itiraf.com - hayat okulu : Mutluymuşum meğer

12 Şubat 2012 Pazar

Rumuz	:

Parola	:

971

cancan, Kadın, 29, İstanbul

Mutluymuşum meğer

3 yıl 11 ay 4 gün önce gönderdi

2 oğlum var. Biri 5, diğeri 1,5 yaşında. Küçük oğlum sebebini kesin olarak bilmediğimiz bir sebepten sorunlu doğdu. Biz bu durumu oğlumuz 4-5 aylıkken anlamaya başladık ama hala kabullenemedik. Acı çekiyorum, her an, her şey acıtıyor canımı. Ben onun abisiyle oynadığını, koştuğunu hayal etmiştim hep; hala yürüyemiyor ve konuşamıyor. Birçok şeyi anlamıyor. Haftanın 2, bazen 3 günü terapilerde geçiyor destek için. Hissettiğim müthiş bir hayal kırıklığı ve gelecek korkusu. Oğlumun yardımsız hayatını şekilendiremeyeceğinden çok korkuyorum. Ben ve babasından sonra ne olacak? Abisine hayat boyu bu yük çok ağır gelecek. Kötü, berbat bir şaka ya da kabus sanki bu... Benim hayatım değil sanki. Elimden bir şey gelmiyor, korkuyorum terapilerin işe yaramamasından. Ve hep aklımda "Acaba benim bir kusurumdan mı kaynaklandı?" sorusu var. İçim içimi yiyor, kendimi yatıştıramıyorum hiç. Eskiden sıkılmalarım ne boşmuş diyorum, keşke kıymet bilseydim. Şimdi en mutlu an bile yarım yamalak. Hep boğazımda bir yumru... Geceleri rüyamda bebeğimin konuştuğunu, yürüdüğünü görüyorum; uyanmak kabus oluyor. Kaçamadığım gerçekler yüzümde patlıyor. Acı neymiş öğrendim hayat, bana mutluluğu da öğret. Canım çok yanıyor.

(18)

Bu yorumu

gülsümbül , Kadın , 35 , Ankara - 29.03.2008 18:16

Benim yakınımında otizm olan bir oğlu var. Bu rahatsızlığının sebebi son zamanlarda karma aşı içinde ki cıvanın yol açtığı söyleniyor. O çok tatlı bebeğin ailesi maddi manevi o kadar yıprandılar ki... Nefes bile alamıyorlar , hiç doğru düzgün tatil bile yapamadılar. Üstelik gelir durumları ortanın üstünde , alçakgabari'ye katılıyorum. Sosyal devlet derken daha bir şefkat beklerken daha önce özürlülere yapılan ufak tefek destekleride kaldırmanın peşindeler.

Bu yorumu

alçakgabari , Erkek , 58 , Ankara - 29.03.2008 15:21

Yeğenimin sorunlu bir çocuğu var. Yıllar önce Avusturya'ya gitti. Son haber aldığımda durum şuydu: Çocuk devletin gözetim ve himayesinde. Meslek edindirme kurslarını bitirmiş, meslek sahibi olmuş. İşi var. Kendisine kalacak bir yer verilmiş, genelde orada, istediğinde ailenin yanında kalıyor. Burada en önemlisi yükün tamamının ailenin üzerine bırakılmaması. İnsanlar kendilerine sahip çıkıldığından emin. Güven duyguları oluyor. Sıkıştıklarında yükleri paylaşılıyor, nefes alabiliyorlar. Geleceğe daha güvenli bakabiliyorlar. Bizimkiler ise halen kömür nohut dağıtarak sosyal devlet olduklarını iddia ediyor. Özel kuruluşlarsa sahte sakat ve engelli raporlarıyla devleti dolandırmanın peşinde. Sonra da adamlar bizi niye istemiyor diye mangalda kül bırakmıyoruz. Siz olsanız ister miydiniz?

Bu yorumu

küsbey , Kadın , 40 , İstanbul - 29.03.2008 09:35

Cancan senin ufaklık şanslı özellerden.Çünkü ailesi ve senin gibi gönüllü bir meleği var.Çabalarının sonucunu hep beraber göreceğimiz ve seninle gurur duyarak yeni nesil itirafçılara örnek vereceğimiz günleri şimdiden hayal edebiliyorum.Güçlüsün her sorunu bi şekilde çözersin ama istersen yanındayız. Toplumun canı cehenneme denebilecek konulardan biri bu.Lütfen saklanmayın.Senin yanlışının faturası değil ki bu.Yaradan derdi de refahı da dilediğine verir derler. Biraz kaderci bakmaya çalış. Seni ve senin gibi anneleri çok seviyorum.

