07 Temmuz 2008 Pazartesi
Rumuz : 
Parola : 

583
çimengözlükız, Kadın, 28, İstanbul
Körpecik ömrüm!
2 ay 12 gün önce gönderdi

Yıllar evvel organ bağışı kampanyasında organlarımı bağışladım, gerekli telefon numaralarımı ve adres bilgilerimi aldılar. Geçtiğimiz hafta içerisinde ise acil(!) bir telefon aldım, hala yaşayıp yaşamadığımı(!) soruyorlardı. ''Çok pis taktım sizin böbreğinize, benim olacak o böbrek!'' diyecek gibi bir sesti, tırsmaktayım!
 (18)

Bu yorumu    
2
alçakgabari , Erkek , 58 , Ankara - 25.04.2008 17:04
İlgili merkezdeki bir işini bilmezin densizliği olmalı. Kurumu arayıp şikayet etseydiniz keşke. İtirafı okuyunca Sağlık Müdürlüğü'nün sitesine baktım. Bağıştan vazgeçerseniz bağış kartınızı yırtmanız ve ilgili merkezi aramanız yeterli oluyormuş. Son bir yıl içinde 4 yakınını kaybetmiş birisi olarak acil ve yoğun bakımlarda hastaları son saniyeye kadar yaşatmak için çırpındıklarının yakın tanığıyım. Beyin ölümü gerçekleşmiş ama kalp atımı ve solunumu devam eden yani organları hasar görmemiş durumlar tercih ediliyor. Beyin ölümüne de bir kurul karar veriyor ve kuralları var. Bu nedenle resmi kurumlarda kimsenin ölüme bırakılması söz konusu olamaz, kimsenin de bu işten maddi çıkarı yok. Bazı özel hastane ve başka ülkelerdeki haberlerin çoğuna da inanmayınız. Resmi kurumlardan da şaşmayınız. Organlarınız Allah gecinden versin böyle bir durum olursa çürüyüp karıncalara solucanlara mı gitsin yoksa bir başka insana can mı olsun , karar sizin. Biraz da organ nakline ihtiyaç duyan insanların ve ailelerinin penceresinden bakmak gerek. Yarın hiçbirimizin o durumda olmayacağının garantisi yok. Tercih sizin.
Bu yorumu    
-1
buhaksızlık , Kadın , 26 , İzmir - 25.04.2008 14:41
Bir yakınımız karaciğer nakli ile hayata döndü. Bu süreçte öğrendiklerim: Canlıdan karaciğer ve böbrek nakli yapılabilmesi için donörün akraba olması gerekiyormuş. Bu kural organ satışlarını engellemek için konmuş ancak gönüllü donörlerin elini kolunu bağlıyor. Kan grubumuz uyduğu halde, damar yapısının uygunluğunu test eden kontrollere bile alınmamıştım. Ölüden nakil yapılacaksa donörün beyin ölümünün gerçekleşmesi bekleniyormuş ancak öyle oturarak değil. Doktorlar yapabilecekleri her şeyi yaptıklarını özellikle belirtiyorlar. Zaten nakil yapılan her hastanın eski, sağlıklı günlerine dönme garantisi yok. Çok hassas ve zahmetli bir tedavi süreci gerekiyor, bunun için kişiyi kendi organlarıyla yaşatmak doktorlar açısından da daha kolay. Organ bağışı önceden yapılsa bile ailenin iznini almak gerekiyor. Hasta yakınlarının organ verilecek hastaları seçme hakkı yok. Zaten organ bekleyenler hastalıklarının aşamasına göre yıllarca sıralarının gelmesini bekliyorlar. Nakil ameliyatlarında en hassas nokta özellikle özel hastanelerin bağışlanmış bir organ üzerinden kar amacı gütmeleri. Yasalarla yeni bir düzenleme gerektiği kanaatindeyim. Şahsen organ bağışını destekliyorum…
