itiraf.com - hayat okulu : Ağla(yama)mak

26 Mayıs 2012 Cumartesi

Rumuz	:

Parola	:

149

aklimialdin, Erkek, 23, İstanbul

Ağla(yama)mak

2 yıl 24 gün önce gönderdi

Yakın bir zamanda çok sevdiğim bir arkadaşımı kaybettim. Cenazesinde pek samimi olmadığı insanlar bile gözyaşlarına boğulurken, ben içim kan ağlamasına rağmen bir damla gözyaşı dökmedim, dökemedim. Sırf insanlar arkadaşımın ölümünden üzüntü duymadığımı düşünmesinler diye sahte bir yüz takındım cenazede. Kupkuru gözlerimi görmesinler diye kimseyle göz göze gelemedim. On beş yaşından beri ağlamamış olan ben, gözyaşı pınarlarımın kurumuş olduğunu hissettim. Çok sevdiğim arkadaşımın, o küçük dev adamın tabutunu taşırken dizlerimin bağı çözülecek ve ben orada yığılıp kalacakmışım gibi geldi ama arkasından bir damla gözyaşı bile dökememenin verdiği hüzünle acım bir kat daha arttı. Zoraki dahi olsa ağlayamamak, çok sevdiğim arkadaşımın cenazesinde dahi sahte bir ifadeyle dolaşmak çok canımı yaktı.

(4)

Bu yorumu

gioia , Kadın , 30 , İstanbul - 12.05.2010 09:06

Babamın vefat haberini aldığımda, öylece kalakaldım. "Gitti..." diyebildim eşime...Ağlamadım...Ağlayamadım...Cenazede de, definde de boğazıma bir yumru takıldı. Sizin gibi kupkuru kalmadı gözlerim belki ama "ağlayamadım" desem de yalan olmaz. Kardeşim de aynı benim gibiydi. Hipertansiyon hastasıyım, bir ara tansiyonum fırladı, bayılacak gibi oldum, dizlerimin bağı çözüldü, çöktüm yere. Eşimin yardımıyla ayağa kalktım, ama ağlayamadım. Buna rağmen hiçbir ilacı ve sakinleştiriciyi kabul etmedim. Dimdik durmaya gayret ettim. Çünkü babam bunu isterdi. Sinir krizlerine girip, sağa sola çırpınmamızı istemezdi. Bizim bu duruşumuza karşın, yıllardır babamı arayıp sormayan, hali nedir ilgilenmeyen ablası, ablasının kızları ve ağabeyi kendilerini yerden yere vurdular, dövünmekten dizlerini parçaladılar, sesleri bir sokak öteden duyulacak şekilde ağıtlar yaktılar. Hatta babamın uzaktan akrabaları, bizi pek tanımayanlar, gidip onlara başsağlığı diledi, kimse bizim çocuğu olduğumuzu düşünmedi herhalde.Ama ablası, yeğenleri 2 gün sonra neşeli hayatlarına döndüler ben hastanelik oldum. Kısacası hocam, göründüğü gibi de olmayabilir bazı şeyler. İnsanlar bunu anlamadıkça belki de o sahte ifadeyi takınmak gerekiyor....

Bu yorumu

candyhayrani , Kadın , 30 , Ankara - 12.05.2010 08:58

Allah rahmet eylesin. Sevenlerine de sabır diliyorum.

Bu yorumu

delirdimsanırım , Kadın , 27 , Hatay - 12.05.2010 08:22

Ölünün arkasından ağlanmaz der büyüklerimiz. Siz ağladıkça o azap çeker, sizde Allah'ın yazgısına karşı geliyorsunuz derler. Üzülmeyin dimdik ayakta durmak en güzeli aslında. Sizde en güzelini yapmışsınız.

Bu yorumu

jny , Erkek , 25 , İzmir - 12.05.2010 04:28

Yakmasın hocam, yakmasın... Zaten olması gereken de bu. Güçlü olmak, dimdik ayakta kalmak, rezil hallere düşmemek... Bir insan büyük bir kaybın ardından sinir krizlerine girip de kendini yerden yere vurduğu vakit, işte ben ona "Büyük bir kayıp yaşamış bir insan"a göre çok daha fazla acıyorum. Çünkü o kaybın muhakkak en kısa sürede telafi edilmesi gerekir. Hayatta kalma içgüdümüz bize bunu yapmamızı emreder. Ama işte o duygusallık, içgüdümüzü bastırıp önüne geçerek yavaşlatır, hatta durdurur bizi. Hiç bir kaybın arkasından insan hayata küsmemeli, mücadeleye daha büyük bir hırs ve azimle devam etmelidir. Güçlü bir insan olmak bunu gerektirir ve zaten işte tam da bu yüzden çok zordur. Dolayısıyla ben isterdim ki bir cenazede herkes içi kan ağlarken dimdik dursun, defin işlemleri halledildikten sonra insanlar normal hayatlarının koşuşturmacasına devam etsin. Duygusuz değilim hayır, sadece insanların güçlü olduklarını görmek istiyorum...

itiraf.com'da nasıl yorumcu üye olunur?