07 Ekim 2008 Salı
Rumuz : 
Parola : 

370
sexi_sheyy, Kadın, 26, Antalya
Sıralama şaştı
3 ay 10 gün önce gönderdi

Üniversite okumadım. 18 yaşımdan beri aynı dalda çalışıyorum ve şu an yönetici pozisyonundayım. Kendi arabam ve evim var; şimdiki planım borçlarım biter bitmez konservatuar eğitimi almak, istediğimi okumak. Anneme ve babama duyurulur; bu sefer beni maddi sıkıntılarla kandıramazsınız!
 (11)

Bu yorumu    
0
Ding-Dang-Dong , Erkek , 39 , İstanbul - 28.06.2008 14:32
İnsan kalitesinin değerini bilmeyen bu ülkede üniversite okumak akıl karı değil. 4 yıl debelenip bir yığın masraf yapacağınıza gidin köfteci dükkanı açın geleceğiniz daha garanti olur. Bu arada üniversite bitirip araba ve ev alamayan hatta işsiz olan o kadar çok insan var ki...
Bu yorumu    
8
asr , Kadın , 27 , İstanbul - 28.06.2008 12:57
Staj yaptığım firmada, 28 yaşındayken arabasını satıp, elindeki parayla yurtdışına giden, orada da hem çalışıp hem de hayallerindeki eğitimi aldıktan sonra Türkiye'ye dönüp yeni bir başlangıç yapan bir bayan yönetici ile çalışma imkanı bulmuştum. Yeni başlangıcının ilk durağındaydı staj yaptığım dönemde ve geçen gün gazetede büyük bir firmanın üst düzey kademesine transfer edildiği haberini okuduğumda, Tavuk Suyuna Çorba hikayelerini anımsatan bir başarı hikayesine şahit olmuşum gibi geldi. Cesaret, çaba ve kendine güven ummadığımız kapıları bile açabiliyor demek ki.. Bol şans !
Bu yorumu    
10
paslanmazkalp , Kadın , 28 , İstanbul - 28.06.2008 12:37
Aile insanın hayatındaki ilk şansıdır.Şansıdır diyorum çünkü bilinçli aile çocuk için her şekilde hayatidir.Örnekle savımı destekleceğim.Örneğin bugün "BEST" bursuyla yurdışına gitme hakkı kazanan,okulunda dereceye oynayan ve başarılı bir mühendis adayı olan kardeşim, bebekliğinde kandaki bilirubin miktarının ve aynı anda ateşinin yükselmesiyle geçirmek üzere olduğu havale annem tarafından zamanında farkedilip bilinçli ilk müdahale yapıldığı ve doktora zamanında yetiştirildiği için sağlıklı. Eğer etraftaki akraba-i talukata uyulup kocakarı zamazingolarıyla geçiştirlseydi şu an zihinsel özürlü ve yatağa bağımlı olacaktı.Allahıma şükürler olsun,Allah ona ve anneme ömür versin. Belki unutulup gitti ama ben bunun için hep şükrediyorum. Ne büyük şans. Bir diğer örnek, bundan 11 sene evvel henüz mesleğim kız çocukları arasında bu kadar yaygın değilken aileme "makina mühendisi" olmak istiyorum dediğimde beni elimden tutup bir makina mühendisiyle konuşmaya götürmeleri. Kendileri doktor olmamı istemişlerdi oysa. Bir doktorla da görüştürüldüm ve değerlendirmeyi yapmak şahsıma bırakıldı ve ben mühendisliği seçtim. Okula girdiğim anda da mesleğime aşıktım, hala da öyle. Bazı insanlar şanslı. Aileleri konusunda. Ama bir örnek de uzak bir akrabamı vereceğim. Eşinden ayrıldıktan sonra, bir çocuğuna da bakarak, dışarıdan önce ortaokulu,sonra liseyi okudu. Üniversite de Almanca öğretmenliğini kazandı, okudu bitirdi, yüksek lisans da yaptı. Okulda öğretim görevlisi olarak kaldı. Annesi dışında ailesi bile olmadığı gibi, eski eşinin kösteği ve zulümleri de devam etmişti. Ben böyle azimli insanlara gıptayla bakıyorum. Bu yüzden başarırsınız diyorum. HERŞEYE RAĞMEN...Yolunuz açık ola.
Bu yorumu    
-9
megusta06 , Erkek , 40 , Ankara - 28.06.2008 09:41
Bırak artık o dalı, bir iki üstteki dala çık :))
Bu yorumu    
8
rumuzsuzumya , Kadın , 38 , Mersin - 28.06.2008 09:18
Hiçbirşey için geç değil. Yolunuz açık olsun.
Bu yorumu    
6
yüreğimebasabasa , Kadın , 26 , Sinop - 28.06.2008 08:43
