17 Mayıs 2008 Cumartesi
Rumuz : 
Parola : 

495
fırtınalıaşk, Kadın, 25, Ankara
Karar
4 ay 17 gün önce gönderdi

Bir saat önce babamda prostat kanseri başlangıcı olduğunu öğrendim! Yaşı çok ilerlediği için ameliyat çok riskliymiş, bu nedenle sadece ilaç yazacağını söyledi doktor. Sık sık da kontrole gelmeliymiş. Birkaç yıl önce kanserden annemi kaybettim, babamla neler yaşadığımızı bir biz biliriz. Karar verdim, babam bilmeyecek durumunu. Birazdan hayatı boyunca bir gün bile hasta yatmamış, ameliyat olmaktan ölesiye korkan babamı arayıp "Babacım bir şeyin yokmuş sadece ilaç yazdılar" diyeceğim. Onun korkmasına, üzülmesine, yıpranmasına izin vermeyeceğim.
 (14)

Bu yorumu    
10
alçakgabari , Erkek , 57 , Ankara - 31.12.2007 15:21
Yakın bir zamanda bir yakınım için ben de bu konuyla uğraştım. Yaşlı insanlarda normalde beklenen yaşam süresiyle ameliyat ve kemoterapiyle sağlanabilecek yaşam süreleri karşılaştırılıp karar veriliyor. Bazı toplumlarda kişilerin hastalığı kendilerine hemen söyleniliyor. Bizde de bu tür yaklaşımlar giderek yaygınlaşıyor. Ama işin gerçeği, hastalığı söylemeseniz bile kişiler bunu anlıyor, hissediyor. Çünkü tedaviler devam ettikçe hiç bir şey yokmuş gibi davranabilmek mümkün değil. İki taraflı bilinen, hissedilen ama söylenmeyen bir oyuna dönüyor. Tedaviyi reddetme ya da aksatma olasılığı olan kişilerde münasip bir şekilde açıklamak doğru olacaktır. Tedavinin sağlayacağı yaşam süresi ve kalitesi önemli olabilir. Bu nedenle insanların umudunun çalınmaması çok önemlidir. Zor ama umudun kaybedilmemesi gereken bir süreç. Allah kolaylık versin, her ikinize de.
Bu yorumu    
1
VallaKarizmaVar , Erkek , 32 , Ankara - 31.12.2007 12:47
En güzelini yapmışsın. Hayatının geri kalanında bırak endişe etmeden yaşasın...
Bu yorumu    
3
asr , Kadın , 26 , İstanbul - 31.12.2007 10:19
Hepimizin bir gün mutlaka yapmalıyım diye düşündüğü bir hayali vardır. Mesela ben, eğer dünya seyahatine çıkmadan ölürsem gözüm arkada kalabilir. Hele ki evladım, benim iyiliğim (?) için benden bu hayali çalarsa.. Benim için iyi olanı ben seçmeliyim diye düşünüyorum. Bana özgür iradeyi Yaradan vermiş, evladımın haddini bilmesi gerekir.. (Biraz acımasız bir yorum gibi düşünebilirsiniz, ancak yıllarca her an ölebileceğiniz ihtimali sağlıklı bir insandan çok daha fazla olan hastalığınızın sizden saklandığı bir aile bende de mevcut. Gerçeği kendiniz öğrendiğinizde daha yıkıcı oluyor. Ailenizi anlıyorsunuz tabi ki sizin iyiliğinizi düşünmüşler, ama kendi aralarında sürekli ağlaşırlarmış, ne gerek var? Şimdi daha çok kıymet biliyorsam, daha çok gülümsüyorsam, her güneşin doğuşunu görebildiğim için kendimi şanslı sayıyorsam, yaşadığım her günü kendime kar sayıyorsam ve bundan dolayı sonsuza kadar yaşayacakmış gibi kalp kıran, bile bile mutsuzluk yaratan, somurtan insanları yadırgıyorsam, iyimserlik pencerelerini sonuna kadar açmışsam, bunu sağlığıma değil sağlıksızlığıma borçluyum. Bir de böyle düşünün lütfen.)
Bu yorumu    
-2
empatici , Kadın , 31 , Zonguldak - 31.12.2007 09:39
Şu an için üzülmemesi amacıyla en doğruymuş gibi görünen hastalığını ve durumunu gizleme fikri ileriki yıllarda en büyük pişmanlığı olarak vicdanını rahatsız edebilir itirafçının. Acı bi gerçek ama söylenmeli. Hayalindeki ve yapmak isteyipde yapamadığı şeyler için kalan zamanları onun için ne kadar önemli ve gereklidir, ancak bunu hastanın kendisi bilir ve tayin edebilir. Bi evlat için en üzücü durumlardan biri ama bundan sonrasının en doğru kararını gerçekleri öğrendikten sonra babası verecektir kalan günleri için. Allah yardımcınız olsun...
