24 Temmuz 2008 Perşembe
|
|
|
|
Abim
8 ay 10 gün önce gönderdi
Sevgili romin canın sağ olsun varsın araban olmasın. Abim bundan yirmi yıl önce Ankara Üniversitesi'nin Kimya Mühendisliği bölümünü kazandığında gecekondumuz bayram yerine dönmüştü. Kolay mı, mühendis çıkacaktı evimizden. 4 yıl okunan okuldan sonra sıra iş bulmaya geldiginde tam bir hayal kırıklığı maalesef. Zar zor bulduğu işten o gürültülü makinalar yüzünden %40 duyma kaybı ile çıkmak zorunda kaldı. Arkadaş tavsiyesi ile Tekirdağ tarafında gurbeti de öğrenerek işe başladı. Bir işçi gibi uzun çalışma saatleri, elleri her daim boyadan siyahlaşmış, yetersiz ücret, bu muydu abimin tırnaklarıyla geldiği yer? Bir de güvenli olmayan bir kazanın patlaması sonucu ağır yanıklar geçirmesine diyecek bir şey bulamadım. Canım abim çalıştı çabaladı, hayalindeki o otomobile kavuştu. Park edip, arkasına dönüp dönüp baktığı. Bilemezdik, günün birinde ailemizin gururu, biricik abimin trafik canavarı bir kamyonunun o çok sevdigi arabasını mezarı yapacağını. Abim seni çok seviyorum. Seninle gurur duyuyorum.
|
| |