itiraf.com - hayat okulu : Babama mektuplar

25 Mayıs 2012 Cuma

Rumuz	:

Parola	:

246

idrakyolları, Kadın, 31, İstanbul

Babama mektuplar

3 yıl 6 ay 28 gün önce gönderdi

Boşandıklarında sadece annemden değil babamdan da ayrı kaldım. Babamın velayeti altında olmamıza rağmen onun yanında değildim. Yazmayı çok sevdiğimden belki, belki de duygularımı sözle kolay ifade etmeyi bilmediğimden babama söylemek istediğim her şeyi, paylaşmak isteyip anlatmaya cesaret edemediklerimi, bazen kırgınlığımı, kızgınlığımı, bazen sevinçlerimi, sevgimi yazdım. İçimden ne zaman ve nasıl geldiyse yazdım ve biriktirdim. Günün birinde hepsini okumasını sağlayabilir miydim bilmiyorum, çünkü hepsini kaybettim. Çok üzgünüm, o bilmiyordu evet ama ben onunla böyle iletişim kuruyordum.

(10)

Bu yorumu

peruyanıyor , Kadın , 28 , İstanbul - 13.11.2008 18:55

En iyi yolu seçmişsiniz...Yazı yazmak,insanı gerçekten mutlu kılıyor.Yaptığım her faaliyetten vazgeçebilirim ama yazmaktan asla.Bazen dışarda sessizce yağan bir yağmur;bazen hıçkırıklarla ağlayan bir çocuk,bazen de yaşadığım anın durduğunu her şeyin donduğunu düşündüren anlarım...Bunlar yazıyla ruh bulur.Yazı yazarken soyutlanırım herşeyden.Ben ,bembeyaz ve az sonra kirlenecek olan kağıdım ve sıcacık mürekkeple dolu kalemim kalır sadece...Yazarken başka alemlere giderim,bazen gittiğim yerleri beğenir ve uzunca bir süre kalırım...Yazabilen insan,yüreğini açabilen insandır.Ellerimi bağlasalar,gözlerimle yazarım...Babanıza yazdıklarınızın bir şekilde ulaştığına emin olun.Yazılanlar,tıpkı yürekte düşünülenler gibi karşıya malum olur...

Bu yorumu

lordist , Erkek , 34 , İstanbul - 13.11.2008 13:01

Daha önceki itiraflarında bahsettiğin aşağıdaki sözlerini onun yüzüne karşı söylemen için fırsat oldu bence; "Sevdiğinizi zamanında söyleyin, sizi sevenlerin sevgileri bitmeden, geç kalmadan..."

Bu yorumu

marconi , Kadın , 42 , İstanbul - 13.11.2008 10:08

Keşke içinizdekiler gibi koruyup kollasaydınız o yazdıklarınızı... Anlık dışavurumlarda dile gelen duygu sellerini, yazanı kendimiz olsak dahi, daha sonra okuduğumuzda, başka "kendimizi" görürüz... İç dünyamıza bakmanın en kolay, en verimli, en isabetli yoludur... Siz yazmaya devam edin... Babanız okuyamasa da, siz tekrar okuduğunuzda, babasını çok seven o küçük kızı görecek ve ona daha anlayışlı davranacaksınız... Sizin hiç olmazsa yazıya dökecek "duygularınız" var... Onlardan tamamen mahrum olanların olduğunu unutmayın...

Bu yorumu

dilişeyda , Kadın , 50 , Ankara - 13.11.2008 10:01

Onu, ona en çok ihtiyacım olan bir yaşta kaybettim. Çok şefkatli bir babaydı ve kaybettiğimizde varsa bile yanlışlarını göremeyecek bir yaştaydım. Ben de yıllarca özlemlerimi kağıtlara döktüm. Ama onun artık okuma imkanı yoktu. Aradan geçen 37 yıla rağmen ona olan özlemim dinmedi. Etrafımda onun yaşıtı erkeklerin gösterdiği yakınlığa baba özlemiyle cevap verdim, pedofili hastası değillerse bile çıtır meraklısı çıktılar. Erkeklere duyulabilecek güveni kaybettim. Bir süre sonra kendi kardeşlerim için baba rolünü üstlendiğimi farkettim. Ve onu hala çok çok özlüyorum. Yok bunun bir çaresi İdrakyolları. Hala yaşıyorsa kendine bu acıyı çektirme. Madem konuşamıyorsun, yine yaz ve ona ulaş.

