07 Eylül 2008 Pazar
Rumuz : 
Parola : 

158
keklikEFEM, Kadın, 33, İzmir
Çocuk
2 ay 27 gün önce gönderdi

Kocam bir çocuğumuz olsun istiyor. Oysa ben bundan ne kadar çok korkuyorum, bilmiyor. İyi bir anne olamamaktan, ona kızınca bağırmaktan, onun beni sevmemesinden, büyüdüğü zaman "Senden nefret ediyorum, sen ne biçim bir annesin?" demesinden, beni arkadaşlarının annesi ile kıyasladığında eksik yanlarımı yüzüme vurmasından çok ama çok korkuyorum. Ben onu çok seveceğim bunu biliyorum ama yine de bu korkulardan kurtulamıyorum.
 (19)

Bu yorumu    
-4
evlieşek , Erkek , 33 , İstanbul - 11.06.2008 12:34
Düzeltme: Aşağıdaki yorumun son cümlesi " Geç yaşta anne olanların,erken yaşta anne olanlara göre daha sorunlu olduklarını-olacaklarını düşünüyorum." olmalıydı.
Bu yorumu    
4
misillemek , Kadın , 30 , İngiltere - 11.06.2008 12:08
Yan komsumun sevimlimi sevimli 3.5 yasindaki oglu kizdigi zaman annesine "Sen cok kotu bir annesin,korkuncsun." diye kaslarini catiyor. O oyle diyince onu alip yemek istiyorum.Anneside sadece "Benimle boyle konusmamalisin." diyor. Demek ki o kadar da kotu degil.
Bu yorumu    
2
evlieşek , Erkek , 33 , İstanbul - 11.06.2008 12:02
Her çocuk anne babasından nefret eder. "Yaa bir defolun gidin başımdan" der. Hepimiz dedik. Ama bunlar belli dönemlerdir. Anne-baba sürahi, çocuklar su gibidir. Anne babanın şekli neyse çocuklar o şekli alır. Şiddetle büyüyen çocuk şiddet eğilimli, şefkatle büyüyen çocuk merhametli olur. Bunun dışında bir sürü metafizik etmenler de var tabi. Ayrıca ben anlamıyorum şehirli kadınları. Millet 15 yaşında anne oluyor. Çoğumuzun ailesinde, büyüklerinde 18 yaşında anne olan bir sürü insan vardır. Büyük kısmı da problemsiz yaşadı gittiler. Asıl sorun bence geç yaşta anne olup çocukla iletişim kuramamaktır. Erken yaşta anne olanların, geç yaşta anne olanlara göre daha sorunlu olduklarını-olacaklarını düşünüyorum.
Bu yorumu    
-2
yüreğimebasabasa , Kadın , 26 , Sinop - 11.06.2008 11:53
Bir düşünsene sen annenden ne sebeple nefret edebilirsin ki?
Bu yorumu    
8
lavlı_börek , Kadın , 31 , Yurtdışı - 11.06.2008 11:06
Kedi köpek emanet edilmeyecek insanların senin düşündüklerinin onda birini düşünüp ana baba olmamaları gereken bir dünyada senin kesinlikle anne olman ve kendine yakışır bir çocuk yetiştirmen gerekiyor...
Bu yorumu    
6
ümüşş , Kadın , 26 , İstanbul - 11.06.2008 09:14
Çok şey kaçırmışsın gerçekten. Çok erken anne oldum, etrafımda hiç kimse benim yardım almadan çocuk büyütebileceğime inanmıyordu. Açıkçası bende "Nasıl büyütürüm?, Acaba nasıl bişey?" diye düşünmüyor değildim. Ama hiç senin gibi endişelerim olmadı. Annemin engin tecrübeleri:) ve kitaplar sayesin de becerdiğime inanıyorum. Senin yaşına geldiğim de 12 yaşında, görenlerin benim olduğuna inanmayacakları( şu an bile inanmayanlar oluyor) bir kızım olacak. Belki de bu hatta yaptığıma pişman olmayacağım tek şey. Daha fazla geç kalma bence.
Bu yorumu    
10
marconi , Kadın , 42 , İstanbul - 11.06.2008 06:49
Annelik kesinlikle bana göre birşey değil derdim, asla anne olmak için yaratılmamışım derdi, kesinlikle çocuk sahibi olmak istemiyorum derdim... Ta ki, şartlar gereği anne olmaya karar verene kadar... İyi bir anne miyim değil miyim bunu ölçmek mümkün değil, ama iyi ki "anneyim". Kızımızın "Anne seni çok seviyorum" demesi yetiyor... Sevgili keklikEFEM, korkularınızı bir tarafa bırakın ve eğer şartlarınız müsait ise anne olun... Mutlaka...
Bu yorumu    
0
jny , Erkek , 23 , Bursa - 11.06.2008 01:54
Anlaşılan tecrübesizlikten korkuyorsun. Madem öyle, önce bir köpeğin annesi ol ;) Sonuçta köpeğin derdi hiç bir zaman bir çocuğunki kadar olamaz ve 6 aylık olduktan sonra, artık yavru köpek değildir. 1 yaşından sonra da iyice durulur, artık dertleri oldukça azalır hatta günlük rutin olaylar dışında neredeyse hiç derdi kalmaz.. Bir köpeğe 1 buçuk aylık olduğu günden itibaren bakmak, çocuk sahibi olmak için de güzel bir geçiştir. Ayrıca çocukluğunda köpek sahibi olan kişilerin, büyüdüklerinde insan da dahil tüm canlılarla çok daha iyi iletişim kurduğu bilimsel araştırmalarla defalarca kanıtlanmıştır. Yani çocuğuna da büyük faydası olur ;) Sen bunu bir düşün...
Bu yorumu    
5
buhaksızlık , Kadın , 26 , İzmir - 11.06.2008 01:42
Ergenlik dönemimde annemle tartışıp ağlayarak "beni hiç anlamıyorsun" demişliğim çoktur ama o an ben bile anlamıyordum kendimi. Daha ağır cümleleri hiç kullanmadım. Bunda en önemli sebep evimizin ortamı sanırım. Bizim evimizde küfür edilmez, ses yükseltilmez, asla bela okunmaz. Anne-babalar çocuklarına verdiklerini buluyorlar çoğunlukla(Tabii istisnalar her zaman vardır). Zorlu ergenlik dönemi anlayışla aşıldıktan sonra gerisi kolay.
Bu yorumu    
4
tiredharmonie , Kadın , 33 , İstanbul - 11.06.2008 01:42
Ben de çok korkuyordum,ki zaten benim isteğim dışında bir çocuk sahibi oldum.Tabi ki her çocuk bazen duymaktan korktuğunuz cümleleri sarfeder,ama bu sizi sevmedikleri anlamına gelmez.Benim oğlum bazen ne kadar bana kızsa da en çok beni sevdiğini söylüyor.Unutmayın "yeryüzündeki en mükemmel anne bir tanedir ve bütün çocuklar ona sahiptir."