Yolun açık olur inşallah.
Bu yorumu    
27
ciftkasarlıtost , Erkek , 26 , Ankara - 28.06.2008 02:07
Tehlikeli bir yere askere gittim en son. Gitmeden önce babamla herşeyi konuştuk son konuşma olabilirdi çünkü. O benim Uluslararası ilişkiler okumamı istemişti ben gittim resim/grafik tasarım bölümü okudum okuldan saymadı mı zamanında evet. Çok fazla imkanımız yoktu bizim de. Anne de baba da memur. Ama gitmeden dedim ki babama. Benim için yaptığın herşey için teşekkür ederim. Ben kendim gibi bi evlada senin davrandığının 10 da 1 ini davranabilirsem ne mutlu bana. Ellerinden gelmeyen şeyler için ailene kızma. Bak ne güzel ilerlemişsin. Onlardan başka sığınacak bir yerin yok. Aynı savaşta girilmesi imkansız bir kale gibi.
Bu yorumu    
14
jny , Erkek , 23 , Eskişehir - 28.06.2008 01:35
Yakın bir zamana kadar, hayatım boyunca ailemin kısıtlamalarıyla boğuştum ve bu kısıtlamalar idealimdeki kişi olmamı büyük ölçüde engelledi. Böyle büyük bir sorunun altında yatan büyük sebep aslında çok basitti: Onlar benim kişiliğimi, hayata bakışımı, fikirlerimi, hayallerimi kabul etmeyip bana kendi doğrularını yüklemeye çalışıyorlardı. Sonunda ne oldu? Ben bugüne kadar onların bana "Yapma!" dedikleri ne varsa yaptım; kafayı gözü yardım, birbirinden manyak arkadaşlarım oldu, araba parçaladım, başımı birçok belaya soktum... Böyle böyle hayatı öğrendim, bu yaşımda birçok insanın 26-27 yaşında kazandığı tecrübeyi kazandım. Aynı zamanda mühendislik de okudum, kaç yıl gecikmeli olursa olsun o diplomayı bir gün alacağım. Ve birkaç hafta önce karşılarına geçtim, bugüne kadar yaptıkları bütün hataları tüm çıplaklığıyla gözlerinin önüne serdim. Bana ne yaptıklarını gösterdim, bundan sonra ne yapmaları gerektiğini anlattım. Şimdi ipler benim elimde; sonunda kendi hayatımı yaşayabiliyorum ve ailemin desteğini de sonunda arkama aldım. Fakat ben onların kısıtlamalarıyla uğraşırken birçok arkadaşım zengin oldu, harika insanlarla tanıştı, dünyanın birçok yerini gezdi ve kendilerine çok güzel hayatlar kurdular. Bu insanların yaptıkları kesinlikle şans eseri değil, ideallerindeki hayata ulaşana kadar neler çektiklerini ben biliyorum. Uzun lafın kısası; yeterince azimli bir çocuk söz konusu olduğunda ailelerin çocuklarını -kendilerine göre- doğru yola sokmaya çalışmaları, onlara zaman kaybettirmekten başka bir işe yaramıyor...
Bu yorumu    
42
10ursuzolma , Kadın , 36 , Yurtdışı - 28.06.2008 00:50
İnsan hayalleri, idealleri için yaşar. Yoksa yaşamın bir anlamı olmaz. Bitkisel hayat yaşamaktansa erişilmek istenene ulaşana kadar mücadele vermek gerekir. Azminiz için tebrik ediyorum,başarmanız için duacıyım.
Bu yorumu    
31
marconi , Kadın , 42 , İstanbul - 28.06.2008 00:35
Allah gönlünüze göre versin diyeceğim, ne de olsa bir "amaç" var hayatınızda...
Bu yorumu    
1
gülsümbül , Kadın , 35 , Ankara - 28.06.2008 00:13
Bildiğim kadarıyla konservatuarın çok ciddi yetenek sınavları var. Yaş bu anlamda önemli çünkü sizin yaşınıza gelmiş bir sanatçı artık kariyerinde ciddi bir ilerleme kaydetmiş oluyor. Eğer bu yaşta kendini gösterememişse sıradan bir sanat emekçisi sayılıyor. Konservatuar 4 yıl çok sıkı bir eğitim istiyor. Müzikle ilgili bölümlere geçmişinizde eğitim almamışsanız girmeniz imkansız. Yani bir müzik aletini profesyonel çalamıyorsanız bu bölümlere üniversite eğitiminde kabul edilmeniz çok zor hatta imkansız. Tiyatro eğitimini bile kolay bir bölüm sanan yanılır ama kurslara giderek de istediğiniz eğitimi alabilirsiniz. En azından hobi olarak yapabilirsiniz.