itiraf.com - hayat okulu : Sevinç mi korku mu?

06 Ekim 2008 Pazartesi

Rumuz	:

Parola	:

364

bambuuuuuu, Kadın, 27, Ankara

Sevinç mi korku mu?

3 ay 13 gün önce gönderdi

Euro 2008'de Türkiye başarıdan başarıya koşup yarı finale kadar yükseldi. Şimdiye kadar sürekli takımımızın daha yukarı, daha yukarı çıkması için dua ettim durdum. Maçlarda hop oturup hop kalktım, ama artık yükselmelerini istemiyorum. Neden mi? Her galibiyetten sonra eline silahı alan rastgele havaya ateş açıyor. Teknik direktör dahil herkes insanları bilinçli olmaları konusunda uyarıyor ama nafile. Her maçın ardından aynı görüntü. Kararan hayatlar, yitip giden insanlar... Herkes Türkiye'nin galibiyeti sonrası o gururu yaşamak istiyor, hepimiz vatanımızı, milletimizi seviyoruz ve her zaman en iyi yerlerde görmek istiyoruz. Ama bir tarafta sevinç yaşanırken neden diğer yanda ailelerin ocağına ateş düşsün? Ben korkuyorum. Sevdiklerim zafer coşkusuyla sokaklarda tura çıkacak ve başlarına bir şey gelecek diye deli gibi korkuyorum ve bu yüzden artık daha fazla galibiyet görmek istemiyorum. Herkesten özür dilerim ama coşkuyu, sevinci paylaşmayı öğrenmediğimiz sürece varsın kupa almayalım, Avrupa şampiyonu olmayalım. Çünkü her ne sebeple olursa olsun kimse maganda kurşunuyla yaralanmayı, ölmeyi hak etmiyor.

(7)

Bu yorumu

coldwinter , Kadın , 43 , İngiltere - 25.06.2008 14:39

Benim duygularima tercuman olmussunuz cok tesekkur ederim.Futbolun spor olmasindan cikip milliyetcilik irkcilik yapilmasina sanki savas ilani edercesine siddeti beslemesinden dolayi bende Turkiye yenilsin istiyorum.Milliyetcilik cok incitici cok kibirli ve insanliga zarar veren bir duygu.Dunyanin her tarafinda artmaya basladi ve ben insanligin geleceginden endise duymaktayim.Ingiltere'de bile turklerin maci olacagi zaman polisler alarma geciyor,cunku zafer coskusuyla hertarafa saldiriyorlar.Burada silah yasak poliste bile yok el altindan sadece turklerde ve siyahlarda var.Insan ister istemez nedenlerini sorguluyor tabii..

Bu yorumu

başrolbenim , Kadın , 22 , İzmir - 25.06.2008 14:11

Ben maçı kazandığımız gece mahalleden tanıdıklarımın silah sıktığını gördüm. Ve gerçekten onlarda silah olduğunu bile bilmiyordum. Hele bir tanesi gerçekten çok asabi bir insan, en ufak yanlışta çeker vurur bu adam çoluğunu çocuğunu dedim. Düşüncesi bile korkunç. Bireysel silahlanmaya zaten karşıyım ama bu kadar yoğun olduğunun farkında bile değilmişim. Allah korusun herkesi demekten başka bir şey gelmiyor aklıma malesef, herkes kendine dikkat etsin...

Bu yorumu

annakaren , Kadın , 30 , İstanbul - 25.06.2008 13:57

benimde en büyük korkum aynı şeyler. geçen hafta çocuğum silah seslerinden korkarak ağlayarak uykusundan sıçradığında keşke kazanmasalardı bile dedim.

Bu yorumu

-2

hhan , Erkek , 39 , Ankara - 25.06.2008 13:30

Yazdıklarına aynen katılıyorum, itiraf.com'un bu güncel sorunu işlemesi de iyi...de, itiraf bunun neresinde? Bunlar zaten günlerdir gazetelerde, televizyonlarda yazılıp söylenen şeyler.

Bu yorumu

-1

yazar-çizer , Erkek , 35 , İstanbul - 25.06.2008 12:00

Hayatlarında yurt dışında bulunmamış insanların bu futbol başarısına sadece at gözlüğü ile kaba milliyetçilik duygularını körüklediğine dair düşüncelerini anlarım da ya çıkmışlarsa? Futbol başarısına sevinmeyi kısa-yol basitliği içinde şövenizme bağlamak ya ciddi bir kimlik sorununa ya da halı sahada yapılan maçtan dolayı sakatlanınca futboldan soğumaya işaret ediyor. Yapmayın, etmeyin. Türkiye gibi her milletten ferdin olduğu ülkede o başarılara sadece kafatasçılar değil her renk ve milliyettten insan seviniyor. Futbolun aslı kardeşlik diyenler futbol hakkında iki satır yazı okumamış demek ki. Çıkışı hiç de kardeşlik değil halbuki. Milli bir başarıya bu kadar ön yargılı, bu kadar nefret dolu bakılmamalı. Ne zararı var milliyetçilik duygusunun? Türkçe bilmeyen analarınızın-analarımızın evlerinde Kürtçe ağıtlar yakarak babalarına "Şin" ler söylemesinin yolu işte bazen milli naçlarda ortaya çıkan bazen başka şeylerde ortaya çıkan bu Milliyetçilik-Vatan sevgisi duygusudur.

Bu yorumu

aslıolayım , Kadın , 33 , İstanbul - 25.06.2008 01:02

Kazandığımız uluslararası başarı,ulusça başarıya ihtiyaç duyduğumuz bugünlerde, hepimize ilaç gibi geldi.Elbette kimse ölmeyi ya da yaralanmayı hak etmiyor ama bununla, kazandığımız başarıyı gölgelememeliyiz.İnsanların yaralanması ya da ne yazık ki ölmesi, milli takımın suçu değil.Sevinmeyi bilmeyen kendini bilmezlerin suçu.Böyle bir başarı Dünya'nın hangi ülkesinde olursa olsun ses getirir.Sapla samanı karıştırmamak lazım.Atatürk milliyetçiliği, kafatasçı şovenist bir milliyetçilik değildir."Yurtta sulh cihanda sulh" ilkesi ile birlikte düşünülmesi gereken bir ilkedir.Milli takımın başarısı, bize ancak Atatürk milliyetçiliği ilkesini hatırlatabilir.Kendi başarımızla övünürüz ancak bu,diğer uluslara düşman olmamızı gerektirmez.Ben Türk Ulusunun, milli takım zafer kazandı diye, diğer uluslara düşmanca,kafatasçı ya da şoven yaklaşacağına inanmıyorum.

Bu yorumu

densizdevekulağı , Erkek , 32 , Şanlıurfa - 25.06.2008 00:30

Şimdi bazı çevreler sana tepki dolu mesajlar atar; belki kızgın yorumlar dahi yazarlar. Çünkü futbol bu dönemde bazılarının birtakım suçlarını örtmek ve bazı "ilkel duyguları" harekete geçirmek için o kadar çok işe yarıyor ki... Aslı kardeşlik olan futbol, maalesef kafatasçı şovenizmi körüklüyor.

itiraf.com'da nasıl yorumcu üye olunur?