itiraf.com - hayat okulu : Kalbim acıyor!

07 Eylül 2008 Pazar

Rumuz	:

Parola	:

755

melankoliğim, Kadın, 28, Ankara

Kalbim acıyor!

5 ay 1 gün önce gönderdi

Tüm çocukluğum boyunca; annem, babam ve erkek kardeşimden şiddet gördüm. Bu ortamdan bir an önce kurtulabilmek için tek çareyi evlilik olarak gördüm. 17 yaşımda babamın "resmi izni" ile evlendim. Kocamı tanıma ve sevme şansım hiç olmadı. Onu ancak evlendikten sonra tanıdım ama hiç sevemedim. Çünkü baba evinde bıraktığımı sandığım şiddet, koca evinde de peşimden gelmişti. Çocuklarımın karşısında, onlar çaresiz gözlerle bize bakarken, "Baba ne olur anneme vurma!" diye ağlarken, beni dövüyor. Her şeyden anlayacak yaştalar. "Hayır anneciğim acımıyor, biz şakalaşıyoruz." diyorum, inanmıyorlar. Gerçekten vurduğu hiçbir yerde acı hissetmiyorum, sadece kalbim acıyor. Çaresiz gözlerle bizi izleyen, zaman zaman araya girip beni kurtarmaya çalışan o iki yavrumu gördükçe kalbimden başka hiçbir yerim acımıyor. Bu şiddeti uygulayan sevgili kocam bir avukat. Annem ve babam emekli öğretmen. Kimse bana eğitimsizlik, cehalet ya da benzeri mazeretler göstermesin. Dayağın, en çok eğitim seviyesi yüksek ailelerde görüldüğüne inanmayanlar da inansın artık!