Bu yorumu    
0
idros , Erkek , 32 , İstanbul - 25.04.2008 13:14
"Aaa, şimdi hatırladım, ay özür dilerim ben organlarımı bağışladığımı unutmuşum. Bir yıl evvel öldüm, gömüldüm. Bak gördünüz mü, boşu boşuna çürüdüm. Keşke daha evvel arasaydınız, bende bir böbrek varmış ki sormayın, daha yeni çürüdü, taş (!) gibiymiş mübarek! Bu arada uzun zamandır yukarıdan su sızmıyor, toprak kuru, İstanbul'a bu baharda yağmur yağmıyor sanırım, yazın pişeceksiniz demedi deme. ölmenin de bu faydası var, he he... Adınız ne demiştiniz, bu tarafta mevta yakınlarınız varsa selam söyleleyim sizin adınıza, biz burda bütün mevtalarla görüşebiliyoruz. Burada da "zebanicell" var, konuşma ücreti yok, ayda bir yarım saat kırbaçlıyorlar konuşma bedeli olarak. Kapatmak zorundayım, zebani geliyor, sosyal ortamlarda konuşanı haşlıyorlar. Baaaayyy."
Bu yorumu    
7
evlieşek , Erkek , 33 , İstanbul - 25.04.2008 11:34
Valla sevgili Mirage ben doktor değilim ama Hipokrat ile geçende laflarken bana şunları dediydi: Özellikle ehliyetlerinde organ bağışı ile alakalı yerler dolu olanlar diyelimki ağır yaralı geldi hastaneye. Doktorlar bunlarla çok da fazla uğraşmıyormuş. "Adam zaten düzelmez bari 3-5 kişiye organ versin" diyorlarmış. Ben inanırım valla buna. Sağlık çetelerinin trilyonları devletten soyduğu bir ülkede normal. Ben organ bağışının kontrollü olmasından yanayım. Diyelim ki öldüm, böbreklerimin bir kaç sene önce birine tecavüz etmiş bir sapığa gitmesini istemem mesela. Gebersin gitsin banane. Ülkede sağlık sektöründe bu kadar pislik varken yapmayı düşünmüyorum, yapsam da sadece yakın akrabalarıma bağışlayacağım.
Bu yorumu    
-4
The4400 , Erkek , 33 , İzmir - 25.04.2008 10:15
Böyle şeylerin olduğu bir yerde organ bağışlayabilmek çok büyük bir cesaret.
Bu yorumu    
2
empatici , Kadın , 32 , Zonguldak - 25.04.2008 08:55
Resmi olarak oragan bağışına başvurmadım ama yakınlarım bu konu üzerinde yeteri kadar benden talimat aldılar. illyse'nin bu konuda dediklerine katılıyorum, duyumlarım da gizli tutulması ve dillendirilmemesi gerektiği yönünde.
Bu yorumu    
12
illyse , Kadın , 31 , İstanbul - 25.04.2008 08:40
Organ bağışında gizlilik esastır.Ayrıca siz veya bir yakınınız her an vazgeçebilir.Sizin kimliğiniz gizli tutulurken siz de sağda solda bağışladım diye gezinmeyin.Bu konu son derece hassas ve ciddi bir konudur.Dalga geçilmez.
Bu yorumu    
11
miata , Erkek , 31 , Kocaeli - 25.04.2008 04:01
Diyelim ki yaşamıyorsun, telefonu da bir yakının açtı! Karşı taraftakine ne diyecekti "tabii, ben şimdi size adresi vereyim, Karacaahmet Mezarlığı X ada Y parsel, çürümemişse alın" Tövbe tövbe yaa, gecenin 4'ünde deli ile deli oluyoruz!
Bu yorumu    
14
Mirage , Kadın , 31 , İstanbul - 25.04.2008 02:10
Hipokrat ve doktorlarımızın açıklamalarını bekliyoruz şu durumda... Nedir ki prosedür?
Bu yorumu    
33
kötüyümgaliba , Erkek , 34 ,