14 Ekim 2008 Salı
Rumuz : 
Parola : 

701
delirdimsanırım, Kadın, 24, İzmir
Evimiz Yıkıldı
9 ay 18 gün önce gönderdi

Sonunda abim ve karısının boşanma davası için mahkeme günü geldi çattı. Medeni insanlar gibi gittiler mahkemeye, boşandılar. Mahkeme kararı ile yeğenim, babasına, yani abime verildi. Akşam oturuyoruz, yeğenim legolardan ev yapıyor. Yanından geçerken yanlışlıkla çarptım ve evi düşürdüm. Mavişim bana bakıp "Hala ne yaptın?" dedi. "Özür dilerim bebeğim, şimdi beraber yaparız." dedim. "Ama o bizim evimizdi, gerçeği yıkıldı ben sahtesini yapıyordum, sen ev yapabiliyorsan, gerçeğini yap, bu kalsın." dedi. Bunu söyleyen çocuk daha 3 yaşında. Ortamda uzun süren bir sessizlik. Ben dahil, kimse ağzını açamıyor. Anne ve babalar lütfen, boşanmadan önce çocuklarınızın da fikrini alın. Onlar küçük değil, her şeyi anlıyorlar!
 (11)

Bu yorumu    
3
gülsümbül , Kadın , 34 , Ankara - 31.12.2007 21:09
Yılbaşı günü beni ağlattın ya ne diyeyim. Allah bu yıl ona o evi verir inşallah...
Bu yorumu    
8
tiredharmonie , Kadın , 32 , İstanbul - 31.12.2007 17:05
Boşanmasaydım ya ben mezarda eski kocam hapiste ya ben hapiste eski kocam mezarda olacaktı.çocuk her halükarda ortada kalacaktı.hadi diyelim birbirimizi öldürmeden devam ediyoruz bu sefer evde sürekli kavga,dayak yiyen acınacak durumda bir anne,sudan sebeplerle sürekli içen,çalışmayan,başkalarının sırtından geçinen bir babayla ne kadar sağlıklı bir çocuk olabilirdi ki?üstüne üstlük çocuk zaten sorunlu bir çocuk.varsın babası onu aramasın,en azından ayaklarının üstünde duran (duramasa da ona çaktırmayan),onu herşeyden çok seven bir annesi var. bazen çocukların sağlığı için evliliği bitirmek gerekiyor.
Bu yorumu    
-6
VallaKarizmaVar , Erkek , 32 , Ankara - 31.12.2007 14:12
Mutlu olmayan bir evlilikte çocukların yaşamında ki sorunlar daha belir gin oluyor. Ancak tabi boşanmakta bir o kadar yıkıyor. İyi düşünmek, doğru karar vermek gerek. Zor kararlar ve uygulamalar bunlar.
Bu yorumu    
-2
unutkansarışın , Kadın , 35 , İstanbul - 31.12.2007 09:29
Kimse iyi geçinirken boşanmaz ki? O noktaya geldiyse durum çocuk için devam ettirmek uzatmaları oynamak gibi bir şey. Anne babanın birbiriyle hergün kavga ettiği bir ortamda yeğeniniz tırnak yemeğe başlayıp, altına kaçırma, kekemelik vs..gibi şeyler yaşasa çok mu iyi olacak?
Bu yorumu    
12
empatici , Kadın , 31 , Adana - 31.12.2007 08:57
Evet ben kızımın istediğini yaptım, şimdi her önüne gelene annemle babamı ben barıştırdım diye övünerek söylüyor :) Mutluyuz ve yılardan sonra ilk defa bi yeniyıla umutla ve sevgiyle gireceğiz.
Bu yorumu    
0
chileqli_turta , Kadın , 22 , İstanbul - 31.12.2007 02:21
Tabii ki de öyle bir meleğin anne ve babasından ayrı kalması çok zor, bir arada görememesi ykıcı bir şey olabilir. Ama yine de aynı evde ayrı yatanlardan, evde devamlı kavga kıyamet kopanların da çocuklarını da biliyorum en azından böyle arkadaşlarım var ve inanın o insanların hepsi şuan terapilere tonlarca para döküp, bir sürü ağır ilaç alıyorlar. Yuva kurmak kola bir şey değil hele onu korumak daha zor olmalı. Ama iki geçimsiz insanın beceremeyeceği huzur ortamanı en azından ayrı evlerde de olsa çocuğa tattırmak gerekir. Sevildiğini bildikten daha da önemlisi hissedebildikten sonra sorunların çoğu ortadan kalkar ki bbu da ebeveynlerin uzlaşmasıyla olur ancak.. Sonuçta boşanmak dünyanın sonu değil, kötü bir sonuç olup olmadığını da zamanla,davranışlarla görürsünüz. Allah güzel bir gelecek versin mavişe ne diyelim..
Bu yorumu    
7
affried , Erkek , 22 , İstanbul - 31.12.2007 01:02
