itiraf.com - hayat okulu : Hassas sınırlar

24 Mayıs 2012 Perşembe

Rumuz	:

Parola	:

803

loss_sin, Kadın, 37, İzmir

Hassas sınırlar

4 yıl 5 ay 22 gün önce gönderdi

Kızımın en yakın arkadaşı babası ve üvey annesi ile yaşıyor. Beslenmesini onunla paylaştığını fark ettiğim günden beri her sabah iki kişilik hazırlıyorum yiyecekleri. Arkadaşının sınıf aidatlarını kızımın harçlığından verdiğini öğrendim birkaç hafta önce. Okul projelerini bizimle birlikte hazırlıyor çünkü evde kimse yardımcı olmuyor. Dışarıda zaman geçirdiğimiz bazı ortamlarda onu da yanımıza alıyoruz, diğer türlü kızım gelmek istemiyor. Ve geçen hafta gözyaşları içinde bana yalvarıyor. "Anne, ne olur X'i evlat edinelim, annesi onu dövmüş, her tarafı mor." "Hayır" cevabını kabullenemiyor kızım. Yardımseverlik ve birinin hayatının sorumluluğunu üzerine alma arasındaki o ince sınırı aşmasına izin verdiğim için kendimi suçluyorum, duvarımda asmaktan gurur duyduğum "anne-baba okulu diplomamı" hak etmediğimi düşünüyorum son birkaç gündür.

(20)

Bu yorumu

open-youreyes , Kadın , 29 , İstanbul - 24.12.2007 23:20

Kendi adıma yorumlarımda mümkün olduğu kadar duyarlı davranıp, insanları rencide etmemeye çalışıyor ve farklı bakış açıları sunarak sadece yazmış olmak için değil bir şeyler katmak adına yazmaya çalışıyorum.Birine yorum yaparak cevap vermek hiç tarzım olmasa da bu lafım size yourredangel,benim itiraf.com sitesinden elle tutulur bir şekilde elde ettiğim manevi servetim var.Baktığınız satırlara birde gören gözlerle bakınız.[Günün şamar oğlanı open-youreyes]

Bu yorumu

VallaKarizmaVar , Erkek , 32 , Ankara - 24.12.2007 22:59

Çocuktaki hassasiyet hoş. Küçük olması bunda belki etkindir. Ancak doğru yönlendirmek ve bu davranışını dengelemesini sağlamak gerek. Zira bireyin elinden gelen kısıtlı.

Bu yorumu

CILGINÖĞRETMEN , Kadın , 37 , İstanbul - 24.12.2007 19:19

Ufacık bir çocuk arkadaşı için endişe duymuş ve bunu annesi ile paylaşmış. Minicik yüreği arkadaşına yapılanlara dayanamıyor. Keşke hepimiz bu duyarlılığı gösterebilsek ve yardıma ihtiyaç duyanlara elimizi uzatabilsek. miajinin benzer bir itirafı vardı, yıllar öncesinde.Hala merak ederim, Eylem için birşeyler yapabildi mi? Bunun için adım atmak ve yardımcı olmaya çalışmak bile çok güzel bir davranış, asıl alkışı hakeden o minik yürek. loss_sin kızınızı alkışlıyorum yürekten.

Bu yorumu

-19

semahat , Kadın , 26 , İstanbul - 24.12.2007 18:44

Çok uykum var:(. (Kışkışlayın...Kışkışlayın ki dikkatler bu yorumun üstüne çekilsin,gereksiz yerlere takılmasın.)

Bu yorumu

boyali-kus , Kadın , 32 , Yurtdışı - 24.12.2007 17:37

İtirafın ilk cümlesini ve devamında küçük kızın sözlerini okursanız 'üvey anne' yorumlarının nereden kaynaklandığını anlarsınız. Aşağıda yazılanlarda hiç bir hakaret görmedim, çözüm önerileri ve itirafçımızın kızının ince düşüncesinden dolayı tebrikler var. Yorumcuların tavırları hakkında söylediklerinize kısmen katılıyorum; evet, bazen haddimizi aşan, karşıdakini kıran laflar ediyoruz. Ezelden beri her itirafı beğenmediğimiz gibi, şimdi de her yorumu alkışlamaz, ona katılmazsınız, olur biter. İtiraflardan ne kadar ders çıkardıysam, bazı yorumlardan da o kadar bilgilendim; ben bu siteyi seviyorum..

Bu yorumu

marconi , Kadın , 41 , İstanbul - 24.12.2007 17:09

BEN BU SİTEYİ HER YÖNÜYLE HERKES İÇİN ÇOK FAYDALI BULUYORUM VE SEVİYORUM. ÖĞRENECEK O KADAR ÇOK ŞEY BULUYORUM Kİ KENDİ ADIMA BÖYLE BİR İMKANDAN VAZGEÇMEK İSTEMEM DOĞRUSU. KİMİ ZAMAN "KADIN" OLMANIN KEYFİ İLE, KİMİ ZAMAN "ANNE" OLMANIN HAZZI İLE VE ÇOĞUNLUKLA GENÇLERDEN GELEN "ABLACIĞIM" İFADELİ GÜZEL MESAJLARLA KENDİMİ BURADA MUTLU HİSSEDİYORUM.

