09 Temmuz 2008 Çarşamba
Rumuz : 
Parola : 

384
bendeitirafciolcam, Kadın, 24, Kocaeli
Evlatlık olmak
2 ay 9 gün önce gönderdi

1. Şanslı olduğunuzu düşünürsünüz. 2. "Neden ben?" dersiniz. 3. Öz annenizin doğumunuzda öldüğünü öğrenir, kahrolursunuz. 4. Evlatlık edinen aile ile evdeki en küçük tartışmada “Zaten öz çocukları değilim, tabii böyle yapacaklar.” diye düşünürsünüz. 5. Yine de size maddi-manevi hiçbir eksiklik hissettirmeden büyüttükleri için onları çok seversiniz, hatta kimi zaman evlatlık olduğunuzu dahi unutursunuz. 6. Kardeşiniz yoktur ama kuzenleriniz vardır. Sizi baş tacı etmişlerdir ve onlarsız bir hayat düşünemezsiniz. 7. Her şeye rağmen kendi kanınızdan olan insanları merak eder, “Acaba anne kokusu daha farklı bir şey midir?” diye düşünür, çaresiz kalırsınız. 8. Arkadaşlarınızın sessiz sessiz evlatlık olduğunuz hakkındaki konuşmalarına şahit olup, incinirsiniz. 9. "Sevgi emek demek" olabilir ama öz ailenizi bilmek de hakkınızdır. 10. Eğer evlatlık olduğunuzu bildiğinizi aileniz bilmiyorsa; yüzünüze baka baka yalan söylediklerini, hayatınızın yalan üstüne kurulu olduğunu düşünür, bunu bir an önce açıklamalarını bekler bekledikçe üzülür ve üzüldükçe depresifleşirsiniz.
 (17)

