Erkek olmak

Babam günlerdir çok hasta, ne zaman ablalarımla hastahaneye ziyarete gitsek ziyaret sonrası hepsi hıçkıra hıçkıra ağlıyor. Ben hariç! Sebebi erkek olmam ve erkeklerin ağlamasının garip karşılanması. Erkek olduğum için sürekli güçlü ve metanetli olmam gerekiyor. Ben istemiyorum ki bu misyonu! Erkek olduğum için üzülmemem mümkün mü? İçerideki benim de babam değil mi? Benim acıyan bir kalbim yok mu? Bunların ne kadar saçma olduğunu söyleyebilmek ve kimselere aldırmadan haykırarak ağlayabilmek isterdim. Hatta bunları ablalarımın yanında yapabilmeyi, onların da tıpkı benim onlara yaptığım gibi bana sarılıp, saçlarımı okşayıp, bana teselli vermelerini isterdim! Bazen erkek olmak gerçekten yoruyor!