itiraf.com - hayat okulu : Affet beni bebeğim

24 Mayıs 2012 Perşembe

Rumuz	:

Parola	:

119

kötüanneyimben, Kadın, 31, Çanakkale

Affet beni bebeğim

4 yıl 5 ay 1 gün önce gönderdi

Ağır bir hastalık geçiriyorum. Ve çok fazla ağrım var. Bahane değil biliyorum aslında. Henüz yaşına girmemiş bebeğim neredeyse tüm geceyi beni uyandırarak geçiriyor. Kolumda gezdirmekten gün içinde ağrıdan ellerimi kollarımı hissetmiyorum. Dinlenemediğim için ağrılarım artıyor ve de sinirim. Dayanamayıp bazen geceleri bebeğimi sarsıyorum, poposuna vuruyorum. Canını daha fazla yakmamak için kendimi zor zaptediyorum. Sabahları kendimden nefret ediyorum ama bazı geceler kendimi frenleyemiyorum. Affet beni bebeğim ne olur sen de diğer bebekler gibi normal uykular uyusan?

(23)

Bu yorumu

delirdimsanırım , Kadın , 25 , Hatay - 18.01.2008 15:58

Böyle bir itiraf nasıl alkışlanır anlamıyorum.. Çocuğu sarsmak, dövmek güzel bir şeymi? Hanım efendi 100 küsür alkış almış. Hangi vicdanla alkışladınız? Sormadan geçemiyeceğim.

Bu yorumu

qebehsenuef , Kadın , 31 , İstanbul - 15.01.2008 11:59

Allah yardım etsin

Bu yorumu

g-e-z-g-i-n , Erkek , 39 , Ankara - 15.01.2008 11:03

Yedi çocuk büyüten annem sobanın üzerinde kaynayan çaydanlığı alıp üstüne deviren kardeşimin kolu bedenine yapışmasın diye kırkbeş gece bir dakika gözünü kırpmadan kolunu havada tutmuştu. Biraz sabır lütfen.

Bu yorumu

lavlı_börek , Kadın , 31 , İstanbul - 14.01.2008 14:43

Bazı geceler tek ve şiddetli bir çığlıkla uyanmamın sebebi iki aylıkken geçirdiğim hastalık nedeniyle bir buçuk ay kaldığım hastanede yapılan iğneler. Sağlık personeli dışında annem dahil hiç kimsenin yanıma girememiş olması travmatik etkiyi kuvvetlendirmiş. Annemin söylediğine göre taburcu olduktan sonra uykumdan panikle uyanıp annemi görünce gülümsermişim. Böylesine hassas bir konuda ahkam kesecek bilimsel yeterliliğim yok ancak böyle de bir deneyimim var. En güvende olması gereken yerde ve yaşta yaşayacağı olumsuzluklar bebişin hayatı boyunca gereksiz yere endişe ve kaygılarla boğuşmasına sebep olabilir. Lütfen yardım isteyin. Hangimiz herşeyi tek başımıza sırtlayacak kadar güçlüyüz ki?

Bu yorumu

jny , Erkek , 23 , İzmir - 14.01.2008 12:08

hackerkurbanı ben de tam onu diyecektim... Babası nerede bu çocuğun? Hadi o yoktur, bir arkadaş, anneanne, babaanne de mi yok? Mutlaka yardım edebilecek birileri vardır, o bebeğin şimdi oldukça fazla ilgiye ve şevkate ihtiyacı var...

Bu yorumu

alçakgabari , Erkek , 58 , Ankara - 14.01.2008 12:07

Bebekler anne karnı gibi çok özel bir ortamdan oldukça farklı bir dünyaya gözlerini açıyorlar. Sistemlerin oturması ve adaptasyonun sağlanması belli bir zaman alıyor. Bu bazı bebekler de çok daha uzun sürebiliyor. Benim yaşadığım; oğlan bebeklerde bu süre daha uzun oluyor, kızlar daha uyumlu. Ama yaşına girmeye yakın bir büyüklüğe gelmiş bebeğin kendi düzenini kurmuş olması gerekir. Kurmadıysa bir sıkıntısı olmalı, önce onun araştırılmasında yarar var. Ben de oğlum küçükken nöbete giderken sevinirdim: En azından vukuat olmazsa bir kaç saat kestirme imkanım olur diye. Şimdi de o günleri özlüyorum. Zaman çabuk geçiyor.

