|
|
|
|
|
|
|
|
|
Bir tarafta kadın, yolun yarısını henüz geçmiş; uzun bir evliliği ve boyu kadar çocuğu var. Öte yanda adam, yolun yarısına daha gelmemiş; evlenmek üzere. Bu ikisi uzun sayılabilecek bir süredir fırsat bulduklarında beraber oluyorlar ve bunu kimsenin bilmediğini, yaptıklarının çok gizli olduğunu sanıyorlar. İşin daha da ilginç tarafı, kadın adamın evleneceği kadını, adam da kadının evli olduğu adamı tanıyor. Zavallı ötekilerin hiçbir şeyden haberi yok. Bense bu saydıklarımın hepsini tanıyorum ve olan bitenleri biliyorum. Bir şey yokmuş gibi davrandıklarını, etrafındakileri salak yerine koyduklarını gördükçe ikisine de her geçen gün daha fazla nefret besliyor, diğer ikisine de acıyorum. Ama bildiğim hiçbir şeyi hiç kimseyle paylaşamıyorum; hatta bu ikisine, yaşadıkları şeyleri bildiğimi ve kendilerinden iğrendiğimi söylemek istiyorum, sonuçlarından emin olamadığımdan yutmak zorunda kalıyorum. Sonuçları gerzek bir dramla bitebilecek olmasına rağmen nasıl devam edebiliyorlar, anlamıyorum. Velhasıl, zevki onlara, derdi bana düşüyor; onlar gevrek gevrek gülerken, onların yakınlarını gördükçe ben sıkıntıya giriyorum. Bildiğimi gizleyerek onlara iyilik mi ediyorum, diğerlerine kötülük mü ediyorum, karar veremedim. Midas'ın kulaklarının sırrını daha ne kadar tutarım, bilemiyorum...
 5
yorum
 kimler alkışlamış?
 itirafçıya bakayım
/ mesaj atayım
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|