Bu yorumu

keklikEFEM , Kadın , 32 , İzmir - 24.12.2007 17:04

yourredangel , kimse sizi zorla üye yapmadı ; bu siteyi sevmiyor olabilirsiniz o zaman girmeyin bu siteye inanın yokluğunuz bizim için hiçte önemli değil.sadece giderken buradaki insanlara sataşmayın.

Bu yorumu

sevgisiz35 , Kadın , 32 , İzmir - 24.12.2007 17:02

yourredangel , peki hala niye burdasın ? bu siteden bizlerden nefret ediyorsan niye burada hala itirafları okuyorsun yorumlar yazıyorsun niye burdasın yani birde bunu açıklarsan tam süper olacak ..

Bu yorumu

ben_kimmiyim , Kadın , 31 , İstanbul - 24.12.2007 12:48

Kendinizi suçlamayı bırakıp, bu kadar duyarlı bir evlat yetiştirdiğiniz için kendinizle gurur duymalısınız. Siz bu şekilde davranmayıp üzerinize düşeni yapmasaydınız duyacağınız vicdan azabı, şu an hissettiğiniz suçluluk duygusundan daha fazla olurdu diye düşünüyorum.

Bu yorumu

ruger , Erkek , 46 , İstanbul - 24.12.2007 10:47

Büyük ve merhametli bir yüreğin kimde olduğunu bilemeyiz.Büyükler birbirinin kuyusunu kazmaya çalışırken bir kız çocuğu çıkar hepimize ders verir nitelikte, arkadaşını elinden geldiği kadar korumaya çalışır ve onun üzülmesine dayanamaz.Bu tür duygular iyi kalpli insanlarda bulunur.Boşuna,Allah herkese hakettiği kadar verir dememişler.Allah sanada gönlüne göre versin küçük kız.

Bu yorumu

jny , Erkek , 22 , İzmir - 24.12.2007 10:40

Etrafımızdaki insanlara elimizden geldiğince yardım ediyoruz ama bir yerden sonra tıkanıyoruz... Sizin kızınızın psikolojisi açısından olaya yaklaşacak olursak böyle böyle büyüyüp olgunlaşacak işte... Öteki çocuk için ise kimsenin elinden pek bir çare gelmez. Dışarıda kim ne yaparsa yapsın; çocuğa, babasına ya da üvey annesine ne derse desin bir süre sonra herkes kendi evine gittiğinde değişen pek bir şey olmayacak... Ben bunca acı olayın arasında bir de o çocuğun babasına acıyorum. Evlendiği kadın, o adamın canının parçasına bağırıp çağırıyor, ilgilenmiyor, dövüyor... Bir insan nasıl buna seyirci kalabilir, aklım almıyor...

Bu yorumu

marconi , Kadın , 41 , İstanbul - 24.12.2007 03:42

open-your-eyes'in 1. maddede yazdıklarına tüm yüreğimle katılıyorum. En büyüğü 4 yaşında olmak üzere, kendisinin doğurmadığı üç erkek evladına annelik yaptı benim annem. Herbirimiz sırasıyla 18 yaşımızda öğrendik üvey olduğumuzu... Kötü davranılması konusunu üvey anne sınırlarına hapsetmek, bir çok üvey anneye, evlatlık büyütenlere, zorunlu olarak kardeşinin, akrabasının çocuklarını büyütmek zorunda kalanlara büyük bir haksızlıktır. Hele ki, öz anneleri tarafından nice eziyetlere maruz kalanları boy boy gazetelerde okudukça, Türk filmleri nedeni ile beynimize kazınan "kötü üvey anne imajına" yüklenmek safdillikten başkası değildir. Burada asıl merkeze oturtulması gerekn iki şey var. Birincisi, şiddet gören bir çocuk ve onun ne şekilde koruma altına alınacağının yolları. İkincisinde ise, sonsuz bir iyilik meleği rolünü kapmış bir kız çocuğu. loss_sin'in "ince sınırı aşmasına izin verdiğim için" kısmındaki duygularını çok iyi anlıyorum. Kendi kızının bir gün yaptığı bir iyilikten dolayı acı çekmesinin "ihtimallerini" çok iyi tanıyan bir anne olduğunu en iyi anlatan nokta burasıdır ve en fazla üzerinde değerlendirme yapmamız gereken konu budur. Sorumluluğunu taşıyamadıklarının sorumluluğunu başkalarının alacağını bilenlerin hayatını ne kadar kolaylaştırırsak, kendi hayatımız o denli zehrolur. Sınır aşmadan herşey.

Bu yorumu

Peregrine , Erkek , 35 , İstanbul - 24.12.2007 02:50

Daha yiyecek kırk fırın ekmeğimiz var. Gelişmiş ülkelerde bu tür davranışta bulunduğundan şüphe duyulduğunda bile sosyal hizmet görevlileri çocuğu derhal ebeveynin elinden alabiliyorlar. Çocuğa iyi baktığını, ihtiyaçlarını karşılayabildiğini (maddi ve manevi) ve şiddet uygulamadığını kanıtlamak ebeveynin görevi. Nerde bizde öyle sistem...

