14 Ekim 2008 Salı
Rumuz : 
Parola : 

1408
AmaAmaAmaAmaAmaaaa, Kadın, 18, İstanbul
Ama daha erken değil mi?
6 ay 6 gün önce gönderdi

Vücudumun çeşitli yerlerinde kısa zamanlı ağrılar hissederken, bunların bu kadar ciddi bir şeye işaret olduğunu tahmin edemezdim. Ama "Ne olur ne olmaz" diyerek doktora gittiğimde sadece 17 yıllık yaşamımın belki de son evrelerine girmeye başladığım gerçeğiyle yüzleştim. Doktorum lösemi (kan kanseri) olduğumu söyledi. Kendi başıma geldiğini duyunca inanamadım. Bu olayın üzerinden yaklaşık 6 ay geçti. Şimdi saçlarım büyük ölçüde döküldü ve okula gidemiyorum, insan içine çıkmaya utanıyorum. Biraz ümit bulayım diye itiraf.com'daki "kanser" kelimesini içeren itiraflara baktım, ne yazık ki çoğu kanserden dolayı yakınlarını kaybetmiş kişiler tarafından yazılmış. Bense bu illeti yenen kişileri bulmayı istiyordum. Meğerse hayatımızın değeri ona bir zarar gelince anlaşılıyormuş. Artık düşünmeye başladım, sanırım geri dönüşüm yok. Sanırım o kaçınılmaz sona ben biraz daha erken ulaşacağım. Geriye kalansa, bitmek bilmeyen hayat sevgim olacak sanırım...
 (34)

Bu yorumu    
3
terazi78 , Kadın , 29 , Ankara - 10.04.2008 14:15
Dayımı 5 sene önce henüz 39 yaşında iken aynı hastalıktan kaybetmiş biri olarak diyorum ki; bu itirafın gerçek olması çok mümkün değil. Çünkü hastalığın son evrelerinde hastaneden çıkma gibi bir şansınız olmadığı gibi, bu satırları yazacak ne moraliniz ne de gücünüz olur. Ayrıca bu hastalığın pençesindeki birinin cümleleri olamaz bunlar. İnsanların duygularını bu şekilde sömürmeyin. İlgiyi, dikkat çekmeyi gidin başka yerlerde arayın!!
Bu yorumu    
62
evlieşek , Erkek , 33 , İstanbul - 10.04.2008 14:02
Eğer gerçekten hastaysan, az ömrün kaldıysa (ki ben inanmıyorum) o zaman burdan alacağın yüzlerce alkış, bir kaç yorum, biraz mesaj değil ihtiyacın olan. Git gece annenle babanın arasında uyu. Kızkulesinde akşam yemeği ye, şarap iç. Sevgilin varsa sağlığın elverdikçe seviş, yoksa bir sevgilin olsun ele ele gez. Papatyalardan kendine tac yap, eline tarak alıp mikrofon niyetine şarkı söyle. İzin al Boğaz köprüsünü yürüyerek geç. En yağlısından, en kokanından, bol soğanlı balık ekmek ye, boğaz turuna çık. Mini etek giy sokağa çık, erkekleri deli et. Kuşlara yem at, sinemada sesli sesli çekirdek ye. Bir mağara gölünde dalış yap, bir gece yarısı ansızın sokğa çık dolaş. Zevk al hayattan. "Keşke yapsam" dediğin şeyleri yap. Bunlar ihtiyacın olan. İnan burdan binlerce güzel dilek bile alsan, annenle babanın bir öpücüğü kadar samimi olmaz, işe yaramaz.
Bu yorumu    
1
küsbey , Kadın , 40 , İzmir - 10.04.2008 13:23
Ama hayat ne kadar değil nasıl yaşanıldığıyla değerini bulur.Baştan yenilme.Başarılar.
Bu yorumu    
22
yinemi_ya , Kadın , 32 , İstanbul - 10.04.2008 12:45
Bu site sayesinde tanıştığım çok tatlı bir teyzem var Kanser denen hastalığı yenen. Ümitsizliğe kapılma sakın, unutma ki yalnız değilsin bu büyük aile yanında. Hiç bir şeye takmamayı denersen ve her şeye rağmen gülümsemeyi becerebilirsen bunun üstesinden geleceksin. Öyle pes etmek yok. Seni bırakmayız, hep beraber başaracağız. Hadi biran önce toparlan ve gülümse.
Bu yorumu    
14