Bu yorumu

bellevie , Kadın , 34 , İstanbul - 29.03.2008 09:06

cancan lütfen ama lütfen kendinizi suçlamaktan vazgeçin. oğlunuzun durumunu kabullenirseniz, siz ve aileniz küçük oğlunuz için yapmanız gerekenin en iyisini daha kolay yapacaksınız. sevgi herşeyin ilacıdır. sevginiz ve sabrınızla, aranızdaki bağları güçlendirip iki oğlunuzun birbirine sarılmasına ön ayak olursunuz. güçlü olmaya devam edin. sizi ve çocuklarınızı sevgiyle öpüyorum.

Bu yorumu

CILGINÖĞRETMEN , Kadın , 38 , İstanbul - 29.03.2008 08:58

Bir annenin acı çekebileceği tek durum, çocuklarına gelebilecek zarar ve hastalıklardır. Her şekilde onlar bizim evlatlarımız ve daima yanlarında olmalıyız,siz de bunu yapıyorsunuz. Ne mutlu ki, bilinçli bir annesiniz.

Bu yorumu

tiredharmonie , Kadın , 33 , İstanbul - 29.03.2008 01:24

Sevgili cancan,oğlun henüz 1,5 yaşındaymış,sorununun ne olduğunu bilmiyorum ama pek çok itirafçının dediği gibi Allahtan ümit kesilmez.benim oğlum 17 aylıkken yürüdü,2,5 yaşında konuşmaya başladı.8 yaşındayken Asperger Sendromu teşhisi koyuldu,hayatımız tamamen o ve onun takıntıları,istekleri,öfke nöbetleri arasında çalkalanıp duruyor.insanlara çocuğun durumu nu anlatmak bazen sinirlerimi bozuyor,ağırıma gidiyor.(daha fazlasını yazamayacağım,çünkü insanların anlayışsızlıkları çok sinir bozucu) sizinkiler için diyebileceğim ise abisinin ilerideki tutumu tamamen sizin elinizde.onları asla birbirlerinden ayırmayın,ihmal etmeyin,ufaklığı abisinden de toplumdan da kaçırmayın.oğlunuzun durumu tam olarak nedir bilmiyorum ama özel çocukların kardeşleri onların durumunu anne babalarından çok daha fazla benimsiyorlar,siz onları birbirinden ayırmazsanız kardeşi abisine ağır gelmeyecektir.ve son olarak eğer psikolojik olarak destek ihtiyacı hissederseniz bana mesaj atabilirsiniz.

Bu yorumu

140

peruyanıyor , Kadın , 28 , İstanbul - 29.03.2008 00:54

Aslında bizler de mutluymuşuz da sizin bu itirafınızı okumamız gerekiyormuş bunu anlamamız için.Günlük sıkıntıların ne kadar boş ve değersiz olduğunu ;ne kadar aptalca şeylere üzülüp kafa yorduğumuzu hatırlattınız.Umarım,hayat mutlu yüzünü size de oğlunuza da gösterir.

Bu yorumu

ruger , Erkek , 47 , İstanbul - 29.03.2008 00:45

Biz ne dersek diyelim,ateş düştüğü yeri yakar.En iyi tedavi, ona normal bir çocukmuş gibi davranmak ve onunla daha çok vakit geçirip sevgi terapisi uygulamaktır.

Bu yorumu

miata , Erkek , 31 , Kocaeli - 29.03.2008 00:39

Allah kimseye taşıyamayacağı yükü yüklemez ve bu sınavın ödülü burada veya ahirette verilecektir. İnancınızı kaybetmeyin, ödülünüzü mutlaka alacaksınız.

Bu yorumu

misillemek , Kadın , 30 , İngiltere - 29.03.2008 00:29

Bahsettiginiz durumda bir arkadasimin kuzeni var.Dogduktan sonra hastaneden eve geliyor ve annesi gunlerce emzirmiyor,sonra cocuk sararmaya basliyor ve beyninde bazi kisimlar sariliktan dolayi hasar goruyor.O sararmaya baslayana kadar da cocuk doktora goturulmuyor.Su anda cocuk hem yuruyemiyor hem konusamiyor hem de duymuyor.Hic umrunda degilmis gibi gorunuyor fakat su sozlerinizle yinede onun aci cektigini anlayabiliyorum.Suan hatalarini anlayip durumu kabullendiler ve onu mutlu ve rahat ettirmek icin ellerinden geleni yapiyorlar.Sizede tavsiyem, oncelikle cocugunuzun hastaligindan emin olun,sonra ona yardim etmek icin neler yapabileceginizi ogrenin.Sizin durumunuzda olan ailelerle gorusmek kendinizi daha guclu hissetmenizi bunun herkesin basina gelebilecegini gorerek rahatlaminizi saglayabilir.

