|
|
|
|
|
|
|
9 saat 46 dakika önce gönderdi.
|
Ermeniyim, dolayısıyla da Hristiyan. Aslında ailem genel olarak dine soğuk bakar. Üniversite son sınıftan itibaren girdiğim bir bunalım sonucu, dinleri derinlemesine araştırdım ve İslam dinine karşı büyük sempatim oldu. Acele etmeden öğrendim ve 3 senedir de müslümanım. 2,5 sene ailemden gizledim, hala da öyle ama ablam bir şekilde öğrendi ve beni aileye söylemekle, bunun sonucunda da hatırı sayılır mirastan olmakla tehdit ediyor. Bunalıma girmeme de neden olan bir özrümden dolayı çalışamıyorum ve aile varlıklarından gelen paraya ihtiyacım da var. Tabii ki müslüman olmaktan çok mutluyum ama aklıma para geliyor ve bu durumdan dolayı çok utanıyorum.
 8
yorum
 kimler alkışlamış?
 itirafçıya bakayım
/ mesaj atayım
|
|
|
|
|
|
|
1 gün 2 saat önce gönderdi.
|
Bu yaşıma kadar hiç tanımadığım yüzlerce kızla sokakta göz göze geldim, hiçbirisi gülümsemedi. Bugün giyiminden ve hareketlerinden eşcinsel olduğunu anladığım bir kişiyle göz göze geldim, bana gülümsedi! Sinir oldum, sinir!
6
yorum
kimler alkışlamış?
itirafçıya bakayım
/ mesaj atayım
|
|
|
|
|
COEUR,
Erkek
,
43
,
İzmir
|
1 gün 7 saat önce gönderdi.
|
Bana ilgisi olduğunu bildiğim muhasebedeki utangaç kekeme kızı dün akşam evine bırakıyordum. Tam arabadan inecekken; ''COEUR Bey, ben sizi çok se se se se...'' derken toparlayamayınca arabadan inip, "hay vi'sine dee yo'suna daaa!'' diyerek söylene söylene gitti!
2
yorum
kimler alkışlamış?
itirafçıya bakayım
/ mesaj atayım
|
|
|
|
|
|
|
2 gün 14 saat önce gönderdi.
|
Bu yaşıma geldim, koca koca adamların hala anasını veya babasını özlemelerini, onlardan sevgi ve hayranlıkla bahsetmelerini, ölümlerinden derin acılar duymalarını dinledikçe ya da gördükçe öyle tuhafıma gidiyor ki; o analar ve babalar acaba evlatlarına neler yapıyorlar da böyle bahsediyorlar, bir türlü anlayamıyorum. Bende mi bir tuhaflık var yoksa anamda ve babamda mı?
2
yorum
kimler alkışlamış?
itirafçıya bakayım
/ mesaj atayım
|
|
|
|
|
|
|
3 gün 3 saat önce gönderdi.
|
Son bir sene içinde HIV(+) olduğumu öğrenmek, muhtemelen beni en çok sevip sevebilecek kişiye de bu virüsü bulaştırdığım için terk edilmek, işi bıraktıktan sonra bir daha iş bulamamak, iş ve sigorta yokluğu nedeniyle tedaviye başlayamamak ve hayatımda bir daha kimsenin beni sevmeyeceği gerçeği ile yüzleşmek zorunda kaldım. Aslında sevilip sevilmemek o kadar önemli değil çünkü sevgiyi hak etmediğimi düşünüyorum. En çok sevdiğim insana HIV bulaştırabildiğime göre ben sevgiye layık değilim. Kendimi çok karanlık ve kaybetmiş hissediyorum. İntiharı düşündüm ama beceremiyorum. Artık sadece kaza sonucu falan bir an önce ölebilmek için dua ediyorum. İnsanları çok fazla üzdüm ve çok bencildim. Hayatımın bir değeri olduğuna inanmıyorum. Çok ağlak ve değersiz bir itiraf oldu belki ama hayatımın gelip dayandığı nokta bu. Kendimden nefret ediyorum.
2
yorum
kimler alkışlamış?
itirafçıya bakayım
/ mesaj atayım
|
|
|
|
|
|
|
4 gün 13 saat önce gönderdi.
|
Tekme tokat dayak yemenize, vücüdunuzdaki ağrı ve yaraların bir haftaya kadar geçmemesine rağmen, bu yüzden ona küs olduğunuz için yemek hazırlamadığınız, elbiselerini ütülemediğiniz için onun düştüğü sıkıntı size acı veriyorsa onu her şeye rağmen seviyorsunuz demektir.
8
yorum
kimler alkışlamış?
itirafçıya bakayım
/ mesaj atayım
|
|
|
|
|
|
|
6 gün 14 saat önce gönderdi.
|
2004 yılında annem, zor bir ameliyattan sonra bizde kalıyordu. Bir akşam çok ağırlaştı, hastahaneye götürdük. Ablamlar yanında refekatçi kaldı ve ben gece geç saatte eve döndüm. Sabah erkenden yanlarına gittim, bir gelişme olmadığını söylediler. Çalıştığım iş yerinin anahtarları bendeydi, büroyu açmam gerekiyordu ve öyle yaptım. Sabah çayı içerken televizyonda Musa Eroğlu "Allı turnam selam götür sevdiğimin diyarına" türküsünü söylüyordu. İçime öyle bir hüzün çöktü ki anlatamam, kendimi tutamıyordum. Öyle bir ağlama nöbeti geldi, gözlerimden yaş sel oldu sanki. O sırada telefon çaldı ve ablam acil hastahaneye gelmemi, annemin daha da ağırlaştığını söyledi. Hastahane merdivenlerini ikişer üçer çıktım. Her iki ablam da ağlayarak bir bana, bir de görevlilerin çektiği üzeri beyaz çarşafla örtülmüş sedyeye bakıyorlardı. Sedyeyi elimle tuttum, örtünün ucunu hafifçe kaldırdım, ayak baş parmağına bağlanmış küçük bir kağıtta annemin ismini gördüm. Yaklaşık beş yıl oluyor ve o türküyü ne zaman duysam hala gözlerim yaşarır, gizlice mutlaka ağlarım.
2
yorum
kimler alkışlamış?
itirafçıya bakayım
/ mesaj atayım
|
|