itiraf.com - hayat okulu : Çocukluk arkadaşım

12 Şubat 2012 Pazar

Rumuz	:

Parola	:

139

towando, Kadın, 35, İstanbul

Çocukluk arkadaşım

1 yıl 11 ay 5 gün önce gönderdi

Kasabamızın kendini kalbur üstü zanneden ailelerin, acımasız çocuklarının dalga geçtiği, tüm fakirliklerine rağmen annesinin çiçek gibi tertemiz giydirdiği okul forması ve bir çocuğun yüzüne hiç yakışmayan bir itilmişlikle sırasında oturuyordu. İlkokula yeni başlamış, sırasında onu öylece otururken görmüştüm. Kabuğundan sıyrılıp sözün kendisine geçeceği günleri bekleyen gözleri ve sonu gelmeyen bir azmi vardı. Aynı sırayı paylaştık yıllarca. Her zaman yanımda ağladı, incindiği insanlardan yanımda nefret etti. Başarılı olmak için ilk fırsatta beni bile ezdi geçti. Büyüdü... Hırsı ve metaneti sayesinde, dersaneye bile gidemeden çok iyi bir üniversiteyi kazandı. Şimdi hatrı sayılır bir hayatı, evi, kocası yani her şeyi var. Ama neden hep yanında olmama rağmen, tamamen bir kopyam olmaya çalıştın, benim gibi giyindin, benim gibi konuştun? Hatta benden iyi olduğunu ispat etmeye çalıştın. Bunun için neden hayatıma giren her dostumu benden uzaklaştırmaya çalıştın? Bana ilgisi olan her erkeğe kur yaptın, o erkeklerin pek çoğuyla benim aramda bir şey olmasa bile evlerine gidip yanlış ilişkiler kurmaya çalıştın. Şimdi her şeyin var. Her şeyden öte, bir evladın var. Kendi başına girdiğin yarış çoktan bitti. Neden sen de herkes gibi, sadece sana ait olan mutluluğu doyasıya yaşamıyorsun benim çocukluk arkadaşım?