Bu yorumu

dilişeyda , Kadın , 50 , Ankara - 29.03.2008 00:26

Bir anne baba için tahammülü zor bir acı da olsa siz buna katlanmak ve güçlü olmak zorundasınız. Kadınlar güçlüdür. Belki bu durum zaman içinde düzelir, siz de çabalarınızın karşılığını almış olursunuz. Kendinizi suçlamaktan vazgeçerseniz daha güçlü olursunuz. Kader denilen birşey var ve biz ne yaparsak yapalım bazı şeyleri değiştiremeyiz. Allah acil şifalar ve sabırlar versin.

Bu yorumu

affried , Erkek , 23 , İstanbul - 29.03.2008 00:16

Allah size dayanma gücü ve sabır, oğlunuza da şifa versin.

Bu yorumu

empatici , Kadın , 32 , Adana - 29.03.2008 00:16

Allahdan ümit kesilmez, bu durumda asla ümidinizi yitirmemeniz gerekiyor. Onun gereken tedavileri olması için sizin sevgi ve emeğinize ihtiyacı var. İnanın ki bu konuda sizi çok iyi anlıyorum. Kardeşim için gitmediğimiz doktor kalmadı, asla yürüyüp konuşamaz dedikleri çocuk şuan bisiklete biniyor, şımarıklığın en son haddinde ve kaprislerin bini bin para:) Herşey ona feda olsun. Ona vereceğiniz en önemli şey sevgi ve itina. İlerisi içinde kardeşine yük olmayacak şekilde geleceğini mümkün olduğunca garanti altına almaya çalışmak. Bu konuda kendinizi suçlamayın Rabbim hepimizi değişik değişik sınıyor, Allah yardımcınız olsun.

Bu yorumu

emelim100 , Kadın , 33 , Yurtdışı - 29.03.2008 00:13

Acil şifalar dilerim cancan. Tıp her geçen gün ilerliyor, dilerim kuzucuğunun derdine çareyi en kısa zamanda bulsunlar. Sen de biraz daha güçlü olmalısın, iki oğluna ve eşine destek için bu çok gerekli. Lütfen güçlü ol. Allah yardımcınız olsun.

Bu yorumu

xcreative , Erkek , 32 , İzmir - 29.03.2008 00:09

Disaridan konusmak kolay olacak gibi sanki, okurken bogazim dugumlendi. Ama ben obur tarafindan bakmak istiyorum. O'nun olmadigini dusunun. Hic olmadigini, olmayacagini... Varligi sizi mutlu etmeli ne olursa olsun. Umarim zamanla gelisme gosterir. Ancak bu hali ile olsun ona verebileceginiz en guzel yasami dusunun ve bunun icin caba gosterin...

Bu yorumu

marconi , Kadın , 42 , İstanbul - 29.03.2008 00:09

Sevgili cancan, nicedir okumadığım en "dokunaklı" itiraf bu. Gece gece ne fırtınalar estirdiniz yüreğimde! İçimi en az sizin hissettiğiniz kadar acıttı. Bir gün, o güzel rüyalarınızın gerçek olmasını diliyorum. Diliyorum ki, yavrunuz olması gerektiği gibi var olsun. Ve ben onun "tatlı yaramazlıkları" için, "seni yerimmm ben" diyebileyim. Şu anda da yerim, de annesi, kıyamam daha çok küçükkk...

Bu yorumu

semahat , Kadın , 27 , İstanbul - 29.03.2008 00:06

Çok acil şifalar dilerim..Çok zor olmalı eminim..

Bu yorumu

kpssgazisi , Kadın , 25 , İstanbul - 29.03.2008 00:06

Allah yardımcınız olsun ama unutmayın Allah insana taşıyamayacağı yük vermez. Keşke hiç böyle bir durum olmasaydı ama oldu diyorsunuz ki ben eminim ki siz O'na çok iyi bakacaksınız. Hem o kadar umutsuz olmayın erkek çocukları geç konuşuyorlar, kuzenimin oğlu 5 yaşında konuştu. Allah'tan duanızı eksik etmeyin, O'da size "anne" deyip, abisiyle oyunlar oynayacak bence...

itiraf.com'da nasıl yorumcu üye olunur?