Bu yorumu

sevgisiz35 , Kadın , 33 , İzmir - 14.01.2008 11:43

benim aklıma takılan ağır bir hastalık geçiriyorsunuz ve bebeğinizle yapayanlız kalmışsınız ; ailenizden eşinizden arkadaşlarınızdan hiç kimse yokmu şu döneminizde size yardımcı olacak bu kadar mı yanlız olur insan ?

Bu yorumu

DİJİTALFOTO , Erkek , 32 , İstanbul - 14.01.2008 10:19

Yahu aramızda anne-babasından dayak yemeyen, bir kaç tokat-sille tatmadan büyüyen kaç tane "Prens Çarls- Prenses Dayana" var bırakın Allasen! Din büyükleri der ki "Annenin bedduası kabul olmaz, babanın ki kabul olur" Çünkü anne beddua da etse, dövse de kalbinde kin olmaz. Çok ama çok çok nadirdir bir annenin gerçek bir öfkeyle çocuk dövmesi. Çocuğun poposuna bir kaç tokat, biraz sarsmakla çocuk psikopat olmaz. Çocuk kalbi anne kalbinin sıcaklığını duyar. Çocuklarımızı bu kadar pamuklara sarılıp sarmalayıp yetiştirirsek işte asıl tehlike o bence. Yoksa 14 15 yaşına gelince her haltı yiyen ve anne-babasından çekinmeyen velet dolacak ortalığa. Doluyor da zaten...

Bu yorumu

empatici , Kadın , 32 , Adana - 14.01.2008 09:52

Üzgünüm ama bu konuda biraz gaddarca düşünüyorum. Uykusuzluk ya da hastalık asla minicik bi bebeğe gösterilecek kötü davranışın sebebini teşkil edemez. Anne olmanın zaten en büyük farkı bu. Büyük emekler, büyük fedakarlıklar, büyük özenlerle anne olunuyor. Sadece doğurmakla değil. Allah yardımcınız olsun, umarım kendinize daha fazla hakim olabilir ve sabır gösterebilirsiniz.

Bu yorumu

kalakaldım... , Kadın , 27 , Yurtdışı - 14.01.2008 08:33

Bebeğim gece boyu uyumasa da ,huysuzluk yapsa da,meme emmese de,doğduğunda yatakta yattığım halde (ilk itirafımı okursanız anlarsınız.) bebeğimi anneme bile emanet etmeyip o halimle sarılık olan kızım için hastanede 5 gün boyunca bir sandalyenin üzerinde oturup,o sandalyede uyuyan biri olarak çocuğuma tek bir fiske bile vurmadım.Onun o kokusu tükenen sabrımı geri verdi her seferinde.Elbetteki bir çocuk büyütmek dünyadaki en zor şey.Ama her seferinde hatırlamanız gereken birşey var.Çocuğunuz huysuzsa bu sizi kızdırmak için değil,canının yandığından,bir rahatsızlığının olduğundandır.Hiçbir mazeret o el kadar masuma vurmanızı haklı gösteremez.Biraz daha sabırlı olmaya çalışın lütfen.Allah'tan güç diliyorum size.

Bu yorumu

tiredharmonie , Kadın , 33 , İstanbul - 14.01.2008 02:14

kötü bir anne değilsiniz emin olun.benim oğlum çok uslu bir bebekti ama meme emmiyordu,üstelik çok da oburdu.her gece en az 2 kez kalkıp pompayla süt çekip süt verirdim ona.babası ise sen ne biçim annesin,çocuğun acıkacağı vakti tahmin edemiyor musun da çocuk ağlayıp beni de uyandırıyor diye bana bağırırdı.bebeğin ağlamasından çok bu bozardı psikolojimi.babası halinden anlamıyorsa sana yardımcı olabilecek,en azından şu hastalık günlerini atlatana kadar yanında kalacak birileri bulmaya çalış.yoksa gerçekten sen de bebeğin de çok yıpranırsınız.

Bu yorumu

VallaKarizmaVar , Erkek , 33 , Ankara - 14.01.2008 01:58

Nasıl olduğunu bilirim. Eşinle paylaşmalısın. Aksi taktirde imkansız olur. Üstelik o masum. Hiç bir şeyden haberi yok. Neden ağladığını bile bilmiyor belkide...

