17 Mayıs 2008 Cumartesi
Rumuz : 
Parola : 

929
justlikeapill, Kadın, 24, İstanbul
Hayat Dersi
2 ay 4 gün önce gönderdi

Varoş bir semtte öğretmenlik yapıyorum. Bir öğrencimin ısrarlı daveti üzerine evlerine gittik diğer öğretmen arkadaşlarla. Gider gitmez oraya gittiğimiz haberi yayılmış. Ne kadar öğrencimiz varsa sokaklara dökülmüştü. Daha merkezi bir yerde çalışırken yolda beni gördüğünde başka yöne bakan şımarık çocukların aksine, yoksulluklarına, ayaklarında çorap olmamasına aldırmayan sımsıcak tebessümlerle karşıladılar bizi. Sanki bir öğretmen değil de çok daha önemli bir şahsı görmüşçesine sevinç ve gurur vardı gözlerinde. Yaşadıkları ortamı görünce "Bu çocuklardan çok fazla şey bekliyoruz. Bu koşullar altında bile oldukça iyiler." diye düşündüm. Benim öğrettiklerimden daha önemli şeyler öğrenmişti zaten onlar hayatta. Koşulsuz sevgiyi, saygıyı, her ne olursa olsun gülümsemeyi... Hepimizin onlardan öğrenecek çok şeyi var.
 (12)

Bu yorumu    
0
gülsümbül , Kadın , 35 , Ankara - 16.03.2008 11:42
Sevgi ve saygıda bir zaman sonra çıkara dayalı ve yapay gösteriye dönüşüyor. Özümüzü kaybediyoruz. Keşke hep böyle kalabilsek...
Bu yorumu    
19
GARİLİ , Erkek , 39 , İzmir - 13.03.2008 13:32
Geçen bayram ilkokulu okuduğum şehre gidip ilkokul öğretmenimi buldum ve elini öptüm.Dünyanın en güzel buluşmasıydı...
Bu yorumu    
17
KirkYediBucuk , Erkek , 32 , İzmir - 13.03.2008 12:40
1 sene geç bitirdiğim için görüşemedik. Çok fena içimde kalmıştır. Ne mi? İlkokul hocam'ın yanına gidip; "okuma yazmayı öğrettiğiniz bu çocuk, sonuna kadar okudu hocam" diyememek. Toprağı bol olsun.
Bu yorumu    
26
evlieşek , Erkek , 33 , İstanbul - 13.03.2008 10:18
Varoş semtler kısmen Anadolu kültürüne hakim. Aslında biraz bozulmuş Anadolu kültürü. Üniversite okurken bir organizsyon yapıp boş zamanlarımızda fakir öğrencilere bedava ders anlatıyorduk. 15 20 kişilik gruumuzdaki arkadaşlar ders anlatırdı. Benim ders anlattığım bir çocuk hafta sonları köyüne gidiyordu. Bir hafta sonu köye yemeğe davet ettiler. 3 arkadaş gittik. Köy misafirhanesinde yemek hazılamışlar ki hayatımda öyle sofra ve yemekler görmedim. Misafirhanenin önünde büyük bir kalabalık. Herkes sıraya dizilmiş. Hepsinin elini sıkıp sıraya geçtik. Önemli biri var heralde diye düşündük. Meğer bizi karşılamış köy halkı. Bizim çocuklarımıza ders anlatıyorsunuz diye. Tüm köylüler ile köy odasına geçtik gece 2'ye kadar sohbet çay kahve. Gündemle alaklı sorular soruyorlar, diğer arkadaşlar biraz sepet de ben anlatıp duruyorum. Kahraman gibi karşıladılar, kahraman gibi uğurladılar. Bu olaylar olduğunda 19 yaşındaydım. Türk halkının böyle olağanüstü bir özelliği var.
Bu yorumu    
18
hhan , Erkek , 39 , Ankara - 13.03.2008 09:24
Annemin yoksul bir öğrencisinin evinde yemek yemesini yıllar sonra öğrencisi "Hocam siz bizim evde yemek yemiştiniz" diye minnetle anlatmıştı.
Bu yorumu    
22
aslıolayım , Kadın , 33 , Ankara - 13.03.2008 08:54
Çok rahat koşullar altında yetişmiş insanlardan, çok büyük sanatçılar çıkmıyor dikkat edersiniz.Bugün efsaneleşmiş bir çok sanatçının yaşamına baktığınızda, çok zor koşullarda ve travmatik deneyimler yaşayarak yetiştiklerini görürsünüz... Haftalık yayınlanan "K" dergisinde büyük yazarların yaşam öyküleri verilir ve okuduğumda her defasında hayrete düşerim.Umarım öğrencileriniz içinden de böyle insanlar çıkar ve siz de onlarla bugün olduğu gibi, gurur duyarsınız...
Bu yorumu    
12
empatici , Kadın , 32 , Zonguldak - 13.03.2008 08:27
Paranın getirdiği saltanat ve güvenin çocuklarımızın büyüklerine hatta öğretmenlerine karşı olan değerlerine bile ne kadar etki ettiğini gösteren güzel bi itiraf.
Bu yorumu    
20
affried , Erkek , 23 , İstanbul - 13.03.2008 03:53
İnsanı insan yapan, içinde ki sevgi ve saygıdır.
Bu yorumu    
19
marconi , Kadın , 42 , İstanbul - 13.03.2008 01:11
"Varlıklı" olmayı maddiyata dayandırdığımız sürece "insanca" olması gerekenler hep ilgimizi çekecektir... Oysa en büyük "varlığımız" "insanca duygularımızdır".
Bu yorumu    
12
dilişeyda , Kadın , 50 , Ankara - 13.03.2008 00:57
Öğretmenlik güzel şey vesselam... Öğretmenlikle ilgili bir itiraf bile yüzümde kocaman bir gülümseme belirmesine yol açıyor. İnsan bir meslekten başka ne bekliyebilir ki...
Bu yorumu    
40
Ding-Dang-Dong , Erkek , 39 , İstanbul - 13.03.2008 00:44
Yıllar evvel bir kız arkadaşım olmuştu. Boğazda yalıları vardı, bende iyi bir yerde üst düzey yönetici idim. Annesinin yaşamı çok garipti. Şu, şu tatile gitmiş ben neden gitmedim olayı evde hep en önemli konulardan biri idi. Kız arkadaşım ise habire araba değiştirir, şu şunu almış bende almalıyım şeklinde bir yarışa girerdi çevresi ile. Katıldığım arkadaş çevrelerinde hayata bakışları hep böyleydi. Hep yarış, hep gösteriş. Bir gün ünlü birinin restoranında arkadaş çevresine "Allah sizin gibi salaklara neden para vermiş anlayamıyorum" deyip ortamdan ayrılmıştım. Manyak mıyım? Evet, evet, evet. O olaydan sonra ayrıldık mı? Evet, evet, evet. Fazla Türk filmi izlemenin zararları galiba :) :P
Bu yorumu    
31
buhaksızlık , Kadın , 26 , İzmir - 13.03.2008 00:37
Küçük yerde öğretmenlik yapmanın tadı çok başka. Herkes tanır, saygı gösterir. Sokağa çıkınca kaç kişiye selam verdiğinizi sayamazsınız bile. Bu mesleği seçtiğiniz için bir kez daha gururlanırsınız. Sorumlulukları da fazladır. Her hareketiniz gözlenir, örnek davranışlar sergilemeniz gerekir. Sadece öğrenciler için değil, veliler için de rol model olursunuz zaman zaman. Her öğretmen yaşamalı bu deneyimi.