Bu yorumu

idros , Erkek , 32 , İstanbul - 13.11.2008 09:51

"Büyük Soytarı" diye bir kitap okumuştum küçüklüğümde, yazarı da sanırım İrfan Yalçın. O kitapta, kızı tarafından istenmeyen bir babanın kızına yazdığı ve cevabı gelmeyen mektuplar anlatılıyordu... Çocuğunun gözüne bakıp "seni seviyorum" demek ne kadar güzel ve ondan sonra çocuğun rahatlıkla yüreğini açması da. idrakyolları, Jack London 42 yaşında ölmüş ama geriye binlerce sayfalık külliyat bırakmış, çünkü hergün bin kelime yazmadan yazmayı bırakmıyormuş. Geç değil, ben gencecik olduğuma ggöre sen de daha genceciksin, yeniden yazabilirsin...

Bu yorumu

keklikEFEM , Kadın , 33 , İzmir - 13.11.2008 09:36

Sevgili alçakgabari; dediğiniz eseri ben okudum ve ne acıdır ki birkaç ay sonrasında babam kansere yakalandı. Ben babama baktımsa ilgilendimse bunu o kitaba borçluyum. Sevgili idrakyolları, yazmaya devam... Benimde hiç kimseye yazılıp hiç postalanmayan kimsesiz mektuplarım vardır .. İçinizde biriktireceğinize sayfaları biriktirin..

Bu yorumu

open-youreyes , Kadın , 30 , İstanbul - 13.11.2008 01:08

Bana ”çok yazıyorsun” diyorlar. Bir insana ‘’sen çok yaşıyorsun, öl artık!” denir mi? Her zaman, her yerde söylemişimdir. ”Hayatımdan şairliğimi çıkarırsanız geriye önemli bir şey kalmaz” diye. Yazmamı bana çok görmeyin….(10.Mektup Ü.Y.Oğuzcan) Size de yazmak çok görülmemeli...

Bu yorumu

jny , Erkek , 23 , İzmir - 13.11.2008 00:35

Ben son cümleye takıldım. İletişim, 2 kişi arasında olan bir şeydir. Sizse sadece kendinizle iletişim kurmuşsunuz. Dilerim tüm bunlar bir süre sonra gerçekten "iletişim"e dönüşür...

Bu yorumu

alçakgabari , Erkek , 58 , Ankara - 13.11.2008 00:33

İtirafı okuyunca aklıma Reşat Nuri Güntekin'in " Acımak " adlı eseri geldi. 1985' te TV dizisi de yapılmıştı; Ahmet Mekin usta ve Ayşegül Aldinç'in oynadığı. Babaya karşı kırgın, küskün duygularla büyümüş, büyütülmüş kız çocuk bir gün onun ölüm haberini alır. Eşyalarını kurcalarken bir hatıra defteri bulur ve okudukça çok farklı bir geçmişle yüzleşir. Gerçeklerin bildiğimizden, söylenilenden, düşündüğümüzden farklı olabileceğini işleyen bir hikayedir. Filmi bulamazsınız belki ama eseri okumanızı tavsiye ederim. Nedense beni çok etkilemiştir.

Bu yorumu

birdy , Kadın , 37 , İzmir - 13.11.2008 00:29

Son onbeş yıl boyunca görüşülmemiş babayla onca yıl sonra barışılır ama artık o kadar uzaksınızdır ki, yanyanayken geçen suskun zamanlarınız hep sohbetlerinizden daha uzun olur. Aslında söylenecek ne çok şey birikmiştir. Söylenmez işte, söylenemez... Bir şey engel olur. İlk kez kutlayacağınız babalar gününde hediye ararken bir fikir gelir, biriken her şeyi ağlaya ağlaya kağıda dökersiniz. Sevginizi, özlemlerinizi, öfkenizi,... Yazdıkça bir yük kalkar yüreğinizden. Götürecek gücü bulamazsınız, kardeşiniz yetişir imdada. Eşiyle kardeşinizin meraklı bakışları üzerindeyken mektubu açar, ağır ağır okur. Israrla sorarlar ne yazmış diye. Yüzünde buruk bir gülümseme, gözleri buğulu, biraz gizemli "kız çok güzel yazmış" der, mektubu katlar göğüs cebine koyar... Keşke senin de okutma şansın olsaymış.

itiraf.com'da nasıl yorumcu üye olunur?