Bu yorumu

voncroy , Erkek , 25 , Eskişehir - 14.01.2008 00:51

Güven duygusunu bebekler annelerinden öğrenir, başkasından daha sonra edinemezler. Yaşınız benden büyük bilmişlik taslamak istemiyorum lakin bilim böyle diyor, biraz daha dikkat..

Bu yorumu

IMBACK! , Kadın , 36 , İzmir - 14.01.2008 00:49

Eşinle dönüşümlü olarak bakmalısın bebeğe.Zira uslu bir bebek büyütenler bile 3 saat kesintisiz uyuyamamaktan şikayetçiyken sen geceleri hasta halinle kalkıp onu evin içinde ayakta gezdiriyorsun.Bebeğini iyi bir doktora götür.Uyku düzenini değiştirmeye çalışın.Gündüz izin almayı dene. Çalışmıyorsan bebeğin uyuduğu vakit sen de hiçbir iş yapmadan YAT UYU....Eşinle gece bebek bakmalarını düzene koyun.Ortada bir bebek var ise o bebeğe hem ANNE hem de BABA ortaklaşa bakar.Geçmişler olsun.Tez zamanda düzene kavuşun inşallah.

Bu yorumu

hackerkurbanı , Kadın , 38 , Ankara - 14.01.2008 00:39

Benim bu konuyla ilgili bir sorum olacak:"Eşin hangi cehennemde?"

Bu yorumu

yaylaçiçeği , Kadın , 45 , Gaziantep - 14.01.2008 00:38

Bizim buralarda bir laf vardır"Anamın ilki olacağıma ,dağlarda tilki olsaydım." diye.Benim de ilk çocuğum geceleri bir türlü uyumazdı.4 ay doğru dürüst uyumadığımı bilirim.Sonra normale bindi, "çocuğu yanına alma geceleri üzerine uyursun" dedikleri için koynuma da almazdım.Meğerse yavrum üşürmüş bilemezmişim:( Ama eşim de geceleri benimle birlikte bakardı bebeğe.Daha doğrusu 2 saat ben ilgileniyorsam 2 saat de O ilgilenirdi.Yardım isteyin ayıp değil.

Bu yorumu

emelim100 , Kadın , 33 , Yurtdışı - 14.01.2008 00:35

İki bebeğim birden olmuştu,ve ikisi de birbirinden huysuzdu.Tam bir yıl uyumadılar,ne gece ne gündüz.Yaşım 19.ilk dört beş ay kabus gibiydi,belki uyurlar diye atmadığım takla,çevirmediğim numara kalmadı ama uyumadılar.Eşim geceleri genellikle işte olurdu,evdeyken o bakardı,sabaha kadar ayağında sallardı ikisini birden!Koltuğun minderini çeker ayağına,yatırır yanyana,sallar dururdu sabırla.Ama ender vakitlerdi evde olduğu geceler.Genellikle yalnız olurdum.Şunu dediğim çok iyi hatırlıyorum.''Allah'ım,saat 3 olmuş,üç buçuğa,hadi bilemedin üçü çeyrek geçene kadar uyut şu bebekleri nolur sanki!''Yok asla olmadı bu temennim.Ben de ağlardım sinirimden geceler boyu.En son 5.ay falandı sanırım,ikisine de öyle bir tokat attım ki,gecenin kör karanlığında,hala içim yanar.Sonra azaplardan azap beğen vicdanında.Kör olasıca aklımıza neden taaa 6.ayda geldi ki bir yardımcı edinmek.2 yıl bizde geceli gündüzlü kaldı da,hem bana arkadaşlık etti,hem yardımcı oldu gücü yettiğince.Ben de sakinleştim çocuklarım da bir süre sonra.Çok zor gerçekten,burdan söylemek kolay olduğu için demiyorum,acil bir yol bulun,o psikolojiyi çok iyi anlıyorum çünkü.O psikolojiyi de,kendinize olan öfkenizi de.

Bu yorumu

miaji , Kadın , 37 , Ankara - 14.01.2008 00:25

Bebeklerin kişilik gelişimi 0-3 yaş arasındadır. Çoğu insanın çocukluğa ilişkin, nasılsa unutur dediği şeyler bilince öyle yerleşir ki, nerdeyse bilinci yıkanmadıkça yeniden de düzelmez. Kendinizi zaptetmek eminim zordur. Ama o da çocuktur... Annedir, sever, yeri gelirse kızar. Ceza yöntemi olarak dayak yakışmıyor. Kötü bir anne olduğuna inanmıyorum sadece bu ara gergin olduğunu düşünüyorum. Eşinden destek alamaz mısın?

