itiraf.com - hayat okulu : Pişmanım

11 Ekim 2008 Cumartesi

Rumuz	:

Parola	:

425

halaumudumvar, Kadın, 27, Yurtdışı

Pişmanım

10 ay 12 gün önce gönderdi

İlkokulda okuma yazmayı söken ilk 3 öğrenciden biriydim. Öğretmenimiz kötü bir insan değildi belki de ama iyi bir öğretmen de değildi. Hata yapmamız bize vurması için yeterli bir sebepti. Bir gün sınıfı üçe böldü ve bu "zeki" üçlüyü "öğretmen" yaptı. Görevimiz neydi hatırlamıyorum ama benim bölümümde yer alan çocuğu unutamıyorum. Aslında o hepimizden birkaç yaş büyüktü, hiç arkadaşı yoktu ve hocalar onu hep sınıfta bırakırdı. Bölümümdeki öğrencilere verilen dersi "başarıyla" öğretmiştim; sıra bu çocuğa gelmişti. Ne yaptıysam olmadı, kafası almıyordu. Her seferinde bir daha deniyor, beceremediğinde ceza olarak kafasına vuruyordum. Çok sinirlenmiştim, bağırıyordum, bir daha denemesini emrediyordum. Beni dövebilirdi, ama ağlayarak çabalamaya devam ediyordu. O çocuğa kaç kere vurdum hatırlamıyorum. En sonunda ümüdi kesip, öğretmenime gittim, o çocuğun öğrenemediğini söyledim. Çocuğu kötüledi, bana "Aferin!" dedi. Ben de aferin almış bir çocuğun gururuyla sırama oturdum. Ve o an unuttum. Yıllar sonra bir gün kafama dank etti. Lisede, hocalara ve bazı öğrencilere hayatı cehennem eden bir grup öğrenci için, "Bir insan nasıl bu kadar psikopat olabilir?" diye düşünürken. Yaşlar süzüldü gözlerimden. Şimdi bulabilsem o çocuğu, özür dileyebilsem yaptığım ayıp için. "Affet, unut." diyebilsem... Oysa biliyorum, çocukken yaşananlar asla unutulmaz. Ah çocuk, kötü olan bendim, sen değil... Buradan özür diliyorum sen ve senin gibilerden.