itiraf.com - hayat okulu : Büyüdük

06 Ekim 2008 Pazartesi

Rumuz	:

Parola	:

789

idrakyolları, Kadın, 31, İstanbul

Büyüdük

6 ay 12 gün önce gönderdi

6 yaşındaydım annemle babam boşandığında. Annemi teyzemin evine bıraktığımızda bunun onu son görüşüm olacağını bilmiyordum. Hiç aramadı bizi. Hangi yaşta olursa olsun anneye olan ihtiyacın boşluğu vardı içimde. Nihayet anne olduğumda yaşıyor ama görmüyor olduğumu fark ettim. İki sene önce aradım, buldum annemi. Yılların hesabını sormadım. Her gün görüşürmüşüz gibi sarıldık. Kaybettiğim sadece zamandı. Artık annem, kızkardeşlerim hatta bir de yeğenim var. İnsanız, her şey için mazeretlerimiz var ama büyüdük artık, içimizdeki çocuk küsmeyi unuttu.

(6)

Bu yorumu

evlieşek , Erkek , 33 , İstanbul - 28.03.2008 13:29

Evet o senin büyüklüğün olmuş ama yine de bir anneye yakışmaz yaptığı hareket. Bunu bir türlü anlayamıyorum. Demek doğurmak farklı bir şey, annelik duygusunu yaşamak ayrı. Çok ilginç, bir türlü anlayamıyorum nasıl bir anne çocuğunu bırakır da görüşmez.

Bu yorumu

hhan , Erkek , 39 , Ankara - 28.03.2008 11:52

Küskünlük, öfke, kin, intikam...kaybolan yılları geri getirmezdi...En güzelini yapmış, herşeyden önce kendinize büyük bir iyilik yapmışsınız. "Daha önce neden aramadın" diye salakça bir soru da sormayacağım...Zararın neresinden dönülse kardır...Çocuğunuzun anneannesi ve teyzessi var, ne güzel...Verdiğiniz doğru kararın tadını doya doya çıkartın...

Bu yorumu

marconi , Kadın , 42 , İstanbul - 28.03.2008 11:01

Sevgili idrakyolları, "büyüklüğünüz" karşısında saygıyla eğiliyorum. Keşke ben de "büyüyebilsem"...

Bu yorumu

bellevie , Kadın , 34 , İstanbul - 28.03.2008 09:32

en güzelini yapmışsınız idrakyolları, herşeyi geçmişte bırakarak. anneniz kimbilir neler yaşadı, hiçbirimiz bilemeyiz. geçmiş geçmişte kaldı. önemli olan bugün ve yarın. ne güzel sarılmışsınız birbirinize, dilerim içinizdeki sevgi daha da büyür ve geçmişi tamamıyla unutursunuz.

Bu yorumu

kırmızı_beyaz , Kadın , 26 , Eskişehir - 28.03.2008 08:55

İdrakyolları'nı tebrik ediyorum.Annesini bulup geçmişin acısını burnundan getirip içinde kalan öfkeyi daha da büyütebilirdi.Ama o iki günlük dünyada doğru olanı yapmış annesini bulmuş ve geçmişin hesabını sormadan bıraktığı yerden devam etmiş yaşamaya ve bunları yaparken biliyormuştu o zaten başkalarının yaptığı hatalara sinirlenmenin insanın kendi kendine verdiği en büyük ceza olduğunu.Onun için kızmamış annesine ve özlemle sarılmış...Yaşadığı büyük eksikliğe rağmen anne olduğunda anlamış anneliğin kutsallığını ve geçde olsa annesine sarılmanın ne kadar büyük bir huzur verdiğini.Geçmişi sorgulayarak yaşamamış neden niçinlerle hayatı zehir etmemiş.O en güzelini yapmış.Annem demiş sarılmış...

Bu yorumu

medusa62 , Kadın , 24 , Yurtdışı - 28.03.2008 04:42

Bu tür itiraflari okuyunca hangisi daha kolay diye derin derin düsüncelere dalarim.. Bir tarafta ailesiyle yasayan, ama her firsatta nekadar nefret edildigi dile getirilen, yaptigi her hareketi ailesinin gözüne batan, sirf millet ne der dusuncesi yuzunden evde yasamak zorunda olan, herseyi kisitli, somurulen ben.. Diger yandan annesinden uzak kalan siz.. Uzak olmak mi daha iyi yoksa sevilmeden beraber olmak mi bilemiyorum.. Ama ikimiz de birseylerden mahrum kaldik sevgili idrakyollari, bildigim de bu!

itiraf.com'da nasıl yorumcu üye olunur?