itiraf.com - hayat okulu : Yarım bıraktın anne

11 Ekim 2008 Cumartesi

Rumuz	:

Parola	:

463

4mayis, Kadın, 22, Almanya

Yarım bıraktın anne

10 ay 23 gün önce gönderdi

Ben hiç çocuk olamadım. Benim arkadaşlarımınki gibi elimden tutup gezdiren, bana geceleri masallar anlatan bir annem yoktu yanımda. Çünkü hep çocuk kalacak ve hep daha çok sevgiye muhtaç olan özürlü bir abim var. Ben de çocuk olmak istedim. Arada bir de olsa çocukluk yapabilmek istedim. Ben de küçüktüm, ben de ilgi bekliyordum. Şimdi büyüdüm. Seni anlıyorum, çok acı çektin, hala da çekiyorsun ama abime iyilik yaparken, o üzülmesin diye alın teri dökerken beni neden unuttun anne? Sevgiye ve ilgiye muhtaç kaldığım yılların hesabını bile soramam ki ne sana ne de abime. Kimsenin suçu yoktu. Kader diye buna diyorlar, anladım.

(7)

Bu yorumu

unutkansarışın , Kadın , 35 , İstanbul - 25.11.2007 23:43

aslında saglıklı olmak, engelli olmak belki de aılenızın sıze en guzel genetık hedıyesıdır..bunu lutfen boyle dusunmeye calısın ve kendınızı o ozurlu abınızın yerıne koyun.

Bu yorumu

napimsarışınım , Kadın , 21 , İstanbul - 24.11.2007 03:01

Peki hiç düşündün mü 4mayis annen senin kardeşinle ilgilenmek zorundaymış, sana yeteri kadar ilgi ve sevgi gösterememiş. Bu belki affedilebilir. Peki benim sapasağlam çocuğuyla ilgilenmeyen anne ve babamı nasıl affedebilirim acaba? Her zaman yapacak daha önemli işleri vardı. 1 kere bile veli toplantıma gelmediler, bir kere bile ailecek bir gün geçirmedik, her gece onların eve dönmelerini beklerdim pencerede, ama hep gece yarısından sonra gelirlerdi eve alkollü olarak. Bilerek yorgansız uyurdum, kazaksız gezerdim ki hasta olup yatağa düşeyim belki ilglenirler diye.. Ama beni bakıcılara bırakıp giderlerdi, doktora bile başkaları götürürdü. Sevgiyi bana para vermek, her istediğimi almak sanıyorlardı. Çocukluğumla ilgili hatırladığım herşey hüzün ve yalnızlık kokuyor. Büyüdüm, sevgi ve ilgi beklememeyi öğrendim, sevilmek isteyen o çocuk sertleşti, taş oldu içime oturdu. Hala orda duruyor ve hiçbir zaman tekrar yumuşamayacak. Şimdi herkes bana ruhsuz olduğumu söylüyor. Hayır ben duygusuz ve kalpsiz değilim sadece sevmeyi bilmiyorum. Çünkü hiç sevilmedim.. Çünkü sevilmek nedir öğrenemedim..

Bu yorumu

open-youreyes , Kadın , 29 , İstanbul - 23.11.2007 15:02

Gelişen teknoloji ile birlikte artık bir kısım hastalıklar bebek henüz daha anne karnındayken keşfedilmekte ve tedavisi yapılabilmektedir.Aksi durumlarda gebeliğin sonlandırılması önerilmektedir.4mayis'ın yaşadığı sıkıntıyı ne kadar anlamaya çalışırsak çalışalım anne-babanın,"hasta"olanın da olaya dahil olduğu geniş bir perspektifle bakmamız gerekiyor.Ama bakacağımız açı ne olursa olsun hüznün,kaygının ve sıkıntının hakim olduğunu görmek çok mümkün.Şahit olduğum olaylarda anne-babalar tedavisi mümkün olmayan çocukları olacak olmalarını bilmelerine rağmen O'na sahip çıkmakta ve sonsuz bir sadakatle neredeyse yaşayanları bile unutup gösterdikleri tüm özverinin daha fazlasını,hem maddi hem de manevi anlamda "hasta" çocuğa harcamaktadır.Söylemek istediğim "hasta" olanın kaderine terk edilmesi,toplumdan soyutlanması değildir.Söylemek istediğim en azından kürtaja tamamen karşı çıkanlar umarım durumun farkına varırlar.

Bu yorumu

rumuzpatlıcan , Kadın , 29 , İzmir - 23.11.2007 00:55

Eminim annenizin canı, size veremedikleri için çok yanmıştır üstelik onca sıkıntı ve üzüntü arasında. Zaten "Sevgiye ve ilgiye muhtaç kaldığım yılların hesabını bile soramam ki ne sana ne de abime. Kimsenin suçu yoktu." cümlenizden sizin de bunun farkında olduğunuz belli. Ama hayata isyan etmeyin lütfen. Allah hiçbir kuluna kaldıramayacağından fazla yük vermezmiş. Annenizin tüm ilgisini gören, hep çocuk kalacak ve her zaman bakıma muhtaç olan abiniz, eminim sizin yerinizde olmayı isterdi. Sevgisiz, ilgisiz kalan ama büyüyebilen, konuşabilen ve hayatını tek başına idame ettirebilecek olan..

Bu yorumu

miaji , Kadın , 36 , Ankara - 23.11.2007 00:37

Bana geçen yıllarda basını meşgul eden ve asla unutmayacağım bir olayı hatırlattı. Tusunamide dev dalgalara karşı biri kucağında diğeri yanında direnen bir anne. Gücü tükeniyor. Anne çocuklardan birini feda ediyor. Küçüğü kucağında kalıyor ve diğer çocuğu sular alıp götürüyor. Bir hafta sonra çocuk sağ salim bulunuyor ve annesine sarılmıyor... Aklımdan gitmeyen yegane görüntüdür. Üzülme, bu seni daha az seviyor demek değil. Hayat onu bir tercihe zorluyor.

Bu yorumu

emelim100 , Kadın , 32 , Yurtdışı - 23.11.2007 00:26

Canım benim 4mayis'im,üzme kendini,çocuklarınla çocuk olursun ilerde,hem anneliğini yaşarsın hem çocukluğunu olmaz mı? Anacığın zor durumdaymış,engelli bir evlat,kolay değil..Hadi yarın (şimdi uyuyordur=) benim için sımsıkı sarıl anacığına olur mu?

Bu yorumu

marconi , Kadın , 41 , İstanbul - 23.11.2007 00:20

Ah be canım 4mayis, bu kadar dokunaklı yazılır mı bir itiraf? Bu ne kadar acı vericidir değil mi? Anne yavruları arasında parçalanırken, yavrularından biri için daha az parçalanmış gibi görünür. Siz de çocuk olmak istediniz, ilgi bekleyen. Ama şanslıydınız, sağlıklı olandınız. Sevgisiz kaldığınızı düşünmek istemiyorum, belki biraz ilgisiz. Yine de, anneciğinizi anlamanız bile her şeye bedel:)

itiraf.com'da nasıl yorumcu üye olunur?