itiraf.com - hayat okulu : Yoksun aslında

16 Mayıs 2008 Cuma

Rumuz	:

Parola	:

686

stressahibi, Kadın, 25, İzmir

Yoksun aslında

3 ay 8 gün önce gönderdi

Biraz önce aradı. Sesi yine buz gibiydi, ruhu gibi. O, hayatımın en karmaşık en dik yokuşunda ergenlikte yanımda olmayandı. O, gördüğüm kabuslardan uyandığımda korkuyla yatağa daha da gömülmek yerine, yanına koşup güvenle sarılamadığımdı. O, beni hep yarım bırakandı... Yıllar sonra ruhumu daha da inciteceğini umursamadan ''Bundan sonra beraber olalım, yolumuz uzun'' diyor ahizenin diğer ucundan. Sen var git yoluna! Ben, yıllar öncesinde balkon demirleri arasından gidişini seyreden, 'Beni de götür'' diye ağlamasına aldırmadığın ve son kez bile olsa dönüp arkana bakmadığın, o 3.5 yaşındaki kız gibi bakacağım yine ardından. Sensizliğin düşe kalka, kanata kanata, kendi ayakları üzerinde dimdik durmasını öğrettiği bir yolum var benim. Her karşıma çıktığında, hayat zorluklarından arta kalan gücümü nasıl yerle bir ettiğine, alıştığımı, kapandığını sandığım yaraları nasıl tazelediğine, nasıl kanattığına şaşırıyorum. Lütfen bir daha karşıma çıkma baba!

(8)

Bu yorumu

sıktınamaartık , Kadın , 26 , Ankara - 08.02.2008 18:39

Acısı çok ama çok taze biri olarak şunu söyleyebilirim:Belli ki canınız çok yanmış,belli ki bu kadar güçlü olmak zorunda bırakılmayı haketmemişsiniz...Ama baba babadır,yanınızda olmamış olsa da,acı çektirse de...Şimdi babam keşke bana sizin yaşadıklarınızı yaşatmış olsaydı da ben nefes aldığını bilseydim diyorum.Geçmişiniz için yas tutmayın,sağlığınızdan olmayın.Sadece affedin.En azından deneyin.

Bu yorumu

medusa62 , Kadın , 24 , Yurtdışı - 08.02.2008 17:12

Istenmediginizi bile bile onlarla yasamak daha zor.. Bugün ikinci defa diyor olacagim, hayat hic adil degil!

Bu yorumu

dilişeyda , Kadın , 50 , Ankara - 08.02.2008 13:57

Babamı küçük yaşta kaybettiğim için çok üzülürdüm. Ama bu itirafı okuyunca, halime şükrettim. Böyle olmasındansa hiç olmaması daha iyi.

Bu yorumu

misillemek , Kadın , 30 , İngiltere - 08.02.2008 13:31

Bende 6-7 yaslarimdayken tek kabusum annemin babamin bosanmasiydi.Kabuslar gorur aglayarak uyanirdim.Ne buyuk bir aciydi o. Ama annem babamin bosanmasinin bir ihtimal bile olmadigini biraz daha buyuyunce anladim ve kabuslar yok oldu. Ne garip.Bosnmanin %0 oldugu bir memlekette bir cocugun bosanma korkusu yasamasi. Yasamadigim halde bu kadar aci cektiysem, yasayana kimbilir ne buyuk bir acidir!

Bu yorumu

delirdimsanırım , Kadın , 25 , İzmir - 08.02.2008 10:56

İtirafını okurken gözlerim doldu. Baba dediğin insanı böyle anılarla anmak eminim çok zor. Kısa bir süre önce abim de eşinden boşandı. Yeğenim bundan çok etkilendi. Hergece ağlayarak uyanıyor. Annesini görüyormuş rüyasında. Aradım bir gece "Konuşmak istemiyorum beni bir daha rahatsız etmeyin" diyip telefonu suratıma kapattı. Ertesi gün ablam ile konuşup. Telefonda annesi gibi konuşmasını istedim. Çünkü daha çok küçük. Annesine düşman olmasını istemedim. Ertesi akşam eve gittim. Yanıma geldi. "Hadi hala ara annemi" dedi. Ablamı aradım. Buraya kadar hiç bir sorun yoktu. Ama telefondakinin annesi olomadığını anlayacağını nereden bilebilirdim. Şimdi ona yalan söylediğğimizi sanıyor. Ve asıl önemli olan annesinden değğil. benden nefret ediyor. Çünkü ona yalan söyledim...

Bu yorumu

kalakaldım... , Kadın , 27 , Yurtdışı - 08.02.2008 08:27

Anne,baba! insanın kanından canından iki kelime...Varlıkları ve yoklukları arasında sevgiyle nefretin birbirinden ayrıldığı bir çizginin üzerinde...Bir tarafında mutluluk ve güzel anılar,öteki tarafında acı,gözaşı.Benim babam da beni 9 yaşında bırakıp gitti.Daha öldüğü gün birkaç çocuk toplanmış bağırıyolardı:Bizim babamız var,senin baban yok,bizim babamız var senin baban yok.O babasızlığın acısı yanında yüreğimi kanatan,babasız olmayla özdeşleşen ilk cümle oldu.Yıllar geçti ne zaman babamın öldüğü günü anımsasam hep bir ses yankılanır kulaklarımda gözlerim dolar:Bizim babamız var senin baban yok...

Bu yorumu

IMBACK! , Kadın , 36 , İzmir - 08.02.2008 02:05

Yazdığın itiraf ile "Mutsuzluk resmi tablolarıma" bir eser daha katıldı. Fakat ben bir yazarın dediği gibi "Öfkenin seni daha güçlü kılacağına" tüm yüreğimle inanıyorum. Lütfen sen de inan.

Bu yorumu

densizdevekulağı , Erkek , 32 , Şanlıurfa - 08.02.2008 00:52

Kimdi giden, kimdi kalan/ Giden mi suçludur her zaman/ Ne zaman başlar ayrılıklar/ Dostluklar biter ne zaman/ Her geçen gün bir parça daha/ Aldı götürdü bizden/ Aynı kalmıyordu hiçbir şey/ Değişiyordu herşey kendiliğinden/ Artık çözülmüştü ellerimiz/ Artık bölünmüştü yüreğimiz/ Birimiz söylemeliydi bunu/ Ötekini incitmeden/ Kimdi giden kimdi kalan/ Aslında giden değil/ Kalandır terkeden/ Giden de/ bu yüzden gitmiştir zaten.../ (Murathan Mungan)

itiraf.com'da nasıl yorumcu üye olunur?