itiraf.com - hayat okulu : Pamuk şekerle gelen huzur

12 Şubat 2012 Pazar

Rumuz	:

Parola	:

1449

DuruBuğu, Kadın, 26, Samsun

Pamuk şekerle gelen huzur

3 yıl 7 ay 6 gün önce gönderdi

Elimdeki çantada taşıdığım, yüzlerce milyon harcayarak aldığım üç parça kıyafeti oldukça uygun aldığımı düşünürken, tezgâhta satılan 5 YTL'lik pijamayı alıp alamayacaklarını pamuk şeker satan babasına soran küçük kızı görünce duraksadım. Babanın verdiği “İki tane daha satabilirsem inşallah alırız meleğim.” cevabıyla kendimden, insanlığımdan utandım. Aklıma yapılabilecek tek şey olarak tüm pamuk şekerleri almak geldi. Pamuk şekerlerin hepsini istediğimi söylediğimde duyduğum teşekkür, sanırım hayatım boyunca duyabileceğim en içten teşekkürdü. Adam parayı daha cebine bile koymadan meleğinin istediği pijamayı aldı. Aldığım pamuk şekerleri de varoş bir semtteki çocuklara dağıttım. Şu an yeryüzünde benden daha huzurlu birinin olabileceğini zannetmiyorum. İçime bu huzurun yerleşmesine neden olan küçük melek, asıl ben sana ve babana teşekkür ederim. Güle güle, mutlulukla giy pijamanı.

(6)

Bu yorumu

coldwinter , Kadın , 43 , İngiltere - 25.07.2008 16:38

Kucuk merhamet gosterileriyle,arabesk oykulerle, seda sayan'lari kahraman yapmayla cozulmeyecek kadar onemli bir sorun "yoksulluk"..Sosyal Guvenlik Yasasi insanlari dahada yoksullastirirken,emeklilik suresi uzatilirken,Tuzla tersanesinde isciler birer birer olurken,fabrikalarda kres zorunlulugu kaldirilirken ve tum bunlara karsi mucadele eden imza kampanyasi baslatan feministlerden,sivil toplum orgutlerinden, ne haberiniz var nede onlara desteginiz.Sadece duygusal tepkilerle kisisel merhamet davranislariyla ugrasiyorsunuz.Sizin pamuk sekeri almanizla cozulmuyor cocuklarin yoksullugu.Daha sistematik daha orgutlu birseyler yapmak gerekiyorki butun cocuklar siz olmadan da pamuk sekeri alabilsinler..Yinede deniz yildizi ornegi davranisiniza sevindigimi soylemeden gecemeyecegim ancak yeterli degil kizmayin lutfen bana.

Bu yorumu

Site_Kapıcısı , Erkek , 26 , Kayseri - 25.07.2008 13:44

"pamuk şeker" senin kalbin..

Bu yorumu

yüreğimebasabasa , Kadın , 26 , Sinop - 25.07.2008 12:46

en.güzel.hikayem...ne güzel yazmışsın.Doğum günü hediyesi olarak 2-3 tane taze ekmek.Biz hayattan çok şey istiyoruz.Bazen kendime haramsıyorum yediklerimi giydiklerimi...

Bu yorumu

paslanmazkalp , Kadın , 28 , İstanbul - 25.07.2008 09:32

Yukarıdaki itirafın ne kadar doğru olduğunu bilemiyorum...DuruBuğu'yu tanımadığım için, net bir şey elbette söyleyemem ama, doğruyu söylemem gerekirse, inanmakla inanmamak arasındaki ince çizgide yürürken menfi alana düştüm...Lakin bu tip durumlar elbetteki var, yaşanıyor. Bir önceki itirafa yaptığım yorum bu itirafa da gider... Maaşının yarısını bir esvaba bırakanlar, bunları azıcık düşünsünler işte. en.güzel.hikayem'in yazdığı mesel bana itiraftan daha çok dokunaklı geldi. Resmen boğazımdan ciğerime kadar ince bir çizgi yandı...İşte bu yüzden "biz" bu görüşteyiz, ey beni soru yağmuruna tutanlar!

Bu yorumu

kpssgazisi , Kadın , 25 , İstanbul - 25.07.2008 09:28

Yıllık 50 ytl olan okul aidatını getirmelerini okul yönetiminin isteği üzerine öğrencilerime söylediğim günün ertesi günü bir velim geldi; "Hocam, o parayı veremem ben, eşim 500 ytl maaş alıyor, 300'ünü kiraya veriyoruz geri kalanıyla da (200 ytl) 4 kişi ay sonuna kadar geçiniyoruz, ben ödeyemem" dedi. Velime söyleyecek söz bulamadım ve öğrendim ki okulumuzun %80inde maddi durum bu şekilde. O günden beri ne alırsam alayım hep aklıma geliyor, içim sızlıyor... Allah yardımcıları olsun...

Bu yorumu

223

en.güzel.hikayem , Erkek , 32 , Yurtdışı - 25.07.2008 00:09

Bu itirafa benzer bir hikaye: -DOĞUM GÜNÜ HEDİYESİ- "Fırına geldiğimde ortalıkta ekmek görünmüyordu. Eski bir dostum olan fırıncı,"Biraz bekleyeceksin hocam," dedi. "İki-üç dakikaya kadar çıkartıyorum." Kenardaki tabureye oturup beklemeye koyulurken, içeriye yaşlıca bir adamın girdiğini gördüm. Eskimiş ceketinin sol yakası altında bir madalya parıldıyor ve yürürken hafifçe topallıyordu. Selam verdikten sonra, fırıncının tezgahına yaklaşarak, "Ekmeklerimi alayım," dedi. "Benim ikizler acıkmıştır." Fırıncı, adamın kendesine uzattığı torbayı alarak tezgahın altına eğildi ve bir gün öncesine ait olduğu anlaşılan ekmeklerden dört-beş tane çıkardı. Ben o arada oturması için kendi yerimi o adama vermiş, tezgahın yanına iyice yaklaşmıştım. Ekmeklerden birkaç tanesinin şekli değişmiş, katılaşmış, taş gibi olmuştu. Fısıltı şeklinde fırıncıya sordum. Neden taze ekmeği beklemesini söylemiyorsun? Biraz sonra çıkacak ya!.. "Bayat ekmekleri kendisi istiyor." dedi fırıncı. "Çok fakir olduğundan, ona yarı fiyatına veriyorum." "Kim bu adam?" diye sordum. "Kore gazilerinden " dedi. "Oğluyla gelini bir trafik kazasında vefat edince, ikiz torunlarını yanına almıştı. Yıllardır onlara bakıyor, hem de çok az bir maaşla." Fırıncının anlattıkları karşısında içimin yandığını hissediyor ve ufak da olsa bir şeyler yapmak istiyordum. "Aradaki farkı ben vereyim," dedim. "Hiç olmazsa bugün taze ekmek yesinler." Fırıncı, teklifimi kabul etti ve biraz sonra da, fırından yeni çıkan taze ekmekleri adamın torbasına doldururken şekli bozuk, bayat ekmekleri de tezgahın altına koydu. "Çok şanslısın hacı amca," dedi. Çocuklar için sana bugün pasta gibi ekmek vereceğim." Yaşlı adam, bir evlat sevgisiyle kucakladığı torbayı göğsüne bastırırken. "Allah, senden razı olsun evladım" dedi. "Bugün onların doğum günü olduğunu nereden biliyordun?" [Cüneyd Süavi]

itiraf.com'da nasıl yorumcu üye olunur?