Ben küçükken-13

62.0

Sürekli bir şeyler anlatmaya çalıştık, çalıştık, çalıştık… Sonuç, tabii ki de anlaşılmadık.

Genç yaşta yuttuğum zoka

Çok küçükken, ablamla kavga ederken ne derse tersini yapardım. O da, “Kapıyı ardına kadar açık bırak ve karşımda otur!” diye bağırırdı. Odadan çıkar, kapıyı çarparak kapardım. O amacına ulaşmış olurdu. Tek tesellim ablamın benden yedi yaş büyük olması. Yoksa aptal bir çocuk değildim, sadece onunla baş edemeyecek kadar küçüktüm.

62.1

Atatürk

Küçükken annemle babam evde televizyonda ne zaman İstiklal Marşı okunsa ayağa kalkar, eşlik ederler ve Atatürk’ün yüceliğini anlatırlardı bize. O kadar benimsemişiz ki Atatürk’ü küçük kardeşim Allah sanmaya başlamıştı o küçük zihniyle. Uykuda altına kaçırmasın diye yatmadan önce dua ederken ortaya çıkıyordu bu hatası en çok; ”Hazır ol. Bismillahirrahmanirrahim… Korkma, sönmez bu şafak…

dua

 

Bayram nostaljisi

Küçükken abimlerle, kurban edilen ineğin idrar torbasını temizleyip şişirmiş ve top oynamıştık. Yokluk zamanları işte… Her şeyden faydalanmayı bilen, mutlu, sağlıklı ve “depresyonsuz” çocuklardık.

62.3

Fobi

Küçükken eline geçen her şeyi, böcek diyerek üzerime atıp, sürekli beni korkutup ağlatmak için uğraşan abim, bu yaşta hala nasıl böceklerden korktuğuma bir türlü akıl erdiremiyormuş. Ya sabır!

 62.4

G-string içine atlet

Ben küçükken annem, sürekli ‘atletini külodunun içine sok, üşütürsün.’ derdi. Bu sabah kendimi g-string’imin içine atletimi sokarken yakaladım. Eh anne alacağın olsun!

 62.5

Bunlar da ilginizi çekebilir:

Facebook Yorumları

yorum

Önceki YazıSonraki Yazı

Bir Cevap Yazın

E-posta hesabınız yayımlanmayacak.