itiraf.com - hayat okulu : Tarif edilemez acı

26 Mayıs 2012 Cumartesi

Rumuz	:

Parola	:

518

thy_man, Erkek, 42, ABD

Tarif edilemez acı

3 ay 29 gün önce gönderdi

Hayatta her türlü acıyı yaşadığımı düşünüyordum. Aşk acısı, işini batırma acısı, ortağından kazık yeme acısı, babayı kaybetme acısı vs.Ama hiçbirisi dargın olduğun ve 5 seneyi aşkın bir süredir konuşmadığın ablanın başka bir ülkede aniden hastalanışı ve ölümü kadar acı değilmiş. Ona veda edememek, son bir kere gözlerinin içine bakıp çocuklukla ilgili hatırladığı tüm güzel anılarda hep onun olduğunu söyleyememek, her gece yatağa girip gözlerini kapattığında onun yüzünü görmek. Allah'ım, tarif edilemez bir acı!

(11)

Bu yorumu

-3

mbenz , Erkek , 45 , Yurtdışı - 27.01.2012 19:43

Ayni durumda kus oldugum ve Hak'kin rahmetine kavusan iki yakinim da benim var.Hic birinde vicdan azabi duymadim.Ya sana yapilan hoslanmadigin olayi sineye cekip kusmeyeceksin, yok kusmus isen saglikta oldugu gibi olumde de ardinda duracaksin arkadas.

Bu yorumu

alçakgabari , Erkek , 62 , Ankara - 27.01.2012 17:35

"Kadrini seng-i musallada bilüp ey Baki / Durup el bağlayalar karşına yaran saf saf" diye çok güzel ifade etmiş bu durumu Baki ama gündelik hayatta durum değişmemiş. Siz yapmazsanız bir yakınınız ya da bir tanıdığınız bir bakıyorsunuz (çoğu da incir çekirdeğini doldurmayacak bir mesele yüzünden) küsmeler, görüşmemeler, hatta "Cenazeme bile gelmesin"e varan kırgınlıklar yaşıyor. Olmasın desek de oluyor bunlar, insanoğlu egosundan kurtulamadığı sürece de olacak. Son pişmanlığın ise vicdan azabı vermekten başka bir işe yaradığı yok. Böyle küslüklerde görev aile içinde her iki tarafa da sözü geçen, objektif ve yansız davranabilen büyüklere düşüyor bence. Arabuluculuk bir sanattır. İçine biraz psikoloji, biraz strateji, biraz hatır gönül kattınız mı çoğu küslüğü sonlandırabilirsiniz. Büyük konuşmayayım ama itirafçı benim yakınım olsaydı ablasıyla ilişkisinin bu noktaya gelmesine bir şekilde engel olurdum. En azından çabalardım.

Bu yorumu

kurmayimamnaro , Erkek , 41 , İzmir - 27.01.2012 13:42

İnsanlar neden kavga ederler anlamıyorum. Dinimizcede günah olan bir şeyi bile bile yapmak nedendir bunu çözebilmiş değilim. Ayrıca kavga edip uzun süre ya da bir gün bile olsa küs olanların ellerinde bir saat sonrasına çıkmaya senet var mı ki hem dargın olmayı göze alıyorlar hemde dünyadaki her türlü maddi gücü kullansak bile bir saniyesini bile geri alamayacağımız zaman denilen ve akıp giden şeyi böylesi bir saçmalıkla harcarlar. Nasıl bir inattır bu. Alın işte size canlı örnek ve pişmanlık. O abla ki ( anne, baba, abla, abi, kardeş, evlat, eş, arkadaş farketmez ) bir daha sarılıp koklayabilecek mi? Günümüzde etrafındaki arkadaşlarından gördükçe yayılan ve "kavga et - tartış ilişkiyi zinde tut" mantığını kullanan ve sürekli tartışma ve kavga halinde olan karşı cinsimede buradan bu konu vesilesiyle selamlarımı iletirim. Vaktimizi güzel, huzurlu ve en önemlisi mutlu geçirmek varken bağırmak çağırmak ve kavga etmek nedendir? Huzurla ve mutlulukla geçirilecek bir günü satın alabilecek bir para varmıdır? Lütfen gereksiz inatlardan kurtulun. Çok geç olmadan sevdiklerinize sarılın. Gerekirse siz gidin ayaklarına. Bu sizden bir şey eksiltmez. Aksine.....

