itiraf.com - hayat okulu : Küfür

30 Ağustos 2008 Cumartesi

Rumuz	:

Parola	:

683

mavipalio, Kadın, 33, İstanbul

Küfür

2 ay 5 gün önce gönderdi

İstanbul-Adana yolculuğum yeni bitmiş. Otogardan şehre inmişim. Otobüs durağında beklerken aşırı sıcağın da etkisi ile susadığımı fark ediyorum. Durağın yanındaki büfedeki amcaya "Bir su alabilir miyim?" diyorum. Bir bardak su ikram ediyor. Borcum ne kadar diye sormamla birlikte "Bacım sen bana küfür mü ediyon, iç şu suyu beni sinirlendirme!" diye kükremesi ile kendime geliyorum. Memleketimi seviyorum.

(8)

Bu yorumu

mineflo , Kadın , 25 , Kocaeli - 25.06.2008 17:20

Hep söylediğim şeyi yine tekrar edeceğim: Allah'ım beni Türk yarattığın için sana sonsuz teşekkürler...

Bu yorumu

alçakgabari , Erkek , 58 , Ankara - 25.06.2008 14:05

Şairin dediği gibi: Bu cennet bu cehennem bizim. Maç sonrası silah atıp insan hayatını hiçe sayanlar da, hiç tanımadığı birisi için kan verenler de, duvardan düşen mermer parçasıyla ölenlerin anında cüzdanını, cep telefonunu yürütenler de, yanan evden komşunun çocuğunu çıkarmak üzere alevlerin ortasına dalanlar da. Örnekleri çoğaltmak mümkün. Ne iyiler hepimizi iyi yapıyor, ne de kötüler hepimizi kötü. Kötü örnekleri hemşerilik ya da mesleksel refleksle ört bas etmek istediğimiz de oluyor, mazeretler uydurarak haklı göstermek istediğimiz de. Beğendiklerimiz de biziz, beğenmediklerimiz de. Kötüleri afişe etmek bir yerde iyileri ödüllendirmek demektir. İyileri yazmak, övmek te benzer davranışlara insanları teşvik etmek. Her ikisinden de gocunmamak gerek. Hedef terazinin iyiler kefesinin daha dolu olmasını sağlamak olmalı.

Bu yorumu

bern_yurgen , Erkek , 25 , Hatay - 25.06.2008 12:07

Adana otogarını iyi bilenlerdenim. "Densizdevekulağı"nın bahsettiği o üçkağıtçı çaycılar şu 40 derece sıcakta bile hâlâ çay satmaya çalışıyorlar. Neyseki hiç içmişliğim olmamıştır. Adana otogarında sebil çeşme görsem oradan bile su içmem. Neme lazım ona da para isteyen birileri çıkar. İtirafçımızın bahsettiği iyi niyetli abiler maalesef bana hiç rastgelmedi. Artık bidahaki sefere.

Bu yorumu

ortametraj , Erkek , 26 , İstanbul - 25.06.2008 08:48

Güzel memleketim Adana'da mavipalio nunda densizdevekulağı nında yaşadığı şeyleri yaşadım. Daha doğrusu, ılık çaya o kadar para verdikten sonra "Giden paranın üstüne buz gibi bir su içilir" diyerek ikram edilen suyu içmiştim de biraz da olsa kendime gelebilmiştim.

Bu yorumu

marconi , Kadın , 42 , İstanbul - 25.06.2008 01:09

Memleketimin he ryerinde var o tarifsiz "insan" modelleri... Üç gün önce bozuğumuz yok diye ücreti almayan dolmuş şoförüne bugün rastladığımda, ücreti ödemeye kalktım ve "Olur mu, rica ederim..." dedi... "Olur mu? Hakkınızı helal edin..." dediğimde, o değil de, sanki ben olağanüstü davranmışım gibi oldu... Oysa, yüce yürek ondaydı, bende değil... Ben yalnızca memleketimi değil, memleketimin "insan evladını" seviyorum...

Bu yorumu

CILGINÖĞRETMEN , Kadın , 38 , İstanbul - 25.06.2008 00:55

Memleketimi ve insanını ben de çok seviyorum. Eşimin şaşkınlık içerisinde kaldığı tek yerdir orası. Karşılıksız ikramlar, 3 kuruşa alınan bir ürün karşısında, soğuk içecek ikramları,bozuk paranız yoksa sonra getirirsiniz,getirmezseniz de canınız sağolsun denilen- benim de bildiğim- tek şehirdir. - başka varsa da bana denk gelmedi-

Bu yorumu

birben33 , Kadın , 40 , Aydın - 25.06.2008 00:25

madalyonun iki ayrı yüzü diyelim buna ''densizdevekulağı '' sana kötü yüzü denk gelmiş.

Bu yorumu

densizdevekulağı , Erkek , 32 , Şanlıurfa - 25.06.2008 00:09

Sevgili "mavipalio", bana Adana otogarı dediklerinde aklıma gelen tek ve unutulmaz şey, 1997 yılının bahar ayıdır. Anneannemle İstanbul'a gidiyoruz. Adana garına yolcu almak üzere giren otobüs yarım saat mola verdi. Bu ara anneannem bana oğlum bir bardak su getirir misin dedi. Su dolabı kilitli olan otobüsten su almak için indiğimde kapıda, elinde bir tepsi çayla duran bir adam bana doğru sorgusuz sualsiz "buyurun, afiyet olsun" diyerek çayı uzattı. Öyle bir tavrı vardı ki kim olsa "çaylar şirketten" sanırdı. Nitekim ben de öyle sandım ve onunla birlikte kendime de bir bardak çay alıp anneanneme götürdüm. O soğuk çayları içip bardağı aşağıda bekleyen adama uzattığımda (hiç unutmam) tam 5 milyon lira istedi. Ben şaşkınlık içerisinde ya nasıl 5 milyon olur deyince de çok kaba bir şekilde "Ver lan!" diye kükredi. Çaresi parayı ama o soğuk çaydan artık dilm yanmıştı. Aradan o kadar zaman geçmesine rağmen ne zaman otogara gitsem o adama denk geliyorum. Ama aynı tavırla uzattığı çayı değil almak adamın yüzüne dahi bakmıyorum.

itiraf.com'da nasıl yorumcu üye olunur?