itiraf.com - hayat okulu : Baba sevgisi!

22 Kasım 2008 Cumartesi

Rumuz	:

Parola	:

749

papri, Kadın, 21, İstanbul

Baba sevgisi!

4 ay 25 gün önce gönderdi

Fırından simit alıyorum, karşıdaki parka gidiyorum. Oturmuş simiti kemirmeye çalışıyorum, simit gerçekten gevrek. Önümden tahminen 80 yaşlarında 2 bastona rağmen yürümekte zorlanan bir dedeyle 60 yaşlarında bir teyze geçiyor, yandaki banka yerleşiyorlar. Dede o kadar şeker ki gözlerimi alamıyorum. Aynı fırından almışız simitleri, kadın çıkarıyor, dedeye veriyor. Dede yiyemiyor, çünkü çok gevrek. Kadın dedeyi dürtmeye ''Yesene yesene, neden yemiyorsun, seni mi bekleyeceğim ben burada!'' diye çimdiklemeye başlıyor. Boğazım düğümleniyor. Dede titreyen elleriyle simiti yemeye çalışıyor. Kadın tekrar söylenmeye başlıyor. ''40 yıldır seni çekiyorum. Senin gibi baba olmaz olsun. Bir hava almaya çıktık zehir ettin. Kalk, eve gidiyoruz, yürü!'' Kalkıp ''Simit gevrek, yiyemez tabii!'' diye bağırmak istiyorum. Yıllarca gurbette yaşamış, yanımda olamamış babam geliyor aklıma iyice düğümleniyor boğazım, tek kelime edemiyorum. Hayat çoğu şeyi onu haketmeyenlere veriyor zaten. Dede neredeyse sürüklenerek geçip gidiyor gözlerimin önünden. Benim annem ve babam, ben yaşadığım sürece bu duruma düşmeyecekler söz veriyorum. Allah yaşlanmadan ve kimsenin de eline düşmeden alsın canımı istiyorum.