itiraf.com - hayat okulu : Sarı Ömer

05 Eylül 2008 Cuma

Rumuz	:

Parola	:

749

antipiretik, Erkek, 22, İstanbul

Sarı Ömer

7 ay 27 gün önce gönderdi

Yıl 91-92, tam emin değilim, daha 1. sınıfta okuyorum. Babam öğretmen. Zorunlu hizmetinin son yılında Tunceli Çemişgezek'te görev yapıyor. Bilen bilir orayı, PKK'nın en yoğun olduğu yerlerden biridir. Babam bana bir oyuncak tabanca almış, ben de onunla vakit geçiriyorum. Önüme gelene silahımı tutup "Bam bam!" diye vuruyorum onları. Ne yapabilirm ki başka? En yakın arkadaşlarım askerler. Onlarla geziyorum, onlarla oyunlar oynuyorum. En sevdiğim oyuncaklar olmuş G3 ve dürbün... Bir gece kapımız çalıyor. Koşarak gidiyorum kapıyı açmaya, "Herhalde şirin hemşire abla geldi." diye. Karşımda iri yarı, ellerinde benim oyuncağımdan daha güzeli, daha büyükleri olan adamlar. Kıskanıyorum tabi, çıkartıyorum silahımı doğrultuyorum onlara "Bam bam bam!" İşte o an hissediyorum alnımda kalaşnikofun soğuk namlusunu. Neyse ki babam geliyor içeriden son anda yetişip beni içeri alıyor. 7 yaşında bir çocuğun geçirdiği ölümle burun buruna 10 saniye. Peki niye? İşte bunu hiçbir zaman anlayamadım. 96 senesine kadar atamadım üstümden bunu. Ta ki bir gün haberlerde "Tunceli bölgesi PKK sorumlusu Sarı Ömer öldü." haberini duyana kadar. İşte oydu resimdeki. Sanki karşımda yine duruyordu elinde kalaşnikofuyla. Ama bu sefer ölü olarak. Hayatımda hiçbir zaman bu kadar rahatlamış hissetmemiştim kendimi. 4 yıl sonra ilk defa rahat ve huzurluydum bu kadar...