itiraf.com - hayat okulu : Engel

25 Mayıs 2012 Cuma

Rumuz	:

Parola	:

790

sosyopatım, Erkek, 27, İzmir

Engel

2 yıl 5 ay 22 gün önce gönderdi

Bugün kanunlara aykırı bir şey yaptım ben! Kaldırımdan inmeye çalışan engelli bir arkadaşımıza yardım ettim ve kaldırımın kenarındaki trafik levhasının altına bir yazı yapıştırdım: "Sevgili belediye başkanım; arkadaşlarımın önüne engelli olduklarını hatırlatmak için mi bu kaldırıma rampa koymadınız?" İki saat sonra aynı yerden geçerken yazı yok olmuştu. Tekrar yazdım ve tekrar yapıştırdım. Akşam dönüşte tekrar baktığımda benim yazım yoktu ama başka birisinin el yazısı ile yazılmış aynı yazı duruyordu yerinde. Ben, sen veya o, şu an engelli olmayabiliriz, yarın bedenimiz engelli olduğunda ruhumuzu da engelleyen bir şehirde yaşamak ister miyiz? Kaldırımdan inmeye çalışan, merdivenden çıkmaya çalışan engelli arkadaşlarıma sandalyelerini taşıyarak yardım edemezsiniz! Tepkinizi uygar ve medeni bir insana yakışır şekilde ortaya koyun! Birileri "Kim yaptı?" diye sorarsa beni söyleyin, seve seve suçumun cezasını çekerim! Sizin yaptığınızı kaldırırsa birileri, gelir ben yeniden yapıştırırım... Yeter ki ruhunuz engel tanımasın...

(4)

Bu yorumu

-5

silkyrose333 , Kadın , 26 , İzmir - 14.12.2009 23:00

Eğer bilgilerin doğruysa, yani bahsettiğin şehir Eskişhirse, ve şehirde engellilerin düşünülmediği tek bir kaldırım varsa o da sana denk gelmiştir çünkü başkanınız o konuda çok assatır, şhrin heryerinde engelliler düşünülmüştür.

Bu yorumu

boyali-kus , Kadın , 34 , Yurtdışı - 14.12.2009 04:41

Sorunun farkında olup bir şeyleri değiştirme çabanızı destekliyorum da trafik levhasının altındaki yazının belediye başkanı tarafından görülme olasılığı nedir diye düşündünüz mü? Tepkinizi doğrudan e-posta, dilekçe vs. ile yetkililere iletseniz, sesinizi duyurup etkili sonuç almanızı kolaylaştırmaz mı?

Bu yorumu

en.güzel.hikayem , Erkek , 33 , Yurtdışı - 14.12.2009 00:29

2)..... "Kardeşim kaldırımın kenarından yuvarlandı ve tekerlekli sandalyesinden düştü, ben onu kaldıramıyorum. Lütfen onu tekerlekli sandalyesine oturtmam için bana yardım eder misiniz? Benim için çok ağır." Bu durumdan son derece duygulanan genç yönetici, bogazında büyüyen yumruyu zar zor da olsa yutkundu. Yerdeki genci kaldırarak, tekerlekli sandalyeye geri oturttu. Mendiliyle, çizik ve yaraları sildi ve adamın ciddi bir yarası olup olmadığını kontrol etti. Küçük çocuk genç yöneticiye dönerek "teşekkür ederim efendim, Tanrı sizden razı olsun" dedi. Genç yönetici, küçük çocuğun, ağabeyini kaldırımdan evine doğru götürmesini izledi. Bulunduğu yerden arabasına geri dönmesi oldukça uzun sürmüştü. Uzun ve yavaş bir yürüyüştü. Genç yönetici, kapıyı hiç tamir ettirmedi. Kapıda oluşan çöküğü, hayatını birisinin kendisine tuğla atmasını gerektirecek kadar hızlı yaşamaması gerektiğini hatırlatması için öylece bıraktı. Tanrı, ruhunuza fısıldar ve kalbinize konuşur. Bazan, dinleyecek kadar zamanınız olmadığında ise, size bir tuğla fırlatır. İster fısıltıyı, ister tuğlayı dinleyin. Tercihi siz yapın... (Yazarı Bilinmiyor)

Bu yorumu

en.güzel.hikayem , Erkek , 33 , Yurtdışı - 14.12.2009 00:28

Herkes bir "engelli" potansiyelidir! Dünyayı sadece kendimize göre kurmayalım. Tüm engelliler anısına güzel bir hikaye: -FISILTI VE TUĞLA- Genç ve başarılı bir yönetici, yeni Jaguar'ıyla bir mahalleden hızlı bir şekilde geçiyordu. Parketmiş arabaların arasından yola aniden çıkabilecek çocuklara dikkat ediyordu ve bir şey gördüğünü sanarak yavaşladı. Arabayla caddeden yavasça geçerken hiç bir çocuk göremedi fakat, arabasının kapısına bir tuğla atıldığını farketti. Aniden arabasını durdurarak tuğlanın fırlatıldığı yere geri döndü. Arabadan indi, orada bulunan küçük bir çocuğu tuttu ve onu parketmiş bir arabaya doğru iterek bağırmaya başladı; "Bunu neden yaptın? Sen de kimsin, ne yaptığının farkında mısın?" İyice sinirlenerek devam etti: "Bu yeni bir araba ve atmış olduğun bu tuğla bana çok pahalıya malolacak. Bunu neden yaptın?" Çocuk yalvararak cevap verdi: "Lütfen efendim. Çok üzgünüm ama başka ne yapabilirdim bilmiyordum. Eğer tuğlayı fırlatmasaydım kimse durmazdı" Parketmiş bir arabanın arkasına işaret ederken çocuğun gözyaşları çenesine süzülüyordu...

itiraf.com'da nasıl yorumcu üye olunur?