itiraf.com - hayat okulu : Canım Zabıtam

03 Aralık 2008 Çarşamba

Rumuz	:

Parola	:

647

gordoncu, Erkek, 29, Uşak

Canım Zabıtam

9 ay 27 gün önce gönderdi

Lise yılları. Okuldan kaçıp yakınlardaki kahvehaneye gitmeyi adet edinmişiz. Batak, King, okey... Artık Allah ne verdiyse akşamlara kadar vakit geçiriyoruz. O sıralar okul müdür yardımcılarının polisleri yanlarına alıp okul saatlerinde kahvehane ve kafeleri kontrol etmeleri pek meşhur. Biz de 3-4 kez baskına uğramış olmanın verdiği korkuyla her an tetikteyiz. Yine bir gün oyun oynarken kahvehaneden içeri üç zabıta giriyor. Ben zaten herhangi bir baskına karşı hazır beklediğimden hemen ayağa fırlayıp kaçmaya yelteniyorum. O sırada rahatlığıyla tanınan arkadaşım kolumdan yakalıyor beni: "Sebze misin oğlum sen? Havuç musun, marul musun da zabıtadan kaçacaksın? Gerek yok böyle manav tezgahı psikolojisine.”

(8)

Bu yorumu

alçakgabari , Erkek , 58 , Ankara - 09.02.2008 13:56

Vilayetin tamamında sadece bir lisenin olduğu günler. Lisede okumak üzere ilçelerden gelenler pansiyonda kalırdı. Serde delikanlılık da olunca okuldan ve pansiyondan kaçmalar, kahvede oyun, izbe yerlerde kumar, bazen içki içmeler , kuytularda sigara kaçamakları sık olurdu. O ise 1.60' ı bulmayan boyu, üflesen uçuverecekmiş cesametine rağmen bütün bu mekanları bilir, inanılmaz bir cesaretle gecenin karanlığından çıkar gelir, öğrencilerini toparlar ,hafifçe kulaklarından tutarak okula götürürdü. Tek bir öğrencisinin bile harcanmasına izin vermeden hepsinin mezun olmasını sağladı, Yaşlılığının çok ileri dönemlerinde bile iyice küçülmüş bedeniyle yolda yürürken karşılaştığı, şimdinin üniversite ama bir zamanların en haşarı lise çocukları telaşla ceketlerini ilikler, öpmek için hocanın mübarek ellerine sarılırlardı. Üniversiteyi bitirdikten uzun yıllar sonra elimde sigara varken karşılaşınca ne yapacağımı bilememiş, elimi yakmıştım. Hayatını Cumhuriyet'imizi yaşatacak yeni nesiller yetiştirmeye adayan Halis hocam, minnettarım. Mekanın cennet olsun.

Bu yorumu

jny , Erkek , 23 , Eskişehir - 09.02.2008 12:39

Bizim zamanımızda Counter-Strike, yani öğrencilerin arasındaki adıyla "Kaantır" popülerdi. Orta sonuncu sınıftaydık, yine okuldan kaçıp counter oynamaya gelmişiz. Tam vurulup ölmüştüm ki, telefonum çalmaya başladı. Rehberde kayıtlı olmayan 0532'li bir numara arıyordu. Açtığımda karşımdaki ses, müdür yardımcısı Murat Hoca olduğunu iddia etti. Ben yer miyim bunları? Karşımdakinin kim olduğunu anlamak için muhabbete başladım. Bu sırada kim kim olduğumuzu, nerede olduğumuzu, sigaramı küllüğe koyarken gözümü bir an ekrandan ayırmam sonucu vurulduğuma kadar anlattım. "Okula dönecek misiniz peki?" diye sordu, "Bilmiyorum hocam akşam Sazan'ın dersine geliriz heralde" dedim. "Sazan mı? O kim yahu?" diye sordu, içimden 'Ne de güzel rol yapıyo şerefsiz' diyerek "M... Azan yok mu hocam, biz ona Sazan diyoruz" dememle Murat Hoca'nın kahkahaları kulağımda yankılanmaya başladı. İşte o an zaman dondu, oyun durdu, herkes benim kireç gibi olan suratıma bakmaya başladı. Murat Hoca'nın sesini okulda ben de dahil birçok kişi taklit edebiliyordu, fakat o kahkahayı taklit etmek imkansızdı. Bir saattir ne haltlar yediğimizi kabak gibi önüne serdiğim adam, bizzat Murat Hoca'nın kendisiydi. İçimden Şahadet getirerek, bazı hecelerde aşırı incelen bir ses tonuyla "Gelirken birşey getirmemizi ister misiniz hocam?" dedim. Ya o an ağzıma s.çacaktı, ya da hepimiz kurtulacaktık. "Yok evladım, öğlen teneffüsü bitmeden dönün yeter" cevabıyla hepimiz derin bir oh çektik. Zaten oyun da yalan olmuştu, kalkıp hesabı ödedik ve her ihtimale karşı hocamıza 1 paket Marlboro alıp birkaç fireyle okulun yolunu tuttuk. Döndüğümüzde bizi sevinçle karşıladı ve odasına kadar eşlik etti. Kısa bir konuşmadan sonra ricasını kırmayıp okula döndüğümüz için teşekkür etti, "Hadi Sazan'ı bekletmeyin" diyerek kahkahalar eşliğinde bizi sınıflarımıza yolladı. Hediyemizi de kabul etmedi ama okula onunla geldiğimiz için el koyarak çekmecesindeki sigara koleksiyonuna ekledi. Özledim o yılları be...

Bu yorumu

DİJİTALFOTO , Erkek , 32 , İstanbul - 09.02.2008 12:27

Ulan millet ne hareketli çocukluk geçirmiş beee. Ben de oturup evde kös kös kitap, dergi okur yazılar yazardım. Yaşamamışım bee... He bir de kızlara sarkardım bazen, iyiki yapmışım!

Bu yorumu

bern_yurgen , Erkek , 25 , Hatay - 09.02.2008 10:23

Biz kahvede değil ateri salonlarında akşamlardık. Her an baskın yeme korkusu yüzünden köşe başlarında sırayla nöbet tuttuğumuz günleri unutmak zor. Zaten lise yıllarımdan kalan en güzel hatıralar da bunlar oldu.

Bu yorumu

marconi , Kadın , 42 , İstanbul - 09.02.2008 01:09

Bence arkadaşınız "Sebze misin oğlum sen? Hıyar mısın? Acur musun?" dedi de, siz cesaret edemediniz buraya yazmaya...

Bu yorumu

tiredharmonie , Kadın , 33 , İstanbul - 09.02.2008 01:03

Sebzeler de zabıtadan kaçmazlar.düşünsenize tezgahta havuçlar zabıta görünce bağırıyolar "abi zabıta geliyo çabuk toparlanın başka tezgaha uçalım"...(of ya sağlığım el verseydi daha da gülecektim ama güldükçe canım yanıyor.Allah da sizi güldürsün efendim.)