Bu yorumu

medyume , Kadın , 44 , İstanbul - 24.12.2007 02:14

Şiddet hiç bir şeyi çözmez elbette ama çocukların, gençlerin ve yaşlıların canlarını acıtanları, taciz edenleri, işkence edenleri duydukça aynı şekilde karşılık vermemek için kendimi zor tutuyorum. Hani elime geçirsem, o öyle olmaz, bak böyle olur diye girişeceğim..

Bu yorumu

yaylaçiçeği , Kadın , 44 , Gaziantep - 24.12.2007 01:20

Belki o aileyle, bir iki görüşseniz faydası olabilir mi acaba?belki bir yararınız olabilir o kızcağıza.Sonuçta çocuklarımızın arkadaşlarının ailelerini de tanımak için ,bazen böyle arkadaşlıklar kuruyoruz zaten.

Bu yorumu

en.güzel.hikayem , Erkek , 31 , Yurtdışı - 24.12.2007 01:09

Eğer polise elinde kanıt olmadan giderse işkence yapan anne sorgulanır, sonra da bırakılır. Sonra? Sonra o anne eve gider ve o çocuk üzerinde daha ince işkence metodlarına başlar. Bu defa iz bırakmadan ama daha acı verici... Bu gibi konularda -maalesef- polis hiçbir zaman çözüm olmamıştır, olamamıştır.

Bu yorumu

mutsuzçiçek , Kadın , 40 , Mersin - 24.12.2007 00:59

Polise bile gidemiyorsanız o çocuğun babasıyla konuşun, en azından bazı şeyleri görmesine yardımcı olursunuz...

Bu yorumu

normalmiimabi , Kadın , 42 , İstanbul - 24.12.2007 00:36

Bu duruma duyarsız kalamazsınız. Almış olduğunuz anne baba okulu diploması sadece kendi çocuğunuza ebeveynlik yapmakla sınırlı değil, her çocuğa karşı sorumluluklarımız olduğu kanısındayım. Lütfen çocuğun yaşadıklarını polise bildirin. Böyle bir olay karşısında öğretmenleri nasıl bir tutum sergiliyor merak ettim.

Bu yorumu

affried , Erkek , 22 , İstanbul - 24.12.2007 00:27

O küçücük yürekler o kadar sevgi dolu ki bazen büyüklerin görmediği şeyleri görüyorlar, o Küçücük eller o kadar yardım severki hiç düşünmeden paylaşmayı biliyorlar. o yaşta, Yardımseverlik ve birinin hayatının sorumluluğunu üzerine almayı ayırt edemez, onun küçük yüreği sadece arkadaşının mutluluğu görmek ister. Ya büyükler, evet insan ayrılabilir, boşanabilir, anlaşamaz, çok doğaldır bu ama doğal olmayan bir şey varki kimsenin ufacık bir çocuğa bunları yapmaya hakkının olmaması. bir çocuğu dünyaya getirirken herşeyi düşünmek lazım, buna ayrılıkta dahil, "eğer böyle bir şey yaşarsak bu cocuk nolcak" diyebilmeliyiz. Bir çocuğu sadece okula göndermek, giydirip kuşatmak değildir anne babalık, doğumundan ölümüne kadar bütün sorumluluğunu almaktır.

Bu yorumu

open-youreyes , Kadın , 29 , İstanbul - 24.12.2007 00:26

İtirafla ilgili olarak söylemek istediğim bir kaç husus var.1-Tüm üvey anneler aynı olacaktır ya da üvey anne mutlaka dayak atacaktır diye bir kural yok.İtirafın üvey anne çerçevesinden bağımsız olarak değerlendirilmesi gerektiği kanısındayım.Ya da sevgili loss_in bunu düşünerek itirafı kaleme almadığı kanısındayım.2-Şiddet kime ve neye uygulandığı farketmeksizin uygun olmayan bir davranış şeklidir.Söz konusu bir çocuk ise acilen ciddi bir olaya şahitlik etmeden kaderine terk etmeden birşeyler yapmak gerekir.3-Yardımseverliği bu denli özveri ile yapabilen bir çocuğunuz olduğu için bence gurur duymalısınız.Fakat en anlaşılır haliyle de yaşanılanları ve bundan sonra yapılması gerekenleri onunla paylaşmalısınız.

itiraf.com'da nasıl yorumcu üye olunur?

Oğlum baba diyemiyor

İki tane erkek çocuğum var. İkincisi doğana kadar her şey normaldi.
devamı...

1001

Dayak

1- 16 yaşındaydım, intihara kalkıştığım için sorgusuz sualsiz
devamı...

122

Onu evlat edinmek istiyorum

Sevgili İtiraf.com ailesi; içinizde mutlaka evlat edinenler
devamı...

479

AIDS

Aylardır teşhis konulamayan ve sürekli hasta olan babama aslında
devamı...

322

Herkes Ebeveyn Olmaz !!!

Gazetede bir haber: Park halindeki minibüsün içinden çevreye
devamı...