Bir çocuğu dünyaya getirmek bizim ona karşı sorumluluklarımızın bittiği anlamına gelmiyor, bir çocuğu okula göndermek, giydirip kuşatmak da ona karşı sorumluluklarımızı herşeyiyle yerine getirdiğimiz anlamına gelmiyor. Evet eşler ayrıla bilir, anlaşamaya bilir. buna söyliyecek bir lafım yok, gönül isterki her evlilik daim olsun ama olmuyor bazen. Bu bir bahane değil asla eğer anne baba isterse ayrı olsalar bile o çocuğa hem iyi bir gelecek, hemde mutlu bir yaşam sunabilecektirler. evet belki ilk başlarda yaşının küçük olması itibariyle bunu anlamayacaktır ama ileriki zamanlarda farkına varabilecektir alınan kararın. Yok eğer anne va baba ayrılık sonrası çocuğu ihmal etmeye başlamışlarsa, işte ozaman kimse anlatamaz ona bu ayrılığın sebebini, hep bir tarafı eksik kalacaktır, annesi babası beraber olan çocuklara imrenerek bakacaktır her daim. eksik olan şefkatı zaman içerisinde başka şeylerde doldurmaya çalışacaktır...eğer o bizim çocuğum ise doğumunda ölümüne kadar bütün sorumluklarını almalıyız yaşının kaç olması farketmez...unutmamalıyızki biz beraber olsakta olmasakta o bizim çocuğumuz.
Bu yorumu    
24
open-youreyes , Kadın , 29 , İstanbul - 31.12.2007 00:53
Zorlu bir süreç olmasına rağmen medeni iki insan gibi boşandık.İnsanlar hep aynı kalmıyorlar.Değişebilir ve farklı arayışlara yönelmek isteyebilirler.Eskiden çok iyi anlaşırken birden hayata farklı yerlerden bakıp artık birarada olamayacaklarını anlayabilirler.İnsanız biz.Çevremizde olan herşeyden etkilenen varlıklarız.Evli fakat mutsuz anne babalarının olmasındansa ayrı fakat mutlu ebeveyn olmaları bence çocuğun ruhsal sağlığı açısından çok daha faydalı.Hır gür içinde yetişen ya da birbirine sürekli küs ayrı yatan anne babalar,birbirini aldatan eşler çocukların ruhsal sağlığı için daha mı sağlıklı?Önemli olan tekşey aklı başında çiftlerin çocuklarını boşanma konusunda ve birbirlerine karşı kullanmamalarıdır.Hiç kimse boşanmak için evlenmiyor ki!
Bu yorumu    
29
KirkYediBucuk , Erkek , 31 , İzmir - 31.12.2007 00:43
"Medeni 2 insan gibi boşandık" klişesine de oldum olası hastayımdır. O kadar medeni olabiliyorsan birlikte yaşamayı öğren... Bir bekar olarak "bana karı boşamak" kolay olduğu halde bu lafı ediyorsam 2 defa düşünün bu yazdıklarımı.
Bu yorumu    
28
dergisahibi , Erkek , 25 , İstanbul - 31.12.2007 00:29
O yaştaki bir çocuğun velayetinin babasına verilmesi ekstrem bir durumdur. Annenin kendi rızası olmadan ya da annede akıl hastalığı veyahut (yok burasını yazmıyorum vazgeçtim) olmadan kolay kolay babaya verilmez. İlk neden özeldir, bir şey diyemeyiz, lakin ikinci sebepler zaten başlı başına haklı ve makul birer boşanma sebebidir. Kaldı ki çatırdayan hatta zaten yıkılmış bir evliliğin sırf "çocuklar ne olur?" düşüncesiyle zorla sürdürülmesine karşıyım. Anne baba boşanmalarına rağmen halen anne baba olduklarının bilincinde olurlar ve bunu çocuğa yansıtırlar, olayları kavrayabilecek yaşa geldiği zaman da oturup gerekçeleri açıklarlarsa boşanmak sadece resmi ilişkiyi bitirmek olarak kalır, çocuğu fazla etkilemez. Annem halen bazen sorar bana, "babandan boşandığım için beni suçluyor musun?" diye.. Babam ile ben üç yaşındayken ayrılmalarına, ardından da babamın vefat etmesine rağmen o yaşta verdiğim cevap da şimdi verdiğim cevap da aynıdır. Şekilde görüldüğü gibi de ayrı anne babanın çocuğu olarak söz konusu boşanmayı engelleyen korkuların hiç birini taşımıyorum. (Şimdi okuyanlar diyecek ki "bre dergisahibi sen manyağın tekisin, boşanalım da çocuklarımız da senin gibi manyak mı olsun?" Akli melekem ile boşanmanın alakası yok efendim, ben zaten deliydim.)
Bu yorumu    
33
dangereux