 14.11.2007 15:54

miaji çok doğru demiş. Negatif düşünmekle kimse bir yere varamaz... Genellikle olaylara iyi tarafından bakıp güzel şeylerin olmasını istemek ve beklemek gerekir. İster İslam yönünden bakılsın, ister Karma felsefesi, ister şu meşhur "The Secret" kitabı... Hepsinin ortak kanısı, karamsarlığın insanı felakete sürükleyeceğidir. Ben zamanında böyle bir ortamda okuyup öyle bir işte çalışacağımı bilseydim elimi kırar yine de mühendislik yazmazdım; ama madem artık bu yola girdim, hayatın her alanında yaptığım gibi önüme çıkacak güzel fırsatları bekleyip zamanı geldiğinde onları en iyi şekilde değerlendirmem gerekiyor. Bu gerçekleşene kadar da olabilecek en iyi şekilde kendimi hazırlıyorum...

Bu yorumu

deryadiyar , Kadın , 27 , İstanbul - 14.11.2007 08:42

Arabam yok ama mühendisim:)

Bu yorumu

miaji , Kadın , 36 , Ankara - 14.11.2007 06:45

Kendimden biliyorum. Eğer hedeflediğin, yürekten istediğin bir şey varsa maaşın, mirasın, kazancın, gelirin artık her neyse önemini yitiriyor. Sen iste yeter ki. Unutma sen O'ndan istiyorsun, şundan ya da bundan değil... Onun hazinelerinde yok yoktur. Araba dediğin şey çok da gözünde büyüttüğün bir şey değil. Hem neden araban olmadığını söylemiyorsun ki? Belki yeni bir iş teklifiyle de karşılaşabilirsin! Yaşantımızdaki kötü giden durumları fırsata dönüştürebiliriz... İste ve mucizelere inan.

Bu yorumu

jny , Erkek , 22 , Bursa - 14.11.2007 00:43

Bir makina mühendisliği öğrencisi olarak okul bittikten sonra ne yapacağım konusunda en ufak bir fikrim yok. Öğretim adı altında çekilen en az 4 yıllık ağır işkencenin ardından kulakları sağır eden bir gürültü ve havada sürekli uçuşan toz-dumanın içinde, beni sürekli ezmeye çalışacak ustabaşıları ve onların altında ezilip duran işçilerin arasında günde 15 bardak çay içip ilkokul mezunu bir patrondan emir almak istemediğim kesin... Hele hele tüm bunları şu öğrenci halimle 1 ayda harcadığım paranın belki yarısı kadar bir maaş karşılığında yapmaya hiç niyetim yok... Ama bir çıkış yolu bulamazsam sanırım en az 2-3 yıl bunlara da katlanmam gerekiyor. Hadi hayırlısı...