itiraf.com - hayat okulu : Kabullenememek

26 Mayıs 2012 Cumartesi

Rumuz	:

Parola	:

383

ÜçBilinmeyenliDenklem, Kadın, 26, İzmir

Kabullenememek

3 ay 14 gün önce gönderdi

Hayatta en sevdiğim, en kıymetlim dedemi kaybettim ve bütün gece gerçeği bildiğim halde, ölüsünün başına gidip ya nefes alıyorsa, ya yaşıyorsa belki biz yanlış anlamışızdır diye kontrol ettim. Her seferinde daha büyük bir acıyla yanından ayrılıp aslında dünyada ne kadar çaresiz olduğumuzu tescil ettim.

(2)

Bu yorumu

alçakgabari , Erkek , 62 , Ankara - 11.02.2012 15:14

1) Kabullenememek hatta reddetmek ruhumuzda derin acılar yaratan gerçekle yüzleşmemizi kolaylaştırıyor, ruhsal travmayı azaltıyor. Yeter ki ölçüsü kaçmasın. Bir de örnek vereyim: Bir yakınım kanser oldu. Kızı (30 yaşındaydı o zaman) tedavinin sürdüğü 4 yıl boyunca durumu kabullenmedi. Ona göre teşhisler yanlıştı, kimse birşeyden anlamıyordu, bilmeden konuşuyorlardı falan filan. Cenaze töreni boyunca da sürdü bu tavrı. Merhumeyi mezara indirdiğimiz anda da "Görmek istiyorum, benim annem ölemez" diye bağırmaya başladı. İmam, mezarlık işçileri falan bana baktı. Biliyorsunuz son defa görme işlemi genellikle kefen kapatılmadan önce yapılır, sonra da kefen bir daha açılmaz. "Açın" dedim, bir kenardan annesinin yüzünü son bir defa gösterdik, mezar kapatıldı. Kabulleniş çok zor olmuştu ama o andan sonra da bir daha eski reddiyelerini hiç gündeme getirmedi. 2) Bazen haberlerde öldü sanılan kişinin morgda canlandığını falan okursunuz. Hani Nasreddin Hoca'nın mezara götürülürken cemaatte çıkan tartışma üzerine içine konulduğu tabutun kapağını açarak "Ben sağlığımda mezarlığa şu taraftan giderdim" demesi gibi. Tam ölüm gerçekleşmediği halde canlılık belirtileri fark edilemeyecek kadar zayıflamış olabilir. Hatta zaman zaman bu durumun doktorlar tarafından bile atlandığı görülebiliyor. Kalp atışı duyulamıyor, solunum fark edilemeyecek kadar yüzeysel olabiliyor. Onun için eskiden ölümü kesinkes tesbit edebilecek teknolojik olanakların yokluğunda cenazenin apar topar defnedilmeyip bir süre bekletilmesi, ölümden kesin emin olunduktan sonra işlemlerin yapılması tavsiye ediliyordu. Yeniyetmeliğimde bir tefrikada başpehlivanımızın defninden sonra gece boyu mezarlıktan uğultular, sesler geldiğini, insanların korkudan gidip bakamadıklarını, daha sonra mezar açıldığında kefenin parçalanıp toprağın eşelendiğinin görüldüğünü okuyunca çok etkilenmiştim. Anlaşılan başpehlivan öldü zannedilerek gömülmüş, daha sonra kendine gelince de gücü ve çırpınışları onu kurtarmaya yetmemişti.

Bu yorumu

birben33 , Kadın , 44 , Aydın - 11.02.2012 00:31

İnsan kötü şeylerin özelliklede ölümün nasıl birşey olduğunu ancak kendi başına (sevdiklerini kaybedince) gelince anlıyor ve ne kadar dayanılmaz acılara nasıl dayanılabildiğini görüyor.ALLAH sabır versin ,başınız saolsun.

itiraf.com'da nasıl yorumcu üye olunur?