itiraf.com - hayat okulu : Vicdan azabı

11 Ekim 2008 Cumartesi

Rumuz	:

Parola	:

542

papri, Kadın, 21, İstanbul

Vicdan azabı

4 ay önce gönderdi

Lisede 2 ay okuldan kaçtım. Ailem bir şekilde ayarlayıp okula devam etmemi sağladı. Lise 2'deydim ve alan seçimi olduğu için sınıf eski halinde değildi, başka sınıflardan gelenler vardı. Onların içinde öyle biri vardı ki; zekaca farklıydı bizden ama tam da deli değildi. Sanırım sadece biraz zeka geriliği vardı ve ailesi para vermek suretiyle bizim okula yollamıştı. En önde tek başına oturuyordu ve ben 2 ay gecikmenin sonucu olarak onun yanına oturdum. Aradan 2-3 ay geçmişti, herkes onu kullanıyordu, kimi elinden yemeğini alıyor, kimi parasını alıyordu. Bense insanca davranmaya, anormal hareketler yaparsa görmezden gelmeye çalışıyordum. Bir gün dersin ortasında aniden dönüp önce saçımı çekti, sonra tokat attı bana. O an film koptu sanırım bende, önümdeki kitabı aldım ve ona vurmaya başladım. Ne kadar vurdum, bilmiyorum. Sonra da kalkıp sınıftan dışarı attım kendimi. Ağladım ağladım... Babası geldi okula, olayı anlattılar, sadece ''Haklısın kızım'' dedi. Ben haklı olmak istemiyordum, o anı geri almak ona vurmamış olmak istiyordum. Yıllar geçti, o bunları eminim ki hatırlamıyor, hatta ertesi gün unutmuştu bile. Ama ben yaptığım hayvanlığı unutamadım, aciz bir canlıya vurduğum gerçeğini (önce o bana vurmuş olsa bile) unutamadım. Vicdan azabımdan kurtulamadım. En önemlisi; anladım ki şiddetin telafisi yok, izleri kalıyor mutlak bir yerlerde ve hiçbir şekilde savunması da yok. Kimse birine vurup da ''Hak etti'' diye kandırmasın kendini, kimse haketmiyor.

(5)

Bu yorumu

-3

jny , Erkek , 23 , Eskişehir - 13.06.2008 04:09

Bazen birine laf anlatabilmenin tek yolu şiddet göstermektir, çünkü bazı kişiler anca ondan anlar. Ama karşınızdaki canlı, beyni gayet düzgün çalışan bir "insan" olduğu sürece... Zekası yeterince gelişmemiş olan insanlara ve düşünme yeteneği olmayan hayvanlara vurmak son derece yanlıştır, çünkü çoğu zaman yaptıklarının kötü birşey olduğunun farkında bile değildirler. Durduk yere dayak yiyince sizin kötü birisi olduğunuzu düşünürler ve uzak dururlar, ayrıca normalde lafınızı çok güzel dinleyecekken ne deseniz inadına tersini yaparlar. Fakat maalesef ülkemizde bir çok insan iyiyi, kötüyü, doğruyu, yanlışı ayırt edemediği için, biraz da elindeki tek kuvvet kaba kuvvet olduğu için, en ufak şeyde acizliğini örtbas etmek için şiddete başvuruyor. Yolun ortasında çocuğunu döven bir kadın gördüğümde uçan tekmeyle kadına saldırıp, yere yatırıp ağzıyla burnu yer değiştirene kadar suratını kaldırıma vurasım geliyor, ama biliyorum ki bunun kimseye bir faydası olmayacak, herşey daha da kötüleşecek... Ne zaman "biraz daha" adam oluruz? Öfkemizi kontrol altına almayı öğrenebildiğimiz an...

Bu yorumu

marconi , Kadın , 42 , İstanbul - 13.06.2008 01:49

"Kimse birine vurup da ''Hak etti'' diye kandırmasın kendini, kimse haketmiyor." Hiç kimse hak etmez bunu sevgili papri... Ne güzel bir itraftı bu böyle... Hak edeni-etmeyeni kim hangi "sıfat" ile ayrıştırıyor?????

Bu yorumu

hackerkurbanı , Kadın , 38 , Ankara - 13.06.2008 00:52

İşleri kötü gittiği için hamile iken beni döven ve oğlumuzun erken doğmasına sebep olan eski kocama ithaf ediyorum bu itirafı...

Bu yorumu

open-youreyes , Kadın , 30 , İstanbul - 13.06.2008 00:23

Kızımı götürdüğüm parkta bugün 8-10 yaşlarında bir kız çocuğu muhtemelen 1 yaşındaki kardeşine zannediyorum bir süreliğine bakıcılık yapmakla görevlendirilmişti. Küçük çocuk bir süre sonra ağlamaya başladı, abla susturamadı. Sonra abla bağırmaya ve hatta ufaklığı tartaklamaya başladı. Çocuk ağlıyor, abla vuruyordu. Çocuk agucuk yapıyor, abla "gene niye bağırıyorsun sen" diye vurmaya başlıyordu. Muhtemelen abla annelerinin evde davrandığı şekilde kardeşine "annelik" yapmaya çalışıyordu. Dayanamadım, içim acıdı, uyardım. Küçücük bir çocuğun, yine kendinden küçük bir çocuğa şiddet uygulamasını kaldıramadım. Ailede başlar herşey. O nedenle dikkatli olalım. Şiddet hepimizin içinde olan birşey, önemli olan onu törpüleyebilmek.

Bu yorumu

ciwciw82 , Kadın , 26 , İzmir - 13.06.2008 00:20

Eğitim gönüllüsü olduğum bir kurumda okullardan grup olarak gelen çocukların arasında da kimi zaman böyle öğrencilerim oluyor.İnanın aslında onlara ılımlı yaklaşıldığında çok olumlu tepkiler alıyor insan.Genede üzmeyin kendinizi derim.Sizde daha gençmişsiniz.Bazen fevri olunabiliyor o yaşlarda...

itiraf.com'da nasıl yorumcu üye olunur?