itiraf.com - hayat okulu : Beddua

25 Mayıs 2012 Cuma

Rumuz	:

Parola	:

821

sanasöylemiştim09, Kadın, 22, İzmir

Beddua

2 yıl 9 ay 3 gün önce gönderdi

15 yaşındaydım, babamla şehirlerarası bir otobüs yolculuğundaydık. Muhtemelen daha güvende olmam için kendi koridor tarafına otururken, beni cam kenarına oturtmuştu. Gece uykuya daldığımızda rahat değildim. Ben zaten hiçbir otobüs yolculuğunda rahat edemezdim. Sanki yanlışlıkla bir şeyin üstüne oturmuşum hissinde uyudum. Mola verilip uyandığımda önümdeki koltuğa baktım. Bel kısmına dikkat ettim, ayrık gibiydi. Elimle yokladım, elim koltuğun diğer tarafına geçti. Bir şeyin üstüne oturmuşum hissi rüya değildi, iri kıyım parmaklardı. Babama söylesem öldüresiye dövebilirdi arkamdaki insan müsveddesini. Zaten tek çocuktum ve kız olduğum için üzerime haddinden fazla titrerdi, böyle bir tecrübe ihtiyacı olan son şeydi. Sustum... Moladan sonra yola devam ederken bu kez cama yasladığım omzuma dokunulduğunu hissettim. Arkadan uzanan elinin kalın parmakları arasında ikiye katlanmış küçük bir kağıt vardı. Babama yaslandım ve içimden dua ederek yolun bitmesini bekledim. Neredeyse yıl kadar uzun süren iki saat sonra otobüsten inerken göz göze gelmemek, o lanet yüzünün zihnime kazınmasını engellemek için başımı yerden kaldırmadım ama arkandan gördüm. Altmışlarında, insan kılığında bir şeytandın. O lanet kağıda ne yazdın, nasıl bir aklın, cesaretin vardı bilmiyorum ama o gün bugündür hangi otobüse binersem bineyim huzursuzluğuma mani olamıyorum. Senin ve senin gibilerin, Allah hepinizin belanızı versin...

(4)

Bu yorumu

kurmayimamnaro , Erkek , 38 , İzmir - 05.09.2009 23:31

Amin....

Bu yorumu

143

miaji , Kadın , 38 , Ankara - 05.09.2009 00:34

15 yaşında adamın gözlerine bakamamışsın zihnine kazınmasın diye ama bak kazınmış ... Keşke öyle nefretle baksaydın ki o unutamasaydı ! Sana uzattığı kağıtlı elini ıssırrsaydın kanatarak da, izi onda kalsaydı! O tiplerden içim kalkarken size de az kızmadım oturduğum yerde! Aynı şey senin başına gelseydi diyenler için şehir içi otobüslerin birindeydi, zamk gibi bir bunak, dedem yaşında vardı. Abandıkça abandı üstüme, hızla dönüp "Desteksiz duramayan bu amcaya biri yer versin lütfen!" dediğimde genç bir delikanlının bakışını da ben unutamam... Onu öldürmekten beter etmiştik tüm otobüsce... İnmişti bir durak sonra. Lütfen nerde susup nerde konuşacağımızı bilelim. Herşeyi havale etmek bugün bana çok da doğru gelmiyor.