itiraf.com - hayat okulu : Görev

26 Mayıs 2012 Cumartesi

Rumuz	:

Parola	:

201

cazyapma, Kadın, 29, İstanbul

Görev

1 yıl 9 ay 26 gün önce gönderdi

Eşlerinin ailelerine yardım etmesine izin vermeyen, bunun için sorun çıkaran erkek ve kadınları anlayamıyorum. Ailesi tarafından bir kenara bırakılmış, emek verilmemişleri ayrı tutuyorum, onlarınki vicdan muhasebesi, ama insanın kazandığı paranın her kuruşunda onu yetiştirenlerin de hakkı olduğunu düşünüyorum. Kendileri kazandıkları parayı eşiyle, arkadaşlarıyla yerken kendinin ya da eşinin ailelesine yardım etmeyen insanları anlamam ya da kendilerine göre yaptıkları açıklamalara hak vermem mümkün değil...

(3)

Bu yorumu

dangereux , Erkek , 35 , Ankara - 08.08.2010 01:54

Fragman gibisin, keşke gerçek hayatta da insanlar senin gibi düşünüp davranabilseler.

Bu yorumu

i.want.you.can , Erkek , 31 , Ankara - 08.08.2010 00:23

"İyilik, kötülük, yardım" gibi soyut kavramlar üzerine yapılan tartışmaları tehlikeli buluyorum. Bana göre, insanlar tabii ki çevrelerine karşı sorumluluklarını yerine getirmelidir; ama bunu yaparken kendilerine ve kurdukları ailelere karşı olan sorumluluklarını unutmamalıdır. Bu konuların iki başlıkta ele alınması gerektiğine inanıyorum: 1. Bizi yetiştirenlere olan borcumuzu sadece maddi olarak mı ödeyebiliriz; yoksa onları ziyaret edip ihtiyaçlarını gidermek, yemeklerini yapmak da bunun bir yolu mudur? Veya kişisel bakımlarımıza muhtaçlarsa yanımıza taşınmaları mı gerekmektedir? Yanımıza taşındıklarını düşünelim; onlara hakkettikleri söz hakkını vermekle; eşimizle, çocuğumuzla olan ilişkilerimize dahi müdahale etmeleri arasındaki çizgiyi nasıl koruyabiliriz? Bence bu konulara dikkat edilmeli.. 2. Maddi yardımın ölçüsü nedir? Gerektiği derecede tabii ki yapılmalı, ama bu konu aslında suistimale de son derece açık değil midir? Bu noktaya da dikkat edilmeli diye düşünüyorum. Benim fakirlikle büyüyen ve başarıları sayesinde üst düzey pozisyonlara gelen samimi bir arkadaşımın, maalesef ki annesinin duygu sömürüleri sayesinde doğru düzgün bir sevgilisi bile olmamıştır. Ne annesi, ne de kardeşleri geç gelen bu saltanatın başkalarıyla paylaşılmasına niyetli değildirler. Öyle sanıyorum ki, anne-babamıza karşı sorumluluğumuz nasıl üç kuruş para verip sevgi göstermemekten ibaret değilse; kendimize, yeni kuruduğumuz aileye de maddi-manevi zarar verecek ölçüde değildir.