itiraf.com - hayat okulu : Annem

03 Aralık 2008 Çarşamba

Rumuz	:

Parola	:

626

stokenewington, Kadın, 40, İngiltere

Annem

3 ay 29 gün önce gönderdi

Aylardır annemden sakladım. Biyopsi yaptırdığımı, kemoterapi aldığımı, ilaçların yarattığı yan etkileri, dahası sigortamın olmadığı süre içinde tüm bu tetkik ve tedavi paralarını cepten vermek zorunda kaldığım için içine düştüğüm darboğazı, psikolojik destekle ayakta durabildiğimi... O annedir, dayanamaz, zaten bir sürü derdimle uğraştı bir de bunun için sıkmasın canını diye düşündüm. Geçen gün kredi kartı ekstremi bulmuş, bana neden bu kadar borçlu olduğumu, bunca harcamayı nereye yaptığımı sordu. Yine saklayacaktım, saklardım ama sorumsuzluk ve ayağı yere basmamakla suçlayınca dayanamadım. Söyledim. Meğer aylardır biliyormuş. Çekmecede ilaçları bulmuş, soruşturmuş, ne olduklarını öğrenmiş. Üstelik her geldiğinde azaldıklarını da farkediyormuş. Ama bana bir şey söylememiş, hiç bir şey söylememiş. Ertesi gün yine kontrolüm olmasına rağmen akşam eve geldiğimde hastalığımı değil, borçlarımı nasıl ve ne zaman ödemeyi düşündüğümü sordu. Borçlu olması kanser olmasından daha önemli olan bir evlat olmak nasıl bir duygu, umarım kimse öğrenmek zorunda kalmaz. Ve anne, umarım bir gün seni affedebilirim...