itiraf.com - hayat okulu : Bilmezlikten değil, fukaralıktan

14 Ekim 2008 Salı

Rumuz	:

Parola	:

424

densizdevekulağı, Erkek, 32, Şanlıurfa

Bilmezlikten değil, fukaralıktan

4 ay 17 gün önce gönderdi

Kendime kıyafet alırken bana eşlik etmesini istediğim tüm dostlarım, kıyafet seçiminde bu kadar kararsız olmamın tek nedeni öğretmen olduğum yıla kadar sadece Ramazan bayramlarında mağazaya gitmiş olmam ve alışverişimi en ucuz giysiler arasından seçmek zorunda kalmamdan kaynaklanıyor. Siz de yıllarca abileriniz ya da kuzenlerinizin kıyafetleriyle büyüseydiniz, beni anlar ve "şımarık" etiketini boynuma asmazdınız.

(4)

Bu yorumu

yüreğimebasabasa , Kadın , 26 , Sinop - 29.05.2008 19:12

Sevgili densizdevekulağı, senin şu yaşantına ,geçmişine bayılıyorum.Çok içten ve herkesin söylemekten nedense utandığı bir yokluk.Hepimiz çektik.Babam memur olduğundan ve ev nüfusumuzun 7 kişi olmasından apartman merdiveninde bulduğum daha turfanda olan mandelina kabuğunu koklaya koklaya eve gidişimi hiç unutmam.O zaman gerçek servet BABA'm vardı ama .Yeterdi.

Bu yorumu

jasmine73 , Kadın , 35 , İstanbul - 29.05.2008 16:45

Milletin ne dediğini boşver be arkadaşım, biz senin şımarık olmadığını gayet iyi biliyoruz. asr arkadaşımızın da altta yazan yorumu beni çok etkiledi, onun naif ve kırılgan yüreğinden öpüyorum.

Bu yorumu

asr , Kadın , 27 , İstanbul - 29.05.2008 10:58

Zaman zaman maddi sıkıntı çekmişimdir ama hiç bir zaman yokluk/fukaralık boyutunda olmadı. Para içinde yüzmüyorduk ancak her istediğimizi de alabiliyorduk. Bize bayramlık alınmazdı çünkü giysilerimiz zaten sürekli olarak yenileniyordu. Kıyafetlerimin üzerimde paralanması nasıl bir şeydir bilmedim. Garajımızdaki araba zaman zaman modeli düşse bile her zaman ortalamanın biraz üstünde bir arabaydı. Ama ben başka şeylerin yokluğunu çekiyordum. Arkadaşlarımın bayramlarda yeni kıyafetlerinin yüzlerine yaydığı ışıltıyı hep kıskandım. Arabaları yoktu ama babaları ellerinden tutup okula getirirlerdi. Ben yalnız yürürdüm hep. Babam beni bir kere okula bıraktı hayatım boyunca, onda da gördünüz mü babam getirdi beni babam bıraktı okula diye o kadar abartmıştım ki sevincimi, arabamızla hava atıyorum gibi bir durum olmuştu. Arkadaşlarımın evine gittiğimde yediğim turşu-ekmek kombinasyonu dünyanın en güzel yemeğiydi, iştahsız - yemek seçen bir şımarık olarak herkesten fazla yerdim. Çocuklarına kazak ören, kıyafet diken annelere içim geçerdi.Hiç bir zaman şımarık paralı kız imajını kıramadım. Hiç 'Gerçek' dostum olmadı. Dostlarım için maddi sıkıntılarında bir garantör olarak vardım hayatlarında, hepsi bu.. Şımarık etiketi çok kolay yapıştırılıyor insanlara, madalyonların arka yüzleriyle tanışmaya kimsenin hevesi yok. Yine de bir ışık olmalı, umuyorum ki sizin de bir cesur insanınız vardır, üzerinizden o etiketleri çıkaracak ve en yalın halinizle anlamlandırarak kabul edecek biri/birileri.. O zaman herkese-herşeye gülüp geçebilecek gücü daha kolay bulabilirsiniz kendinizde. Varsın şımarık desinler banane bee diyebilmek güzeldir..

Bu yorumu

buhaksızlık , Kadın , 26 , İzmir - 29.05.2008 00:33

Küçükken çarşıya vitrinlere bakmak için giderdik. En son kumaşçıya gider, vitrinde beğenilen kıyafete uygun kumaşları alır gelirdik. Annem o kıyafetin aynısını evde dikerdi. Artık gözleri rahatsız olduğu için dikiş dikmiyor. Şimdi tüm çarşıyı gezmeden alış verişe başlayamıyorum. "Annem dikse ne kadar uygun fiyata gelirdi" diye de düşünüyorum.

itiraf.com'da nasıl yorumcu üye olunur?

1048

Eski Bayramlar

Dört kardeş pencerede, büyük bir heyecanla babamızın gelmesini
devamı...

Kıl sorunum ve ben

Kendimden nefret ediyorum. O kadar kıllıyım ki, yüzüme bile
devamı...

Memur olunca...

Yaklaşık 7 yıl kadar önce sadece seni düşünüyodum, sen olmayınca
devamı...

İlkokul yılları...

İlkokul öğretmenimiz öyle sert bir öğretmendi ki müdürün gözüne
devamı...

428

Kulağını Dört Aç

Bu haftasonu yaşadığım şehrin en kalabalık caddesinde; dilenci
devamı...