itiraf.com - hayat okulu : Çıkmazdayım

03 Aralık 2008 Çarşamba

Rumuz	:

Parola	:

ofya!, Kadın, 28, İzmir

Çıkmazdayım

3 ay 17 gün önce gönderdi

Birini seviyorum ve evlenmeye karar verdik, ama bir sorun var. İki çocuğu var ve biri daha yeni doğmuş. Ve ben onu ne kadar seversem seveyim, hiç bir zaman çocuk seven biri olmadığım için korkuyorum. O annesinin, çocukları bize bırakmaya kararlı olduğunu söylüyor. Ama ben istesem bile çocuk bakabilecek bir yapıda değilim. Şu ana kadar kendim çocuk sahibi olmayı bile düşünmemiştim. Onun için razı olsam bile, iyi bir anne olamayacağımdan, çocuklara kötü davranacağımdan çok korkuyorum. Çünkü ben kesinlikle çocuklara tahammül eşiği yüksek biri olmadım. Tek istediğim sonunda gerçekten hayatımı geçirmek istediğim kişiyi bulmuşken evlenmek ama o çocukları da istemiyorum. Dışarıdan zalimce durduğunun farkındayım ama sınırlarımı da ben biliyorum. Ne yapacağımı bilmiyorum...

(7)

Bu yorumu

pijamalıkedi , Kadın , 21 , İzmir - 17.08.2008 18:09

O çocuklar annelerinden göremedikleri sevgiyi sende arayacaklar. Eğer sen onların ihtiyacı olan sevgiyi ve ilgiyi onlara gösteremeyeceğini düşünüyorsan; sevdiğin adamdan vazgeçmek pahasına da olsa onları mutsuz etmemelisin. Seni çok iyi anlıyorum; bu konuda bu kadar düşünmen bile senin aslında duyarlı bir insan olduğunu gösteriyor. Çocuk sahibi olmanın sorumluluklarının farkındasın. Önünde 2 yol var, bundan sonraki hayatın -ve onların hayatı- senin kararına göre şekillenecek. İyi düşün; hangisi ağır basıyor? O adama olan sevgin mi, yoksa çocuk konusundaki kararlılığın mı?

Bu yorumu

coldwinter , Kadın , 43 , İngiltere - 17.08.2008 15:01

Nerden baslayacagimi bilemedim.Yeni dogmus cocugunu babaya vermek isteyen bir anne..Cocuklarinin bakimindan kaytarmak icin evlenmeyi dusunen bir baba..yeni dogmus bir cocugu olan babayi hayatinin insani sanan kararsiz bir kadin.Herkes belki birbirini hakediyor ama o cocuklar hicbirinizi haketmiyor bence.Olan hep cocuklara oluyor,bedeli onlar odemek zorunda kaliyor.

Bu yorumu

miaji , Kadın , 37 , Ankara - 17.08.2008 10:52

Senin mutluluğuna karşılık 3 kişinin mutsuzluğu matematiksel olarak bana çok görünüyor...

Bu yorumu

ulumanita , Kadın , 42 , Ankara - 17.08.2008 03:44

Kız arkadaşım, eşinin çocuğunu istemedi ve o şartla evlendi. Annesi de çocuğu yanında sürekli istemedi. Çocuk babaanne yanında büyüdü ve ben arkadaşımı bunun için suçlu pozisyonda buldum. Böyle evlenmemeli insan. Bilmiyorum..Hayatımda bir kere birinin tepesinden aşağı sarap kadehini boşalttim. O da bana "çocuklarını da kabul ederim, benimle evlenirmisin?" dediği için. Ne demek yani kabul ederim...etmeee..kimsin ki çocuklarımdan önemli olabilirsin..Bu sözler yetmedi...ne eğitimim, ne asla küfürü sarf etmeyen bir anne baba ile büyümem, ne aşırı davranışları avam bulan ailem hiç bir şey engellemedi ve ben söylediklerimle hırsımı alamadım birde kadehi boşattım yüzüne. Seneler geçti hala yazarken bile sinirleniyorum. Hayatın gerçeği bu, çocuklu birini seviyorsanız, çocukları da sevgi çemberinizin içindedir, ya da siz çemberin dışında kalırsınız..Evlatlarından bir kadın için vaz geçebilecek bir adam, o kadından da vazgeçer bence.

Bu yorumu

lavlı_börek , Kadın , 31 , Yurtdışı - 17.08.2008 02:09

İlim kendin bilmektir...

Bu yorumu

tiredharmonie , Kadın , 33 , İstanbul - 17.08.2008 01:11

Peki ya durum tam tersi olsaydı?Sizin çocuklarınızı evlenmek istediğiniz adam istemeseydi ne yapardınız?Çok iyi tartın durumu.Eğer yapamayacaksanız sakın evlenmeyin..Bir de şu var;ya şöyle yapamazsam,böyle yapamazsam diyenler yapabileceklerine güvenenlerden daha başarılı oluyorlar.Siz yine de iyice düşünüp öyle karar verin,2 küçük çocuğun hayatı sizin elinizde.