Bu yorumu

tiredharmonie , Kadın , 37 , İstanbul - 27.01.2012 12:16

Allah kimseye vermesin ama Allah'ın bir insana verebileceği en büyük acıyı yememişsiniz.Evlat acısından ötesi yok.

Bu yorumu

Fabrikatörcü_ , Erkek , 42 , İstanbul - 27.01.2012 12:01

Hayat devam ederken kin ve nefretimizle uzaklaştığımız canlarımızı kaybettiğimizde üzülmek çare midir ? Üç günlük ömürde paylaşılmayan nedir , bu kadar hırs nedendir ? Hiç bir zaman bu soruların cevabını bulamadım .

Bu yorumu

itibarsahibi , Erkek , 42 , İstanbul - 27.01.2012 10:39

"Ölüm güzel şey budur perde arkasından haber, hiç güzel olmasaydı ölürmüydü peygamber" demiş üstad Necip Fazıl.Dürüst olmak gerekirse dargın gitmeniz iyi olmamış gerçekten. Ölüm hep ansızın geldiği için, helalleşmeyi hiç aklımıza getirmiyoruz... Başınız sağolsun kardeş.

Bu yorumu

fırdöndüüü , Erkek , 30 , Hatay - 27.01.2012 10:06

Öncelikle başınız sağolsun.Ben de çocukluğum diyebileceğim,kardeşim yerine koyduğum kuzenimle 3 senedir konuşmuyorum.Görmeye tahammül edemiyorum.Onun katıldığı aile toplantılarına,yemeklere gitmiyorum.Sizin itirafınızı okuduğum zaman içimde bir yer titredi ama yine de bazı şeyler affedilmiyor.Eminim ablanız sizin onu ne kadar sevdiğinizi biliyordur.

Bu yorumu

-10

elmaarmutnar , Kadın , 33 , Bursa - 27.01.2012 08:50

Sizlere müjde! Mevt(ölüm) idam değil, hiçlik değil, fena değil, inkıraz değil(son bulma), sönmek değil, firak-ı ebedî(sonsuz ayrılık) değil, adem değil, tesadüf değil, fâilsiz bir inidam(mahvolmak) değil. Belki bir Fâil-i Hakîm-i Rahîm tarafından bir terhistir, bir tebdil-i mekândır. Saadet-i Ebediye tarafına, vatan-ı aslîlerine bir sevkiyattır. Yüzde doksandokuz ahbabın mecmaı olan(toplanma yeri) âlem-i berzaha bir visal(kavuşma) kapısıdır.Ağır bir imtihan...Ancak her nefis ölümü tadacaktır.Siz de biz de ve herkes sevdiklerine bir gün kavuşacak.Allah'tan sabır dilerim.

Bu yorumu

ulumanita , Kadın , 46 , Ankara - 27.01.2012 00:46

Kardeşini böyle bir acıyla geride bırakmak bir ablanın isteyerek yapacağı şey değildir, kıyamaz kardeşine. Sizinle vedalaşamadığına göre o da ani yakalanmış işte. Bedenen ölüyoruz ama ruhlarımız yaşıyor. Gözlerinizi kapatıp duygularınıza yol verin onunla iletişime geçmeyi deneyin, sevgisini içinizde hissedeceksiniz eminim. Çok acil olarak Michael Newton`ın Journey of Souls kitabını bulup okuyun (Türkçeye Ruhların Yolculuğu adıyla çevrildi). Ablanızın sevgisini bu kitabın yardımı ile içinizde bulacaksınız, adım gibi eminim.

Bu yorumu

içincekolanın!!! , Erkek , 31 , Ankara - 27.01.2012 00:46

Bilmiyorum ahiret inancı olmasa bu acılara nasıl tahammül edilir. Tek tesellimiz sevdiklerimizle yeni bir alemde tekrar görüşecek olmamız. Sevdiğimiz insanları bir daha göremeyecek olma düşüncesi insanı yakar kavurur. Bu acıya sürülecek en güzel merhemdir tekrar dirilme düşüncesi. Rabbim sabrınızı daim eylesin.

Bu yorumu

birben33 , Kadın , 44 , Aydın - 27.01.2012 00:17

Sanırım vicdan azabı ve pişmanlıklarda eklenmiş o yüzden acınız dahada katlanmış.Sevdiğin birisini kaybetmek gerçekten çok zor ama hayatın kaçınılmaz bir parçası..Başınız saolsun.

itiraf.com'da nasıl yorumcu üye olunur?