Bu yorumu

dangereux , Erkek , 33 , Ankara - 14.01.2008 00:24

Hem sizin hem de bebeğin düzenli uyuması için eksik olan biraz rezene çayı ile çocuğu ve karısıyla ilgili bir koca olabilir.

Bu yorumu

yukarı , Kadın , 33 , Bursa - 14.01.2008 00:18

Sağlıklı anneleri bile oldukça sinirli yapar gece uyanmaları. Ayrıca diğer bebekler de normal uykular uyumaz. Bu sıkıntıları bebeği olan tüm anneler yaşıyor. Ama şiddete yönelmek bebeğe zarar verecektir. Dinlenmeye ihtiyacınız var. Bunun için mutlaka babanın, aile büyüklerinin veya bir bakıcının yardımını alarak bu gidişe bir dur demek gerekir. Anne yıprandıkça bebeğini de yıpratır. Bu bakımdan birilerinin yardımını almaktan kaçınmayın.

Bu yorumu

open-youreyes , Kadın , 30 , İstanbul - 14.01.2008 00:15

Sadece hastalık halinde değil bazen normal şartlarda bile anneler kendilerine hakim olamayacaklarını hissedip, şiddete yönelme hissinde olabilirler. Vurmayı bırakın sarsmak bile telafisi mümkün olmayan şeylere neden olabilir. Tavsiyem, mümkünse size yardımcı olabilecek birisini yanınıza çağırın,kendinizi çok kötü hissettiğiniz zamanlarda bu kişi görevi sizden devir alsın, mekan değiştirin ve bir süre bebeğinizle ilgilenmeyin. Eğer size yardımcı olacak kimseniz yok ise lütfen gidin ve biran önce psikolojik açıdan tedavi görün. Kendini savunamayan bir varlığa zarar vermeye istemeseniz ve sonrasında çok pişman olsanız bile hakkınız yok.Son pişmanlık fayda etmiyor unutmayın. Fiziksel zararlar bir şekilde tedavi edilip halledilebilir belki ama ya ruhunda açacağınız yaralar...

Bu yorumu

marconi , Kadın , 42 , İstanbul - 14.01.2008 00:14

Kötü bir anne değilsiniz. Çaresiz ve bebeğini çok seven fakat nasıl bu işin içinden çıkacağını bilemeyen bir annesiniz. Hangimiz bu gibi "pişmanlıklar", "çaresizlikler" yaşamadık ki? Ne ağrılar çektik, haftarlarca fizik tedavi görerek. Ne vicdan azapları yaşadık, hatırlanmamasına duacı olarak. Keşke "biz"lere yardım edebilecek "çok" yakınlarımız olabilseydi yanımızda.

Bu yorumu

CILGINÖĞRETMEN , Kadın , 38 , İstanbul - 14.01.2008 00:11

Kıyamam ben bebeğinize de size de, zira çektiğiniz ızdırabı ve bebekle geçen zor geceleri çok iyi anlayabiliyorum. Keşke birilerinden yardım alabilseniz. Biliyorsunuz bebekler büyüdüklerinde olayları hatırlamasalar bile bir şekilde kötü etkilerini yaşıyorlar olayların. Ona da yazık size de, hayallahım yaa, keşke yapılabilecek birşeyler olsa, çok üzüldüm.

itiraf.com'da nasıl yorumcu üye olunur?

1447

Sevgili oğlum

Seni boş bir binanın zemin katında bulduklarında tahmini 20
devamı...

479

AIDS

Aylardır teşhis konulamayan ve sürekli hasta olan babama aslında
devamı...

Onun kokusuna doyamam ben

Sabahları eşi ne zaman işe gitse koşarak yanına gider yatarım,
devamı...

1052

Gözümün Nuru

Umudumu kesmiyorum bebeğim. Çünkü,Allah'tan umut kesmek daha
devamı...

127

Bakış açısı

Koskoca bir şirketin patronu özel şoförlüğümü yapıyor. Birileri
devamı...