Bu yorumu    
14
tiredharmonie , Kadın , 33 , İstanbul - 30.04.2008 16:30
Ben sana öz annemin bana yaptıklarını anlatayımm mı.İnsanların bana "x teyzenin öz annen olduğundan emin misin" diye sorduklarında ne kadar utandığımı sana nasıl tarif etsem.Ne mutlu sana ki seni yüreğinde büyüten bir ailen var.Benim annem beni sadece karnında büyütmüş.
Bu yorumu    
8
voncroy , Erkek , 25 , Eskişehir - 30.04.2008 14:20
Eğer evlatlık alınmasaydınız, çok daha vahim sorunlarla cebelleşiyor olabilirdiniz, bir insanı sadece annesi ve babası koşulsuz sevebilir, eğer sizi evlatlık edinen anne baba da koşulsuz sevebiliyorsa, bunu hissettirebiliyorsa onlarda özdür, gerisini düşünmek gereksiz.
Bu yorumu    
8
jigger , Kadın , 34 , İstanbul - 30.04.2008 14:17
Üzülüp depresifleşmene hiç gerek yok.Yetiştirme yurtlarında ya da çok kötü bir ailenin yanında da büyüyebilirdin.Öz aileni merak etmek tabii hakkın.Ama bazı şeylere de kader demekten başka çare yok.
Bu yorumu    
16
bene , Kadın , 42 , İstanbul - 30.04.2008 11:45
Biri legal diğeri illegal yollardan evlat edinmiş iki anne var çevremde. O bebeklere kavuşana kadar çektikleri acıya, bir evlat sahibi olmak için sabırla bekledikleri o yıllara ve sonunda kendileri doğurmasa da bağırlarına basabildikleri o bebeklere kavuştuklarında yaşadıkları mutluluğa sen şahit değilsin bendeitirafciolcam. Ama ben şahidim. Kızlarını büyütürken her ikisi de o çocukları kendilerinin doğurmadığını bir an dahi düşünmediler, buna da şahidim. Siz evlat edinilen çocuklar, öz annelerinin yanında büyüyen pek çok çocuktan daha fazla özlemle beklenir ve bu özlemin sıcacık neticeleri olarak daha bir sarıp sarmalanırsınız bence. Anne-baba olarak eğitimizi üstlenirken sizi üzecek bazı kararlar almışlarsa bunların da sizin iyiliğiniz için olduğu gerçeğini unutmamanızı dilerim. İnsanın çocuğunu üzeceğini bile bile (onun iyiliği için) yapacağı uygulamaların zorluğunu ve değerini de ancak ebeveyn olunca anlayabilirsiniz.
Bu yorumu    
10
birumuzalsam , Kadın , 24 , Ankara - 30.04.2008 11:12
Sevgi gercekten emektir. Ben degil bir insan uyduruk bir kedi icin canimi verecek durumdayim cunku onu ben buldum, ben buyuttum, biberonlarla besledim, yanimda yatirdim, bi tarafini ezmeyeyim diye sabahlara kadar uyumadim, annelik ettim. Simdi onu canimdan cok seviyorum. Hele ki o bir insan olsa..! Yarin senin de birseylerin uzerinde emegin olup da o seye (cicek hayvan ya da insan) baglanip sevdiginde anlarsin annenin sana olan hislerini. Seni de anliyorum, bu hissettiklerin cok normal ama nankorluk etmemelisin. Bu insanlar seni karsiliksiz sevmis, zorunda olmadiklari halde, onlarda Allah tarafindan verilmis bir annelik/babalik icgudusu yok seni sartsiz kosulsuz sevmelerini saglayan, buna ragmen kendi iradeleriyle sevmisler. Bu da onlari daha cok sevmene neden olmali bence...Gercekten cok sanslisin.
Bu yorumu    
17
hhan , Erkek , 39 , Ankara - 30.04.2008 10:23
Bir çocuğu evlat edinmek son derece kutsal, bir o kadar da zor bir durumdur. Bu konudaki mevzuat, çocukların kötü ellere düşmesini önlemek adına olsa bile, o kadar zor işler ki, aynı anda aileler çocuk, çocuklar aile bekleyerek zaman kaybederler. Çocuk Esirgeme Kurumunun web sayfasındaki bazı ifadeler de, hani nerdeyse bu konuda zaten tereddüdü olan ailelerin cesaretini iyice kırıp, evlatlık edinmekten vazgeçmelerini sağlamak için yazılmış gibidir. Ne yazık ki bu itiraftaki bazı maddeler de aynı etkiyi yapabilir. Bir çocuk evlatlık ise, bunun sorumlusu onu evlat edinen aile değildir. O aile kutsal bir ailedir, o anne baba eli öpülesi insanlardır. Bir öksüzü evlat edinmiş olan bütün kutsal ebeveynlere şükran ve saygılarımla...
Bu yorumu    
15
marconi , Kadın , 42 , İstanbul - 30.04.2008 10:17
Ne "özbeöz" annelerin haberlerini okuyoruz gazetelerde, düşman yapmaz yaptıklarını... Biraz kadir kıymet bilin lütfen... O insanlar size eziyet mi etti? Etinizi mi burdu? Ne yaptılar? Sizi topluma kazandırdılar... Size sıcacık bir yuva, sevgi dolu bir yürek, ağladığınızda kocaman bir kucak olmadılar mı? Öz anne olduğunda, farklı olan nedir? Kendi çocuğunu çok isteyerek doğurmuş biri olarak şunu söylememe müsaade edin: Ben, anne olduğumu kızımız "büyüdükçe" hissediyorum. Yani, doğumdan sonra kucağıma verdiklerinde, "Yuppiiii anne oldum, amanın ne muhteşem bir duygu..." demedim... Böyle diyenler mutlaka olmuştur, ben kendi hislerimden bahsediyorum elbette... Peki, bunu hissetmedim diye, ben kötü bir anne miyim? Veya, daha mı iyiyim? Ne kadar iyi, ne kadar kötü olduğumu ancak kızımızı sizin yaşınıza getirdimizde anlayacağım... Bence, gidin ve sizi büyüten, siz büyüdükçe size olan sevgisi de büyüyen annenizin ellerinden öpün ve ona deyin ki, "Ben herşeyi biliyorum, fakat bu sana olan sevgimi eksiltmedi aksine arttırdı... Sağol anneciğim." Doğurmak, anne olmak için yeterli değildir...
Bu yorumu    
11
miata , Erkek , 31 , Kocaeli - 30.04.2008 09:26
Şartlar ve durumlar ne olursa olsun, kişi hayatını kendine zindan edip etmemekte kararı kendisi verir. Yaşamadık böyle bir durum, bilmiyoruz ama öz veya evlatlık alınmış olsun ikisini de seçme şansımız yok! O kişinin karnından çıkmadın diye o kişiyi yerme hakkın olmadığını düşünüyorum. Senin onu seçme şansın yoktu ama onun vardı! ve o seni seçti, güzel de bir yaşam sunmuş önüne, eğer içinden bir kötülük geçerse bunun adı nankörlük olur diye düşünüyorum!
Bu yorumu