14 Ekim 2008 Salı
Rumuz : 
Parola : 

141
evlicocuklu, Erkek, 32, İstanbul
Sevmesinler
4 ay 7 gün önce gönderdi

İkiz çocuklarım var. Beni deliler gibi sevmelerini isterken, bir yandan da hiç sevmemelerini istiyorum. Ben annemi ve babamı kaybettiğim an ki duygularımı ve acımı unutamıyorsam, onlar unutmalı ve beni o kadar çok sevmemeli. Bilmem ki yanlış mı düşünüyorum?
 (12)

Bu yorumu    
1
jigger , Kadın , 34 , İstanbul - 09.06.2008 21:56
Çok yanlış düşünüyorsun.Ben öldükten sonra da sevgiyle,saygıyla anılmak isterim.Bayramlarda çocuklarımın,torunlarımın mezarıma gelmelerini isterim.Çocuklarım 90 yaşına gelse bile rahmetli annem bizi çok iyi yetiştirdi demelerini isterim.
Bu yorumu    
5
idros , Erkek , 32 , İstanbul - 09.06.2008 14:13
Oğlum ilk doğduğu zaman; "dünyaya bir canın gelmesine sebep oldum, her canlı öleceğine göre bir canlının ölmesine de sebebim" diye düşünmüştüm... Şimdi düzeldim :)
Bu yorumu    
-2
lavlı_börek , Kadın , 31 , Yurtdışı - 09.06.2008 13:05
Bu dünyada özlemeye değer birilerini tanımış olmanın değerini ya bilmiyorsun ya farkında değilsin...
Bu yorumu    
2
rumuz_mu? , Kadın , 34 , İzmir - 09.06.2008 11:24
Psikoloğa ihtiyacın var.
Bu yorumu    
5
emelim100 , Kadın , 33 , Yurtdışı - 09.06.2008 07:19
İkiz çocuklar babalarına daha düşkün oluyor ve düşkün olsunlar, yeryüzünde herşeyin bir başı bir sonu var. Sondan elde kalan da yaşadıklarınız, yaşadıklarımız. Hiiç gerilmeyin, bizim yaptığımız gibi, birini bir dizinize, diğerini öteki, oynaşın durun. Hepimiz misafiriz neticede bu dünyada. Allah vakitsiz acı vermesin yoksa..
Bu yorumu    
3
jny , Erkek , 23 , Eskişehir - 09.06.2008 01:58
Çocuklar sevgisiz büyümez, sevgi eksikliği yaşayan her çocuk ileride bundan kaynaklanan psikolojik rahatsızlıklarla boğuşur. O nedenle onları hiç bir zaman sevginizden mahrum etmeyin, Allah gecinden versin ama olur da erkenden giderseniz, en azından o zamana kadar sizden almış oldukları sevgi yanlarına kâr kalsın. Ha diğer konulara gelirsek; evet, kendi başlarının çaresine bakabilmeyi mümkün olduğunca çabuk öğrenmelerinde fayda var. Sürekli yanlarında durup destek olursanız kendi başlarına ayakta durmayı öğrenemezler, size ters gelen en ufak durumda bile onları koruyacağım diye kısıtlayıp birşeyleri yapmalarına engel olursanız da hayallerine hiç bir zaman ulaşamazlar, hayata umutla bakmayı öğrenemezler ve içlerinde hep birşeyler eksik kalır. Herşeyin dengesini bulacağınıza inanıyorum, Allah uzun ömürler versin...
Bu yorumu    
10
buhaksızlık , Kadın , 26 , İzmir - 09.06.2008 01:38
Allah gecinden versin, sizi kaybettikten sonra etraflarında baba-evlat ilişkisi gördüklerinde 2 kere üzülürler. Hem öyle bir diyalog kuramadığınız için hem de artık buna şansları olmadığı için.
Bu yorumu    
9
10ursuzolma , Kadın , 36 , Yurtdışı - 09.06.2008 01:24
Sevgisiz yaşanır mı? Onlar size olan sevgileriyle beslenip büyüyecekler. Ardınızdan ağlayıp üzülecekleri zaman da olacak, umarım bu hayli uzun zaman sonra olur.
Bu yorumu    
10
sparklejazz , Kadın , 22 , İstanbul - 09.06.2008 00:40
Bazı çok önemli olguların, duyguların varlığına bir kere uzaktan ya da yakından şahit olunduktan sonra; onsuz olmanın ön hazırlığı yapılmıyor; yapılsa da işe yaramıyor ne yazık ki.. Giden canımızın canı olacak belki ama varlığındayken, onunla olmanın damağımıza çaldığı tat; acısıyla tatlısıyla, birlikteyken paylaşılanlar verecek bize onsuz devam edebilme gücünü... Yokluğunuzda ikizlerinizin hafızalarında; hasta olduklarında karınlarını elleriyle ısıtan, gözleriyle gülen, sıcacık seven ve her şeyi bilen kahraman bir babaları olmalı bence. Bilmem ki yanlış mı düşünüyorum?
Bu yorumu    
42
dangereux , Erkek , 33 , Ankara - 09.06.2008 00:24
Herkes birgün gidecek bu alemden. Bırakın da henüz mümkün iken seven sevgisini doyasıya yaşasın.
Bu yorumu    
36
densizdevekulağı , Erkek , 32 , Şanlıurfa - 09.06.2008 00:19
Daha bu akşam bir arkadaşımla anneme olan aşırı bağlılığımı konuşuyorduk. Onsuz olmuyor. Gittikçe bu bağlılığım artıyor. Bir gün bile görmesem gözlerim annemi arıyor. Eşşek kadar olduk ama hala ana kuzusuyum. Hani anacığım da 65'ine gelmiş bir kadıncığaz. Ya vakitsiz kaybedersem? (Bu cümlemi yazarken bile yemin ederim boğazım düğümlendi, biri bana yardım etsin)
Bu yorumu    
-19
marconi , Kadın , 42 , İstanbul - 09.06.2008 00:19
Kesinlikle yanlış düşünmüyorsunuz bana göre sevgili evlicocuklu... Aynı sıkıntıyı ben de yaşıyorum... Baba-kız birbirlerine olabildiğince yakın olsunlar diye türlü taklalar atıyorum... Neden mi? Bensiz de yapabildiklerini görsünler, ben de göreyim diye... Kızıma karşı duygularımı engelliyorum, benden medet ummduğunda, "ben bilmem, git babana sor..." diyorum... Boşuna bir çaba belki, ama... Bir gün, ki sanki çok yakın, ben hayatlarında olmazsam, kendi hayatlarına devam edebilsinler istiyorum...