Bu yorumu    
-8
unutkansarışın , Kadın , 35 , İstanbul - 31.12.2007 09:13
İsviçre gibi medeni bir ülke de de doktorlar en iyi şartlarda şu kadar zamanınız var en iyi tahminle, yapmak istediklerinizi yapın, sevdiklerinizi görün vs.. diye hastayı yönlendiriyorlar. Ama bu noktada, daha önce bu tür kötü bir deneyim yaşamış fırtınalaşk.Onun ve babasının yaşadıklarını kimse bilemez. Bence kararında haklı.Geçmiş olsun fırtınalıaşk.
Bu yorumu    
3
boyali-kus , Kadın , 32 , Yurtdışı - 31.12.2007 01:25
Bunun tersi olayı da ben yaşıyorum. Alınan tiroid bezının doku inceleme sonuçlarını bir türlü söylemeyen annemle kavga ettikten sonra öğrenebildim. 'Üzülmenizi istemiyorum' bahanesini kabul etmiyorum. Hasta da olsa yakını da olsa bu yükü kimse tek başına taşımamalı diye düşünüyorum. fırtınalıaşk, bu sizin kararınız, ama birbirinize destek olursanız daha farklı olucağını, bu savaşı birlikte kazanacağınızı düşünüyorum. Şimdiden geçmiş olsun.
Bu yorumu    
1
yaylaçiçeği , Kadın , 44 , Gaziantep - 31.12.2007 01:16
miaji'yi bir kez daha ayakta alkışlıyorum.Zaman zaman kantarın topuzunu kaçırıp yorumculuğun gereğini unutuyoruz.İşte yorum bu (değişik bakış açısı).Hepimiz ölümlü olduğumuzu bilsekte hep daha zamanımız varmış gibi geliyor.Ertelediğimiz neler var neler.Mesela hep çocuklarıma birer mektup bırakmak istemişimdir,belki birer öğüt belki bir hayat dersi belki.....En kısa zamanda hazırlamalıyım.Hatırlattığınız için teşekkürler itiraf.com, sevgili fırtınalıaşk ve miaji.geçmiş olsun dualarımız sizinle.
Bu yorumu    
-2
emelim100 , Kadın , 32 , Yurtdışı - 31.12.2007 01:09
Söyleme bence.Adamcağız kendi öleceğine mi yanacak,hayattaki özlemlerine mi,ertelediği şeyler için geç olduğuna mı,geride kalan yavrularına mı? Bu psikolojiyle vaktinden evvel teslim olur,en azından manen.Yaşasın gitsin yaşayabildiği kadar, ben olsam söylemezdim.İki kere ölüm olur ya:(( Sabır ve çok güç diliyorum,yükün çok ağır gerçektende..
Bu yorumu    
7
dergisahibi , Erkek , 25 , İstanbul - 31.12.2007 01:01
Hasta Hakları Bildirgesi' ne göre hastanın hastalığını tam ve eksiksiz olarak bilme hakkı vardır. Bu işin hukuksal boyutu. Çok bilmişin teki olarak önce bunu söyleyeyim dedim. Şimdi gelelim kişisel düşünceme. miaji ile aynı fikirdeyim, her ne kadar bile bile ölümü beklemek bir kabus olsa da (bu yüzden hep hiç beklemediğim bir anda, hızlı bir biçimde ölmeyi dilerim. ölümcül hasta olup ölümü beklemek ölümün kendisidir benim için.) belki bunu bilerek yapmak isteyecekleri, söylemek isteyecekleri, itiraf edecekleri, vasiyet edecekleri olacaktır. Çok zor bir karar.. Hiç birimizi dinleme, aile fertleriyle oturup değerlendirin, ölçüp biçip bir karar alın ve onu uygulayın. Bı sorumluluğu tek başına yüklenme. Pişman olduğun an geri dönüşü yok. Bu arada tedavide psikoloji çok önemli. Söyleyeceksen bile bunu "öleceksin" havasında söylersen, babanı öleceğine şartlarsın. "Amansız hastalık" klişesine bu yüzden karşıyım. Allah yardımcınız olsun.
Bu yorumu    
8
sucilginturk , Erkek , 27 , İzmir - 31.12.2007 00:50
İşin zor kardeşim. Aldığın karar büyük bir sorumluluk ister. Her babayiğidin alamayacağı cinsten bir sorumluluk. Belkileri kafandan atmışsın demek ki bu kararı vermişsin. Bundan sonrası için Allah sana sabır, babana sağlık versin demekten başka bir şey gelmiyor insanın elinden.
Bu yorumu